بروس اسپرینگستین: نامه ای به شما بررسی | آلبوم هفته الکسیس پتریدیس

ب روس بیستمین آلبوم استودیویی اسپرینگستین ، مشهورترین موسیقی دانان پشتیبان او را جمع می کند ، گروه E Street: با چشم پوشی از مجموعه جلدهای 2014 ، بازاریابی و بازسازی مواد قدیمی High Hopes ، این اولین آلبوم آنها از زمان Wrecking Ball است. مدتی دنبال شده بود ، نه بیشتر در جریان تبلیغات تبلیغاتی آلبوم آخر Springsteen ، Western Stars: احتمالاً صحبت در مورد ظاهر آینده آن این بود که طرفداران رئیس را که فکر می کردند کشور آسان شنیدن ستارگان غربی به اندازه کافی Springsteen-esque نیست ، مورد علاقه قرار دهد.

جلد آلبوم Bruce Springsteen: Letter to You

بروس اسپرینگستین: جلد آلبوم نامه به شما

این اتهامی نیست که کسی در نامه به شما ، آلبومی که نمی تواند بیشتر از Springsteen باشد بدون اینکه به نظر می رسد شبیه به خودآزمایی باشد. این آهنگ با یک تصنیف آکوستیک با زبانی آواز خوانده می شود که در آن قطارهای پایین ، حاشیه شهر و پایین آمدن به سمت رودخانه به شدت شکل می گیرند ، و به دنبال آن با یک آهنگ عنوان که با تکون دادن به هر یک از سه هنرمندی که اسپرینگستین خود را به عنوان تأثیرات اصلی مشخص کرده است ، در مورد دستیابی به موفقیت متولد اجرای: صدای او به طور واضحی با برخورد به گروه کر ، متلاشی کننده Roy Orbison-ish را به خود جلب می کند. ارگان نمی تواند کمک کند اما صدای جیوه وحشی نازک باب دیلن را در اواسط دهه 60 به یاد بیاورد. در اواخر آن ناگهان گلهای نارنگی شکوفا می شود که بدیهی است کلاه خود را به تولیدات فیل اسپکتور می اندازد.

رویکرد بازگشت به اصول با حضور سه آهنگ بسیار لذت بخش که مربوط به یک نسخه نمایشی 1972 است ، تأکید شده است. یکی از آنها ، جانی به یک تیرانداز احتیاج دارد ، با تنظیمات مختلف برای هر یک از آلبوم های کلاسیک دهه 70 Springsteen از The Wild ، the Innocent و E Street Shuffle گرفته تا The River ضبط شده است ، اما همیشه موفق به برش نمی شود. اگر من کشیش و ترانه برای یتیم ها مبهم تر بودیم ، اگرچه می بینید که چرا دومی در آن زمان بیرون نیامده است. اگر شما یک خواننده و ترانه سرا در اوایل دهه 70 هستید ، علاقه مند به جذب برچسب بالقوه مرگبار New Dylan نیستید ، بهترین راه این است که آهنگی با ملودی منتشر نکنید که به نظر بریده و بریده از My Back Pages و Chimes باشد آزادی. هرکسی که فکر می کند اسپرینگستین این روزها بالاتر از چنین رویکردی سبک و روان در زمینه ترانه سرایی است ، به ارواح هدایت می شود ، که ریف او Tom Petty’s Free Fallin را به یاد می آورد.

طی 20 سال گذشته ، اسپرینگستین تمایل به اتحاد دوباره با گروه E خیابان را در لحظات مهم نشان داده است ، زمانی که فکر می کند توانایی آنها برای پیروزی بیشتر هدف اصلی است. آنها برای مراقبه 2002 در 11 سپتامبر و عواقب آن ، The Rising و Wrecking Ball ، تخلیه گسترده “حرامزنان” پشت بحران مالی 2007 فراخوانده شدند. واضح است که تمایل به تحریک مخاطبان وی نیز در اینجا عامل است. مردی که تهدید می شود اگر ترامپ دومین دوره ریاست جمهوری را بدست آورد ، مهاجرت می کند ، اسپرینگستین چند روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا آلبومی را به طور تصادفی منتشر نکرده است و شما مجبور نیستید بیش از حد در مورد اینکه Rainmaker به چه کسی کارگردانی می کند معقول باشید: که “شب و روز شب را می گوید” ، طرفداران مشتاق تقصیر را تقصیر می کنند ، که “می آیند تا مطمئن شوند که این فصل متوسط ​​هیچ ارتباطی با آنها ندارد”. بروس اسپرینگستین: نامه ای به شما – ویدئو

اما ، با وجود همه کش و قوس ها و نوشیدن های گروه موسیقی E Street ، بسیاری از نامه ها به شما بیشتر از اینکه به بیرون باشد ، درون را متمرکز می کند. اسپرینگستین 71 ساله است و غالباً آزاردهنده به نظر می رسد: با مرگ همبازی های دنی فدریچی و کلارنس کلمونز. با این واقعیت که او اکنون تنها عضو زنده یاد گروه اول خود ، کاستیل ها است. آخرین آنها در Last Man Standing ، که شاید بهترین آهنگ آلبوم باشد ، مداحی می شوند ، نمایشی از اجراهای دهه 60 با اجاره کم ، که دارای جزئیات پر جنب و جوش است. سایه گیتاریست آنها George Theiss – که در سال 2018 درگذشت – Springsteen را تنها نخواهد گذاشت: Ghosts and I’ll See You in My Dreams او را پیدا می کند که در میان گیتارهای قدیمی Theiss ، آمپرها و لباس ها به قدرت موسیقی و وعده زندگی پس از مرگ به ترتیب به عنوان تسلیت برای از دست دادن.

نمایش 2018 Springsteen در برادوی بر فاصله بین بروس اسپرینگستین و شخصیت های یقه آبی که او معمولاً درباره آنها می خواند ، تأکید کرد: مردی “با کلاهبرداری” ، که “نوشتن کاملاً موفق در مورد چیزی که کاملاً تجربه نکرد” موفق شد . بنابراین شنیدن اینکه او در مورد خودش آواز می خواند و به طرز چشمگیری مانند شخصیتی از ترانه های بروس اسپرینگستین به نظر می رسد ، بسیار جذاب است: آرزوی روزهای شکوه گذشته را دارد ، که توسط موسیقی قدیمی شنیده می شود – The Power of Prayer آهنگ های این لحظه جادویی Drifters را اعلام می کند – و درباره آن اطمینان ندارد آینده.

مساله همه اینها البته این است که برای دستیابی به تأثیر کامل به دانش قبلی نیاز دارد. Letter to You آلبومی نیست برای به دام انداختن شنوندگان جدید ، متشکل از این واقعیت که شامل بسیاری از آهنگهای خوب است اما هیچ ضربه تماشایی و چشمگیری ندارد: House of a Thousand Guitars ، آهنگی که ظاهراً با سرود است ، در فراخوانی کمی هوکی است از یک کنسرت (“روح خوب از نزدیک و دور” ملاقات “در جستجوی آکورد گمشده”) برای چسبیدن. اما این هدف آن نیست: از عنوان آن به پایین ، به وضوح به عنوان پیامی برای طرفداران باسابقه Springsteen در نظر گرفته شده است ، صدای هنرمندی که در روزهای پر دردسر قوز می کند. این همچنین نشان دهنده کاهش جاه طلبی است ، اما با توجه به معیارهای خاص خود ، نامه به شما یک موفقیت است.

این هفته الکسیس گوش داد

دریاچه ترنر: Videosphere
عنوان اصلی آلبوم اولیه توسط آندرو هالفورد ، وابسته به Foals ، لندن ، Videosphere بسیار دوست داشتنی است ، مرزهای بین الکترونیک و جاکفشی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *