Auf wiedersehen، techno: باشگاه Berghain در حال حمله به برلین به عنوان گالری دوباره متولد شد

من < / span> در کنار یک نیروگاه غیرقابل استفاده در شرق برلین ، یک شناور قرمز و سفید در حال هوای دلسرد کننده است ، شش متر به بالا و شش متر پایین ریتم خود را به امواج خیالی می کشد. جولیس فون بیسمارک ، هنرمندی که ایده آویختن آن را در آنجا داشت ، یک سیستم قرقره خودکار را از طریق سنسورها به یک شناور واقعی در اقیانوس اطلس متصل کرده و حرکت آن را منعکس می کند.

معمولاً امواجی که بر سر بازدید کنندگان این سالن ها می شتابد ، از صدا ساخته می شود و از یک PA سفارشی ساخته می شود که بسیاری از متخصصان موسیقی رقص آن را بهترین در جهان می دانند: این برگین ، معبد افسانه ای برلین است. bass techno industrial.

اما از آنجا که Covid-19 زندگی شبانه پایتخت آلمان را به یک فضای باز تبدیل کرده است تعطیل شدن ، این باشگاه از روز چهارشنبه به یک گالری هنری تغییر کاربری می دهد و به شناور زنگ زده فون بیسمارک نمادی نمایی آشکار می بخشد: آیا دنیای هنر و صحنه موسیقی می توانند به یکدیگر کمک کنند تا در آبهای پراکنده همه گیر پیمایش کند؟ آیا یک نمایشگاه هنری می تواند به یک مجموعه حیاتی برای بنگاه های فرهنگی درحال مبارزه تبدیل شود؟

ایده نمایش گروهی استودیو برلین ، حاوی آثاری از 115 هنرمند بین المللی مستقر در برلین که در جمع آوری کننده کریستین بوروس ، که پس از تماس صاحبان باشگاه با همسرش ، کارن و جولیت کوت ، همکاری کرد ، می گوید: “در هنگام قفل کردن ،” برای ارسال پیام اینکه زندگی فرهنگی برلین هنوز بسیار زنده است “. p>

بنر Rirkrit Tiravanija در کنار Berghain.

” فردا س theال است “ban بنر Rirkrit Tiravanija در کنار برگین . عکس: Andreas Gehrke / Noshe / Studio Berlin / Berghain، © Rirkrit Tiravanija، عکس: Noshe

اگر گزارش جدیدی از مشاوره زندگی شبانه VibeLab جای کار دارد. توسط ، همکاری هایی از این قبیل باید بخشی از عادی جدید باشد. “برنامه جهانی بهبود شبانه” آنها که توسط هیئت بین المللی شهردار شبانه ، دانشگاهیان و مروج موسیقی تهیه شده است ، نشان می دهد که بیشتر باشگاه ها برای حفظ درآمد در حالی که تجربه باشگاهی غیرممکن است ، نیاز به “محرک مدل خلاقانه تجاری” مانند Berghain دارند.

این مطلب هم جالب هست  سوشیال های دانلود آهنگ جدید - رل موزیک

دانستن چالش تلاش برای انجام هر کاری مثمر ثمر در هنگام قفل کردن ، همان چیزی است که بسیاری از کارهای نمایش داده شده در برلین را به یک جذابیت تبدیل می کند. تاکیتا دین ، ​​هنرمند انگلیسی ، این احساس را به یاد می آورد که “من به روشی که از یک هنرمند انتظار می رفت زمان را مشخص نمی کردم”. او سرانجام سرخوردگی های خود را به یک کارت پستال نسخه محدودی که برای دوستانش در سراسر جهان فرستاده بود پیوند داد: برش هیزمی نقاشی کیمیاگری قرن شانزدهم که به نظر می رسد تورک از آسمان می بارد ، با کلمات “Shite Zeit” و “anus” نوشته شده است. horribilis “.

دیگران از دسترسی محدود به مواد استفاده خلاقانه کردند. هنرمند گرجی ، تئا جوردجادزه ، فرش اتاق نشیمن را که روی آن نقاشی کرده بود ، ارسال کرد. پولارویدها توسط Ketuta Alexi-Meskhishvili گلهایی را که روزانه در حین قفل خریداری کرده است به تصویر می کشد.

هنگامی که بازدیدکنندگان به باشگاه در مرز بین منطقه Kreuzberg و Friedrichshain نزدیک می شوند ، مورد استقبال زیادی قرار می گیرند بنر هنرمند تایلندی ، Rirkrit Tiravanija ، در نمای ساختمان آویزان شده بود که روی آن نوشته شده بود “Morgen ist die Frage” (“فردا سوال است”). اما استودیو برلین کمتر از یک ماجرای عاشقانه نوستالژیک ، یک مانیفست برای آینده پس از کوید است که به سالهای بلافاصله پس از فروپاشی دیوار برلین برمی گردد ، زمانی که هنرمندان و دی جی ها جای خالی شهری را که هنوز مجبور نبوده است پر کنند. توسط سرمایه گذاران املاک مورد هدف قرار گیرد.

در اوایل دهه 90 میلادی ، صاحبان برگین مایکل توفله و نوربرت تورمن یک شب پرخاشگرانه به نام Snax را در یک جنگ جهانی دوم سابق اجرا می کردند – پناهگاه حمله که اکنون مجموعه هنری Boros را در خود جای داده است. همانطور که برلین پس از دیوار طی دهه های بعدی به یک مقصد گردشگری بین المللی تبدیل شد ، صحنه های هنری و کلوپ شهر به حباب های خود سخت شده و از هم دور شده اند – و این دومین موتور تجاری قوی تری نسبت به مورد قبلی برای پایتخت فرهنگی است.

مجسمه عشق دیرک بل

مجسمه عشق دیرک بل. عکس: Studio Berghain؛ © دیرک بل؛ عکس: نوشه

این مطلب هم جالب هست  Anohni در مسیر جدید خود R.N.C. 2020: "من هستم ، در گذشته جیغ می کشم ، برای حال حاضر"

ویروس کرونا ویروس دوباره تغییر کرده است ، با کل مدل تجاری برلین کلاب لند مورد سوال است در حالی که تجمع های عرق عرق در فضاهای بسته خطر تبدیل شدن به رویدادهای فوق العاده پخش کننده را دارد. حداقل بر روی کاغذ ، استودیو برلین یک حلقه نجات است که توسط هنرمندان برای افراد پشت برگین پرتاب می شود: فروش بلیط از این نمایشگاه به منظور تأمین آینده باشگاه انجام می شود و کارکنان به عنوان راهنمای نمایشگاه برای اطمینان از کار آنها در حالی که شغل قدیمی آنها باقی مانده است ، آموزش می بینند. در مکث.

با این حال ، در اصل ، بسیاری از دل انگیزترین آثار در اینجا نامه های عاشقانه به سوپر کلوپ است که ارادت برلین به تکنو را پس از توقف میزبانی پایتخت آلمان حفظ کرد رژه عشق در سال 2006 ، با تمام قوانین و تشریفات بافته شده از افسانه ها.

در گوشه ای از نوار Panorama ، جایی که دی جی ها معمولاً خانه های سبک تری را ارائه می دهند ، هنرمند کوزوو-اسپانیایی دو نفره پتریت هلیلاج و آلوارو اوربانو یک گل بزرگ ساخته شده از بوم و نقاشی را در محل دقیق ملاقات این دو نفر در یک صبح زود در ژانویه 2010 نصب کردند. این دو نفر که قرار بود امسال ازدواج کنند اما مجبور شدند عروسی خود را لغو کنند به بیماری همه گیر ، بگویید برگین برای آنها “فضایی برای د reaming “:” Berghain جایی است که در آن قسمت هایی از خود را به اشتراک می گذارید که به طور معمول با دیگران به اشتراک نمی گذارید. “ فضایی که می توانید 12 یا 20 ساعت را بدون احساس تماشا هدر دهید

این مطلب هم جالب هست  بررسی جشن تولد 100 سالگی CBSO - سیمون راتل جرقه ها را هنگامی که ارکستر دوباره به هم می پیوندد ، به پرواز در می آورد

بیشتر وضعیت خاص این باشگاه مربوط به این واقعیت بود که برگاین اجازه نمی دهد در داخل عکس گرفته شود – گزاف گویی های درب منزل برچسبی را روی تلفنهای دوربین بازدیدکنندگان قرار دهید و کسانی را که سعی در پاک کردن آن دارند مشاهده کنید. هلیلاج می گوید: “اسطوره ها از همین جا ناشی می شوند.” “شما فقط می توانید بگویید ، اما آنچه را که در داخل اتفاق می افتد ، مستند نمی کنید.”

“متناقض با Berghain این است که به طور فوق العاده ای از نظر حرفه ای سازمان یافته و به طور کارآمد اداره می شود ، اما این همان لایسس است. فضایی عادلانه که در آن می توانید 12 یا 20 ساعت را بدون احساس تماشا تلف کنید. “، عکاس ولفگانگ تیلمنز ، کولاژ ویدیویی عکسهای صریح ، بازدیدکنندگان را در پایان روز به روز روشن می فرستد.

سیاست بدون عکس همچنان برقرار است در حالی که این باشگاه یک گالری هنری است. بوروس می گوید: “شما با یک سر پر از خاطرات و ایده ها ، نه با تصاویر برای تزئین اخبار شبکه های اجتماعی خود ، این گالری را ترک خواهید کرد.

این نمایش هنری نشان می دهد ، با این وجود ، یکی از قوانین آهن برگین را نقض کنید. در زمان های قبل از همه گیری ، در داخل محل آن حتی با آداب و رسوم مکانی که می خواهد مردم گوش دهند و احساس کنند ، حتی یک آینه نصب نشده است. با این حال Olafur Eliasson هنرمند دانمارکی-ایسلندی سه آینه بیضی شکل نصب کرده است که گوشه های تاریک فضای گسترده صنعتی را چند برابر می کند. از نقطه مناسب مشاهده می شوند ، آنها در جای خود قفل می شوند ، الگوها و سایه های دیوار را تا بی نهایت تکرار می کنند.

این یک اعتراف از نوع است: در پایان ، بزرگترین کارهای هنری در این نمایش خود ساختمان است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *