الگار: از کجا باید با موسیقی

Category: دسته‌بندی نشده | No comments

شروع کرد

من f بریتانیا آهنگساز ملی دارد ، ادوارد الگار (1857-1934). موسیقی او غالباً به مثابه تجسم دنیای خودکامه ویکتوریایی است که در آن متولد شده است ، اما اگرچه او سهمیه قطعات “میهنی” خود را نوشت ، اما چیزی بیش از یک امپریالیست پرچم دار بود. تأثیرات و نگاه موسیقی او عمیقا اروپایی بود تا خانگی. الگار برجسته ترین آهنگساز بریتانیا از زمان هنری پورسل بوده است و بهترین موسیقی او – سمفونی ها و کنسرتوها – به راحتی با موسیقی معاصر هم رمانتیک اواخر خود یعنی ریچارد اشتراوس و گوستاو مالر مقایسه می شود.

موسیقی ای که ممکن است تشخیص دهید

دو ملودی الگار در بافت فرهنگ انگلیس ریشه دوانده است. سرزمین امید و جلال ، که کلمات jingoistic توسط AC Benson را به ملودی از اولین مراسم Pomp and Circumstance Marches تنظیم می کند ، به یک سرود ملی ersatz تبدیل شده است و همانطور که حوادث تابستان امسال اثبات شده است ، ظاهراً یک قسمت واجب از آخرین شب آخر است پرومس ، در حالی که مرثیه نمرود ، نهم از تغییرات Enigma ، که الگار به عنوان پرتره موسیقی از ناشر خود آگوست جیگر در نظر داشت ، به یک قطعه یادبود تبدیل شده است.

موسیقی او نیز در مکان های غیر منتظره کاهش یافته است. Kanye West ، Muse و Rob Dougan (Clubbed to Death) از نوازندگان معاصر هستند که آن را نقل کرده اند. فیلم 1984 Greystoke: The Legend of Tarzan ، شامل اولین سمفونی و مینیاتور Salut d’Amour محبوب سالن است. Disney’s remake Fantasia 2000 برای معرفی دونالد داک از مارس شماره 2 Pomp و Circumstance استفاده می کند ، و اخیراً نمرود به تبلیغات Carling lager کمک کرد. Elgar’s Introduction و Allegro for string زمینه ای برای سکانس افتتاحیه به یادماندنی در مستند درام تلویزیونی 1962 کن راسل با نام Elgar: Portrait of a آهنگساز فراهم می کند ، در حالی که آهنگساز جوان با اسب از تپه های مالورن سوار می شود.

زندگی او

او در برودیت ، چند مایل دورتر از ووستر به دنیا آمد ، جایی که پدرش یک فروشگاه موسیقی اداره می کرد و پیانوها را تنظیم می کرد. او یک کاتولیک رومی پرورش یافت – مادرش کمی قبل از تولد ادوارد تغییر دین داده بود. اگرچه در دوران کودکی به او پیانو و ویولن آموختند ، او به خودش یاد گرفت که سازهای دیگری بنوازد ، و او به عنوان آهنگساز کاملاً خودآموخته بود – پدر و مادرش توانایی او را برای تحصیل در لایپزیگ نداشتند همانطور که امیدوار بود.

از دهه 1880 ، وی در منطقه Worcester به عنوان یک نوازنده مستقل کار می کرد ، برای گروه های کر و ارکسترهای محلی به رهبری و آهنگسازی می پرداخت ، در ارکسترهای میدلندز ویولن می نواخت و در گروه های بادی نیز باگن می نواخت. او برخی از موسیقی هایی را که در آن زمان ساخته بود در دو مجموعه Wand of Youth (1907) بازیافت ، اما اولین قطعه اصلی او که به طور منظم اکنون شنیده می شود Salut d’Amour است که در سال 1888 به عنوان نامزدی برای همسر آینده اش ، کارولین نوشته شده است. آلیس (کاریس) رابرتز. كاریس مصمم بود كه الگار را به عنوان یك آهنگساز بزرگ معرفی كند و به این زوج پیشنهاد كرد كه به لندن بروند ، جایی كه امیدوار بود ناشران و رهبران موسیقی را به موسیقی علاقه مند كند. اقامت آنها در آنجا دو سال ناموفق طول کشید ، قبل از اینکه آنها به مالورن برگردند ، و در Worcester ، در جشنواره سه گروه کر ، در 1890 بود که ارکستر کنسرت Froissart ، که اکنون به عنوان اولین کار اصلی او شناخته می شود ، برای اولین بار ارائه شد.

مجسمه جاما پیرسون در سال 2001 در کلیسای جامع Hereford Green از الگار و دوچرخه اشعه خورشید

مجسمه Jemma Pearson در سال 2001 در کلیسای جامع Hereford Green از الگار و دوچرخه اشعه خورشید عکس: Alamy

یک سری کارهای کر در دهه 1890 برای جشنواره های بیرمنگام و وورستر – شوالیه سیاه ، شاه اولاف ، نور زندگی – و کانتاتا کاراکتاکوس که برای جشنواره لیدز 1898 نوشته شده بود ، سرانجام توجهات بیشتری را جلب کرد ، اما اولین بار در سال 1899 در لندن از تغییرات با موضوع اصلی ، که امروزه معمولاً به عنوان Enigma Variation شناخته می شود ، بود که الگار را به عنوان آهنگساز برجسته بریتانیایی نسل خود معرفی کرد.

نام “Enigma” از افشاگری الگار ناشی می شود که یک مضمون ناشناخته دیگر ، یک ملودی شناخته شده ، در کنار اثری که 14 تنوع ، پرتره از دوستان آهنگساز ، بر اساس آن ساخته شده است ، اجرا می شود. علی رغم ادعاهای فراوان ، هنوز هیچ کس به طور قانع کننده ای نشان نداده است که این مضمون می تواند باشد. از نظر موسیقی ، این اثری است که دو تأثیر حیاتی سبک موسیقی الگار را گرد هم آورده است. با استفاده از فرم تنوع ، که مورد علاقه برامس و دوواشک بود ، برای حمایت از یک روایت فوق موسیقی – پرتره های دوستان – که ارتباط با شعرهای سمفونیک لیست و اشتراوس را پیشنهاد می کند.

و زمان

بلافاصله پس از تغییرات الگار آغاز کرد آنچه مسلماً بزرگترین اثر اوست ، رویای جرونتیوس ، مجموعه ای از شعر جان هنری نیومن ، به تصویر کشیدن سفر روح یک انسان از بستر مرگ تا قضاوت وی در برابر خدا. این نزدیکترین الگار است که تاکنون به اپرا آمده است (اگرچه چند سال قبل از مرگش فکر نوشتن یکی از اینها را با نام “بانوی اسپانیایی” کرد). تأثیر واگنر پارسیفال ، که وی دو بار در بازدید از بایرویت در سال 1892 شنیده بود ، از مقدمه به بعد مشخص است.

الگار ، آهنگساز خودآموخته و كاتولیك رومی ، از یك زمینه نسبتاً فروتن ، همیشه خود را به عنوان یك فرد خارجی در دنیای موسیقی قلمداد می كرد ، اما تأثیر Enigma Variation باعث می شد كه وی به سرعت در جریان اصلی آنگلیكایی سرسخت جذب شود. حتی کاتولیک آشکار جرونتیوس – که توسط آهنگساز تأثیرگذار چارلز ویلیرز استنفورد به عنوان “بخور دادن عود” و اجرای آن در کلیسای جامع گلوستر ممنوع اعلام شد ، محکوم شد – کافی نبود تا وی در استقرار انگلیس استقبال شود. برای تاج گذاری ادوارد هفتم در سال 1902 ، وی مأمور نوشتن یک قصیده تاجگذاری شد ، که در آن سرزمین امید و جلال را وارد کرد و در سال 1904 به عنوان شوالیه شناخته شد و جشنواره موسیقی او در کاونت گاردن لندن برگزار شد.

با پول ... ادوارد الگار با اسکناس 20 پوندی.

با پول … ادوارد الگار با اسکناس 20 پوندی. عکس: شان مالیون / علامی

دهه 1900 دوره ای با بهره وری شدید بود. دو اوراتوریوی مقدس در مقیاس بزرگ کتاب مقدس ، رسولان و پادشاهی ، جرونتیوس را دنبال کرده بودند ، اگرچه قسمت سوم آنچه به عنوان سه گانه در نظر گرفته شده بود هرگز از چند طرح فراتر نرفت (زیرا ، گفته می شود که الگار شروع به از دست دادن ایمان مذهبی خود کرده بود) . استراوسي ترين آثارش ، ارکستر کنسرت در جنوب ، در 1904 و مقدمه و آلگرو براي رشته هاي سال بعد ظاهر شد.

اولین سمفونی وی ریشه در ایده قبلی او برای ساخت اثری به یادبود زندگی ژنرال گوردون قهرمان ویکتوریا داشت ، اما نمره ای که در سال 1908 ظاهر شد هیچ برنامه آشکاری نداشت ، درست همانطور که سمفونی دوم (1911) به عنوان یادبود ادوارد هفتم ، به یک ساختار موسیقیایی انتزاعی رضایت بخش تبدیل شد. جایی که سمفونی اول و کنسرتوی ویولن از ابتدا بسیار موفق بودند ، سمفونی دوم با پایان آرام و مبهم خود کمتر مورد استقبال قرار گرفت.

دو اثر مهم اخیر از سالهای قبل از آغاز جنگ ، قصیده سرود سازندگان موسیقی ، نمره ای با خود نقل قول (و نه مانند شعر لحن اشتراوس Ein Heldenleben) و مطالعه سمفونیک Falstaff ، پذیرایی های گرمی داشتند. ، هم. هنگامی که خصومت ها آغاز شد ، الگار مجموعه ای از قطعات “میهن پرستانه” را تولید کرد که مهمترین آنها ادای احترام گروه کر به افتادگان ، روح انگلیس بود. سه اثر مجلسی ، سوناتای ویولن ، کوئینتت پیانوی و کوارتت زهی ، ساخته شده در سالهای 1918 و 1919 ، فرار خوبی از وحشت جنگ را رقم زدند ، اما ناامیدی الگار از این قتل عام در حالی که اثبات شد آخرین مقیاس بزرگ او بود ، بسیار متضررانه ظاهر شد. کار ، کنسرتو ویولن سل ، اولین بار در سال 1919 در یک نمایش فاجعه بار اجرا شد.

سال بعد كاریس درگذشت. الگار دوباره به Worcestershire نقل مکان کرد ، اما کمی آهنگسازی کرد. با این حال او در سفر به آمازون به مانائوس سفر کرد و در سال 1923 سفر کرد. هیچ شرح مفصلی از سفر وی در دست نیست ، اما این اساس رمان برنده جایزه جیمز همیلتون-پاترسون Gerontius بود. مارک رمانتیسم اواخر الگار در عصر جاز مد نشده بود ، اگرچه رهبران کوچکتر مانند آدریان بولت و جان باربیرولی همچنان قهرمان کارهای او بودند و بی بی سی سومین سمفونی را سفارش داد که الگار در آخرین سال زندگی خود روی آن کار می کرد. در دهه 1990 ، آنتونی پین ، آهنگساز ، “جزئیات” طرح هایی را تهیه کرد که اولین بار در سال 1998 اجرا شد.

چرا او هنوز هم مهم است

او یک سال پس از مرگ شومان متولد شد ، وی همان سال آلبان برگ درگذشت ، اما موسیقی الگار همچنان در سنت اواخر رمانتیک ریشه داشت. وی نه تنها جریانهای مدرنیسم را که از دهه 1890 به بعد در اطراف موسیقی اروپا می چرخید ، نادیده گرفت ، بلکه موجبات تحقیر ادب انگلیسی را که نسل بعدی آهنگسازان انگلیسی به رهبری واگن ویلیامز از آن استقبال می کردند ، تحقیر کرد. اگر آثار او به معنای سبک کاملاً “انگلیسی” قلمداد می شوند ، به این دلیل است که در واقع موسیقی انگلیسی را تعریف می کنند. الگار خود این مدل را به تنهایی خلق کرد.

مجریان عالی

میراث ثبت شده الگار با خود آهنگساز آغاز شد ، وی از اوایل سال 1914 شروع به هدایت دیسکهای صوتی آثارش کرد و از سال 1926 به بعد کارهای مهم خود را ضبط کرد. یکی از آخرین آنها اجرای تاریخی کنسرتوی ویولن در سال 1932 بود که یک Yehudi Menuhin 16 ساله به عنوان تکنواز اجرا کرد. تقریباً همه رهبران رهبر ارکستر انگلیس در قرن گذشته الگار را در کارنامه خود قرار داده اند. بولت همه کارهای اصلی را چندین بار ضبط کرد. از ضبط شده های باربیرولی می توان به اجرای مشهور کنسرتو ویولن سل با ژاکلین دو پره و آنچه بدون شک بهترین نسخه از رویای Gerontius است اشاره کرد. اخیراً ، کالین دیویس ، ریچارد هیکوکس و مارک الدر ضبط های بسیار چشمگیری از الگار انجام داده اند و با اجرای گئورگ سلتی ، برنارد هایتینک و دانیل بارنبویم دیدگاه های مختلفی از موسیقی از دورتر به گوش می رسد.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>