ادی ون هالن وارث هندریکس بود ، و با تکنیک تلفیقی با شکوه پاپ

T ذهن ادی ون هالن به عنوان یک مسافر زمان به اندازه یک گیتاریست ، کسی که آینده را می دید و آن را به حال حاضر می آورد. جو الیوت ، Def Leppard ، می گوید: “کاری که ادی ون هالن انجام داد ، اختراع مجدد گیتار الکتریک بود.” “او آن را به سطح بعدی رساند. او همان کاری را انجام داد که هندریکس در سال 1967 انجام داد. او باعث شد مردم دوباره شروع به گوش دادن کنند. “

او خیلی جلوتر از زمان بود ، در واقع ، بازی او می تواند مورد استفاده قرار می گرفت تا نمادی از چیزی غیراخلاقی باشد: این او نواختن نوار کاست است که مارتی مک فلای برای متقاعد کردن پدر آینده خود از بیگانه بودن در فیلم “بازگشت به آینده” استفاده می کند – انفجار سر و صدا کردن ون هالن ، بازی با صدای جیغ زدن ، سپس کلمات “سکوت ، زمینی” ! ” در سال 1985 ، این شوخی بود که همه تماشاگران می فهمیدند. آن بازیکنان دیگر؟ بله ، آنها ریز ریز می شوند. اما ادی؟ او یک قدم از آن گذشته است.

این در آلبوم ابتدایی گروه وی مشهور بود ، Van Halen ، در اوایل سال 1978 منتشر شد. آهنگ ها انقلابی بودند – هارد راک ، اما با لبه موسیقی. صدایی جدید و آفتابی و کالیفرنیایی که مدیون گروههایی بود که در اوایل دهه موسیقی گیتار را تحت سلطه خود داشتند – اما این آهنگ دومین آلبوم بود که ادی ون هالن را به عنوان وارث هندریکس اعلام کرد.

هنگام ضبط ، او در استودیو رشته فرنگی می کشید و در یک انفرادی که می توانست نمایش های باشگاهی بازی کند ، بازی می کرد. تهیه کننده تد تمپلمن این موضوع را شنید و فهمید که این مورد نیاز به نمایش گذاشت. و بنابراین آهنگ دوم در آلبوم ، Eruption ، به سادگی 102 ثانیه بود که ادی ون هالن با سرعت کم گردن گیتار خود را به بالا و پایین بمب گذاری کرد ، مقیاس های کلاسیک را آورد و چیزی را که قبلاً هرگز شنیده نشده بود با لحن پخش کرد – که به “صدای قهوه ای” معروف شد. اینکه یک ساز می تواند دومین قطعه در اولین آلبوم راک باشد ، به اندازه کافی غیر معمول بود. که مهمترین آهنگ آلبوم فوق العاده بود. این 102 ثانیه می توانست گیتار سنگین راک را کاملاً تغییر شکل دهد بی سابقه بود.

این مطلب هم جالب هست  جوایز آریا 2020: نامزدهای اصلی Lime Cordiale ، Tame Impala و Sampa the Great

یک نسل قدیمی می دانست که او چه کرده است. وقتی ون هالن در 1978 برای Ted Nugent افتتاح شد ، ادی به Esquire گفت ، Nugent متقاعد شد که بازی مرد جوان باید نوعی ترفند باشد. ادی در سال 2012 به Esquire گفت: “او شروع به نواختن گیتار من می کند و به نظر می رسد مانند تد است.” او فریاد می زند ، شما فقط جعبه سیاه کوچک خود را برداشته اید ، نه؟ کجاست؟ چه کردی؟ ’من می روم ،‘ من کاری نکردم! ’بنابراین بازی می کنم ، و به نظر می رسد مثل من. او می گوید ، “اینجا ، گیتار من بزن!” من گیتار بزرگ بزرگ او را می نوازم و دقیقاً شبیه من است. او می رود ، “شما کمی گه!” آنچه من سعی می کنم بگویم این است که من در انجام کار خود بهترین هستم. هیچ کس دیگری نمی تواند از من بهتر از من استفاده کند. “

همانطور که دیوید لی روت ، خواننده ون هالن ، به من گفت:” وقتی ادوارد بازی می کند ، ممکن است قبلاً هرگز مطالب را نشنیده باشید و شما فوراً آن را به سرعت ، مثلاً گیتار جیمی تشخیص دهید. “

هیچ کس دیگری نمی تواند بهتر از من مرا ادی ون هالن

آنچه ادی ون هالن را از خردكنندگان دنبال كننده جدا كرد – ینگوی مالمستین ، جو ساتریانی و موارد دیگر – این بود كه او فقط بازی نمی كرد. او می توانست آهنگ بنویسد. آهنگ های عظیم ، باشکوه ، به یاد ماندنی. اگرچه او همیشه خود را به عنوان یک نوازنده هارد راک می دید ، او همچنین می دانست که چگونه پاپ بنویسد ، و بنابراین ون هالن هرگز فقط یک گروه برای افراد گیتار نبود. اگرچه آلبوم های ون هالن همیشه ویترین هایی را برای نواختن ادی داشتند – پرواز اسپانیایی ، تورا! Tora! ، افتتاحیه خیابان میانی خیابان ، کلیسای جامع – آنها معمولاً مختصر بودند و تکنوازی او در آهنگ ها به طرز شگفت آوری تا حد زیادی قابل توجه بود (در شش آلبوم اول VH ، آلبوم های دیوید لی روت ، فقط سه آهنگ بیش از پنج دقیقه دوام داشتند). این یک باند خودخواهانه نبود). مهارت های او به همان اندازه در شکوفایی های کوچک – معادل یک گیتار پر کردن درام – که در فضاهای ریف یا بین خطوط رات قرار می گرفت ، نشان داده می شد. اگر می توانید در عرض چند ثانیه اثرگذار باشید ، چرا باید زحمت خود را برای اتلاف وقت بیشتر بکشید؟

این مطلب هم جالب هست  Trini Lopez خواننده و ستاره آمریکایی The Dirty Dozen در 83 سالگی درگذشت Covid-19

این که او ابتدا به آهنگ فکر می کرد و ثانیا احتمالات مربوط به نفس او از گروه مشخص بود. فقط ایالات متحده شماره 1 ، پرش. ادی سالها قبل ریف مصنوعی را نوشته بود ، اما هم گروهی هایش آن را رد کردند. “دیو گفت که من یک قهرمان گیتار بودم و نباید کیبورد بازی کنم. پاسخ من این بود که اگر می خواهم توبا یا سوت پنیر باواریایی بنوازم ، این کار را می کنم. “

جام آهنگ اصلی از 1984 بود ، آلبومی که وان را کمی تقسیم می کند طرفداران هالن – کسانی هستند که آن را کمی خفیف احساس می کنند – اما این آلبومی از تخیل نفس گیر است ، جایی که ادی بازی می کند و ترانه ها خود در یک کل یکپارچه ادغام می شوند. Take Top Jimmy ، که در آن ادی به نظر می رسد همزمان در حال بازی سرب و ریتم است ، چیزی عجیب و غریب پیچیده را ایجاد می کند ، اما با کمی لمس که باعث می شود بیشتر به عنوان یک سوفله احساس شود نه جای لک زدن.

می توانید قدرت آوازهای ادی را در آلبومی که سال گذشته منتشر شد ، بشنوید ، وقتی پرنده و زنبور – ابر تولید کننده گرگ کرستین و خواننده اینارا جورج – آلبومی از آهنگ های ون هالن را منتشر کردند. آنها سازها را تغییر دادند ، نه ساختار آهنگ ها را ، که کاملاً خوب بودن آنها و میزان سازگاری آنها را نشان می داد. مگر اینکه کاملاً با ایده ون هالن به عنوان یک گروه هارد راک درگیر شوید ، بسیار توصیه می شود.

 دیوید لی روت و ادی ون هالن در سال 2015.

دیوید لی روت و ادی ون هالن در سال 2015. عکس : Rmv / REX / Shutterstock

این مطلب هم جالب هست  رپ Tory Lanez متهم به تیراندازی Megan Thee Stallion

بنابراین تقریباً طبیعی است که ادی انفرادی به خاطر بیشتر مشهور است حتی روی یک آهنگ راک نیست ، چه رسد به یک آهنگ ون هالن. این یک بخش 20 ثانیه ای است که در مدت زمان نیم ساعت کار خود را انجام می دهد و در این صورت وی بدون حقوق است. این همان ضرب و شتم مایکل جکسون بود و به خاطر کمک به جکسون از میان مخاطبان R&B به بزرگترین ستاره پاپ جهان کمک کرد. این اعتبار غیرقابل اعتبار بود ، اما خیلی زود خبر به گوش رسید ، و همبازیان او او را مقصر مقصر دانستن تریلر در سال 1984 از شماره 1 جدول آلبوم بیلبورد دانستند.

ادی ون هالن لزوماً به نظر می رسد که او یک انسان آسان است – حداقل سیاستهای داخلی گروه کاملاً پیچیده بود. جایگزین رات ، سامی هاگر ، بعداً می گوید اعتیاد به الكلی كه ادی سرانجام بهتر شد ، او را به یك خون آشام تبدیل كرد – و او بندرت مصاحبه هایی را برای انسان سازی انجام می داد (و وقتی این كار را می كرد ، دلخوری او با همبازی های گذشته و حال اغلب ) اما بازی مهم است. و خدا می داند ، ادی ون هالن می توانست بازی کند.

آخرین کلمه ، مثل همیشه ، باید به روت باشد ، رابطه او با ادی – و برادر طبلش الکس ون هالن – در بهترین حالت پیچیده ، در بدترین حالت جنگ آزاد. با این وجود ، او وقتی این حرف را شنید یک چیز باورنکردنی می دانست. “چه کسی پایان های بهتر از ون هالن را زندگی می کند؟” او گفت. “من برای شما بلیط می فرستم. من آماده بحث در مورد این هستم بی چون و چرا بهترین پایان ها تاکنون ، درست است؟ آنها به نظر می رسد پایان همه چیز است. کتاب مقدس و تکنوازی گیتار؟ این یک نماد مذهبی است. “

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *