بررسی بیلی – چرخش واقعی تر و تاریخی بزرگ بیلی تعطیلات

Category: دسته‌بندی نشده | No comments

T در اینجا یک عجیب ساختاری وجود دارد در این مستند بسیار جذاب اگر کمی نادرست در مورد زندگی و زمان های خواننده بزرگ بیلی هالید ، که در سن 44 سالگی در سال 1959 پس از یک عمر سو abuse استفاده از دوستداران و همسران استثمارگر ، تعارف و ریا از صنعت سرگرمی و یک تاریخ درگذشت اعتیاد به مواد مخدر و آزار و اذیت مقامات اجرای قانون ، که وی هدف اصلی آنها بود. در دهه 40 ، او به اتهام مواد مخدر در زندان به سر برد. این فیلم به شدت به ما می گوید که در زندان ، او “یک نت را نخواند”.

جدا از موسیقی ، تعطیلات عاشق رابطه جنسی ، مواد مخدر ، ثروت و شهرت بود به طوری که مردان را به همان دردسر نمی انداخت. فیلم جیمز ارسکین صدای فراموش نشدنی تعطیلات را به نمایش می گذارد: قرائت ظریفانه و تقریباً غفلت آمیز ملودی ها ، با ناله یا صدای غر زدن حسی که در آستانه هق هق گریه بود.

این فیلم بر اساس نواری از نوارهای صوتی جذاب متعلق به روزنامه نگار Linda Lipnack Kuehl ساخته شده است که اولین بار در بیوگرافی جولیا بلکبرن در سال 2005 ، با بیلی استفاده شد. در آغاز دهه 70 ، کوئل قصد نوشتن بیوگرافی قطعی را داشت و صدها ساعت از مطالب عالی مصاحبه را از لبان افرادی که واقعاً تعطیلات را می شناختند ، از جمله کنت بیسی و چارلز مینگوس ، جمع کرد. اما فیلم سعی دارد – فقط با موفقیت نسبی – خود كوهل را به بخشی از داستان تبدیل كند ، و زندگی او را به موازات تعطیلات قرار دهد ، زیرا او ظاهراً در سال 1978 در اثر خودكشی درگذشت ، هرچند كه اکنون خانواده اش معتقدند كه وی كشته شد. آیا این به دلیل حقایق خطرناکی بود که وی به آنها نزدیک می شد ، با فعالیت های جنایتکارانه افرادی که از Holiday و سایر هنرمندان استثمار می کردند ، ارتباط داشت؟ شاید. این فیلم واقعاً نمی تواند بگوید.

اما مطمئناً چیزهای زیادی در مورد هالید به ما می گوید ، او که در هارلم ، نیویورک تربیت وحشیانه ای داشته و تجاوز جنسی و فحشا را تجربه کرده است. مصاحبه ای دلهره آور با یک دلال آن زمان وجود دارد که با خنده ادعا می کند زنان از چشمان سیاهی که از او گرفته اند “افتخار” می کنند ، گزاره ای که خود زمینه ای برای آهنگ های مشعل آزار دهنده فراهم می کند.

حرفه او توسط جان هاموند مروج و تهیه کننده چشم عقاب پیش رفت ، اگرچه این فیلم به ما نشان می دهد که بین تعطیلات و هاموند به دلیل اصرار وی در مورد خواندن تعداد کلیشه های بلوز ، تنش وجود دارد. همچنین کلیپی از فیلم نیواورلئان در سال 1947 با بازی لوئی آرمسترانگ وجود دارد که در آن Holiday (مانند بسیاری از ستاره های زن آفریقایی-آمریکایی) با نقش خدمتکار – از گونه های بی ادب و آوازخوان ، به میدان آمد. اما او این کار را با چنین شیرینی و خوش ذوقی انجام می دهد. واضح است که حرفه هالیوود می توانست و باید بخشی از نمونه کارهای Holiday باشد.

بیلی تعطیلات در سال 1946

بیلی هالید در سال 1946. عکس: ویلیام پی گوتلیب / کتابخانه کنگره / فیلم های جدید سیاه

مهمتر از همه ، این فیلم موفقیت خارق العاده Holiday Strange Fruit را که در سال 1939 ضبط شده است ، به ما هدیه می دهد ، یک کار هنری وحشیانه از نویسنده کمونیست Abel Meeropol. این آهنگ بسیار فراتر از مفهوم مرسوم و مطبوع “آواز اعتراض” است که در سال های بعد مخاطبان سفیدپوست در باشگاه های محلی و استودیوهای تلویزیونی با پشتیبانی سر تکان می دادند. میوه عجیب کاملاً مقابله آمیز و هولناک بود: یک چشم انداز کابوس از سیاهپوست شدن سیاه پوستان که تنها تصدیق فرهنگ عامه آمریکا در مورد وجود لینچ بود.

به طور متناقضی ، شاید وحشت ناب این آهنگ همان چیزی بود كه به Holiday اجازه می داد با خواندن آن به عنوان بخشی از مجموعه خود ، با ترانه های مرسوم در دو طرف آن ، از خواندن راحت شود. مخاطبان به سادگی حیرت زده شدند ، گرچه این تعداد مطمئناً باعث خستگی مقامات شد

این فیلم داستان پیچیده ای از زندگی کوئل را در اختیار ما قرار می دهد ، اما با داشتن بسیاری از مطالب ارزشمند درباره خود Holiday. ارسكین این را به ما واگذار می كند كه متوجه انعكاس زندگی خوانندگان بزرگ دیگر مانند جودی گارلند یا ایمی واینهاوس شویم و خوانش معمولی و ناخوشایند تعطیلات را كه توسط شیاطین درونی پایین می آید ، به چالش می كشد. مشکل شیاطین بیرونی بود: مردم او را آزار می دادند ، بدرفتاری می کردند و پولش را می دزدیدند ، و او مجبور شد از همه بالاتر برود.

بیلی از 13 نوامبر در سیستم عامل های دیجیتال است.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>