Bunny ‘Striker’ Lee: معامله کننده ای که مهربانی او صدای رگی

را شکل داد

من اولین بار هنگام تحقیق در مورد کتاب من باس فرهنگ: وقتی رگی پادشاه بود ، با بانی “مهاجم” لی در جامائیکا ملاقات کرد. مانند بسیاری از مردان و زنانی که ما در لندن سوپراستارهای رگی می دانستیم ، او در دفترچه تلفن کینگستون ذکر شد. وقتی این غریبه کامل زنگ زد تا بپرسید آیا می توانید یک ساعت برای مصاحبه وقت بگذارید ، دریغ نکرد. عصر روز بعد ، 10 دقیقه قبل از وقت مقرر ، بانی لی بیرون هتل من نشسته بود و روزنامه می خواند. در سفر به استودیوی خود ، او اصرار داشت که برای خرید شام مرغ آماده برای ما و مهندس خود ، نیوتون ، که راننده بود ، متوقف شود.

او بیش از دو ساعت با من صحبت کرد ، درمورد داستانهای بصیر و خنده دار صحنه رگی کینگستون در دهه 60 و 70. وقتی سوار ماشین برای بالابر من شدیم ، او ناگهان پرسید که آیا با جان هولت صحبت کرده ام یا نه. وقتی گفتم چنین نکرده ام ، چشمان لی روشن شد. با وجود اینکه ساعت 10.30 شب بود ، ما نمی خواستیم که به هولت زنگ بزنیم. به نظر می رسید لی وقتی به محل اقامت هولت رسیدیم و جان در آنجا نبود واقعاً ناامید شد. او پیشنهاد كرد كه روز دیگری مرا به آنجا ببرد ، اما من بعد از ظهر روز دیگر به فلوریدا برمی گشتم.

من فهمیدم این کتاب درسی بانی لی بود: سخاوت فوق العاده او. عشق او به اصلاح موقعیت ها و انجام کارهای خیرخواهانه. من به عنوان یک تاجر می دانم که او هیچ زندانی نکرده است ، اما هنگام نوشتن کتاب ، تقریباً یافتن کسی – در تجارت رگی یا غیر آن – تقریباً غیرممکن بود که حرف بدی درباره او بزند. در سطح جامعه ، او بین ساکنان محلی و قانون یا مقامات شهر مذاکره کرد. او به قید وثیقه ایستاد ، وام داد و اختلافات داخلی و غیره را انجام داد. او در این موقعیت به عنوان آقای Fixit ابراز خوشحالی کرد ، نه به خاطر قدرتی که به او داد بلکه به این دلیل که او فقط کمک به مردم را دوست داشت.

این Bunny Lee بود که King Tubby را برای خرید میز میکس قدیمی Byron Lee تسهیل کرد و به استاد ارشد دوبله اولین تابلوی چند آهنگی خود را با لغزنده داد ، در مقابل کنترل های چرخشی کمتر پاسخگو. اغلب او را فراخواندند تا به عنوان یک واسطه بین هنرمندان و تهیه کنندگان درگیر عمل کند. و او در اواسط دهه 60 با استفاده از معاملات با برادران پالمر مستقر در ویلسدن و سوابق نوپای تروجان برای صدور مجوز از سوابق رگی در انگلیس از اولین کسانی بود که از بازار انگلیس برای موسیقی جامائیکا بهره برد.

اسم حیوان دست اموز

اسم حیوان دست اموز “مهاجم” لی در سال 2005 به تصویر کشیده شده است. عکس: تام اولدهام / رکس / شاتر استوک

این توانایی لی برای جابجایی بین لایه های جامعه ، چه در کینگستون و چه در لندن ، با سهولت و شوخ طبعی بود که باعث موفقیت در معاملات وی شد و این جذابیت و جذابیت بود که زمینه ساز اولین کار او در تجارت موسیقی بود. در اوایل دهه 60 ، او یک مرد تبلیغات ضبط شده ابتدا برای Duke Reid ، سپس Ken Lack’s Caltone بود ، به این معنی که او از سیستم های صوتی مختلف بازدید می کند تا اپراتورها را برای پخش سوابق خود ظرافت دهد. لی به عنوان مردی جوانتر و باریک تر باریک ، یکی از مهمترین رقصندگان در میدان کینگستون بود و آهنگهای خود را با حرکات زیرک ارائه می داد تا جذابیت آنها را نشان دهد.

دنیای سیستم صوتی کینگستون همیشه قبیله ای بود و مجموعه های مختلفی از طرفداران به هر لباس و موسیقی آن وفادار می ماندند (اکثر سیستم های صوتی متعلق به سازندگان رکورد بودند). سفر در اطراف رقص های مختلف ، لی را در مورد آنچه مردم آن طرف هیاهو غرق در آن بودند ، درک می کرد. او در اواسط دهه 60 به عنوان یک متصل کننده برق شاهد سرعت کمی ضرب و شتم و جمعیتی بود که از یک رقص شلتر که “رگی” می نامیدند لذت می بردند. از زمان فرصت طلبان ، لی آماده بود تا سوابق خود را برای ادامه کار شروع کند.

رشته بازدیدهای او در اواخر دهه 60 چنان پایدار بود که منجر به لقب ماندگار وی “مهاجم” شد – مردی که نمی توانست از دستش دهد. کاتالوگ او مانند کسانی که در رگی زودهنگام از جمله اسلیم اسمیت ، لستر استرلینگ ، یونیک ها ، جان هولت ، پت کلی ، دلروی ویلسون و اریک دونالدسون و سایر آثار کلاسیک مانند Better Must Come ، Cherry Oh Baby ، My Conversation و Stick خوانده می شوند. به وسیله ی من. در طول دهه بعد ، او دوبله را به عنوان یک نوع هنری به خودی خود و نه فقط یک طرف B ، که باعث تشویق ماجراجویی های King Tubby می شد ، می دید و در اوایل مشاغل فیلیپ اسمارت و King Jammy درگیر بود.

همچنین در همین زمان ، لی در میان اولین کسانی قرار گرفت که چندین بار از همان آهنگ پشتیبان – یا riddim – با خوانندگان یا میکس های مختلف استفاده کرد. این غیرمنتظره نبود: با تمام سخاوت خود او پول را هدر نداد. (به غیر از تجهیزات ضبط ، استودیوی او مانند یک قبرستان مبلمان دست دوم به نظر می رسید ؛ وقتی او آن شب من را به هتل من انداخت ، به پذیرایی رفت تا بپرسد آیا کسی روزنامه ای را که ترک کرده بود تحویل داده است یا نه). کار بسیار خوبی که او با دی جی های اواخر دهه 70 مانند دنیس آلکاپونه ، تاپر زوکی ، U-Roy و I-Roy انجام داد.

بعد از آن عصر در کینگستون ، من مرتباً در میله فتمن ، نزدیک پارک کلیسولد در شمال لندن ، به بانی لی برخورد می کردم. او می خواهد برای یک مالک درخشان داستان تعریف کند یا از یک غذا و نوشیدنی با یک دوست قدیمی لذت ببرد. به نظر می رسید بیشتر افرادی که از آنجا عبور می کنند او را می شناسند و او همیشه وقت داشت با هر یک از آنها صحبت کند.

این مطلب هم جالب هست  افسانه کلی: آیا ماریا کری واقعاً "پله نمی کند"؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *