“من یک احساس فوریت دارم”: سوفجان استیونز از رویای آمریکایی

بیدار می شود

تی او اسکار برای سوفجان استیونز یک آزمایش سخت بود. “صادقانه بگویم ، یکی از آسیب زا ترین تجربه های تمام زندگی من” ، ترانه سرا نیمه خنده ، نیمه گریه می کند. وی گفت ، این رویداد “نمایشی وحشتناک آخر سال ساینتولوژی” نماینده “هر آنچه از آمریکا و فرهنگ عامه نفرت دارم” بود.

او هرگز قبل از نامزد شدن در سال 2018 خیلی به آنها توجه کرده بود. Mystery of Love – تصنیف شیرین و شیرین عامیانه او ، ساخته شده برای Luca Guadagnino’s Call Me By Your Name – بهترین آهنگ اصلی بود و استیونز برای اجرا دعوت شده بود. هواداران فداکار وی این ظاهر را به عنوان لحظه ای از جریان اصلی که مدت ها است برای جریان اصلی تمرکز و خجالتی 42 ساله جشن گرفته است ، جشن گرفتند. بالاخره 26 میلیون بیننده در خانه تماشا می کردند. اما برای خود این هنرمند ، در حالی که بلیزر راه راه صورتی و مشکی او کوچک می شد ، در حالی که لیست های A هالیوود در اطراف او خلوت می کردند ، چیز زیادی برای جشن گرفتن وجود نداشت. او می گوید: “من نمی خواستم کاری با آن دنیا و فرهنگ داشته باشم.” “من نمی خواهم در هر اتاقی مملو از بزرگسالانی که غروب های پلاستیکی را صدا می کنند و گردن می زنند ، باشم.”

استیونز کار خود را صرف تنظیم کار کرده تا از چنین اتاق هایی جلوگیری کند. آهنگساز متولد دیترویت یک نام خانوادگی مستقل است ، از سنت وینسنت ، موسی سامنی (هر دو در صحنه اسکار به او پیوستند) و ملی از همسالان خود هستند. او در هیپ هاپ نیز طرفداران زیادی دارد: کندریک لامار و مک میلر هر دو از او نمونه برداری کرده اند ، در حالی که در سال 2011 ، دونالد گلاور در آیه ای از Fire Fly که حساسیت خود را از طریق تلگراف انجام می دهد ، خود را “تنها بچه سیاه کنسرت سوفجان” معرفی کرد.

Sufjan Stevens St Vincent

برای توجه شما your استیونز در اسکار با سنت وینسنت بازی می کند. عکس: Chris Pizzello / Invision / AP

اما هر بار که استیونز خیلی نزدیک به پرتگاه موفقیت جریان اصلی نزدیک می شود ، با انتشار چیزی به چالش کشیده یا مه آلود در تاریکی واکنش نشان می دهد. پس از دستیابی به موفقیت وی در سال 2003 در میشیگان ، پر از فنون مجلسی پاپ ، آلبومی از مراقبه های مردمی پراکنده (هفت قو 2004) با موضوع مسیحیان وی آمد. هنگامی که ایلینوی 2005 در فهرست آلبوم های سال بسیاری از نشریات قرار گرفت ، که توسط تک آهنگ سرود شیکاگو پیش می رفت ، او دوباره منحرف شد و یک اثر چند رسانه ای آوانگارد را در مورد یک بزرگراه پراکنده گرافیتی (The BQE 2009) و یک اپرای الکترونیکی پارانوئید منتشر کرد. (سال 2010 آدز). “این هرگز چیز سرکشی نیست ؛ من همیشه آماده انجام کار جدید هستم. “او با خوشحالی می گوید ، ریش نمک و فلفل اواخر ورزش می کند ، اما با همان ظاهر پسرانه و رهبر پیشاهنگی که برای اولین بازی چوبی و ضبط شده خود در سال 1999 ظاهر شد ، خورشید آمد “من نیازی به معروف یا فروش میلیون ها رکورد ندارم. هیچ وقت با خودم درمورد اینکه چگونه نمایه خود را ارتقا می دهم گفتگویی انجام نشده است. “

آخرین و شاید جسورانه ترین اثر استیونز ، The Ascension ، تمرین دیگری در تغییر جهت پس از یک معاشقه کوتاه با شهرت است. آلبوم Carrie and Lowell در سال 2015 او استخوانی استخوان بار در غم و اندوه بود که از مرگ مادرش الهام گرفته بود و به عنوان بزرگترین موفقیت استیونز تاکنون شناخته شده است. به جای بیشتر از موارد مشابه ، پیگیری آن یک آلبوم الکتروپاپ زیبا و متلاشی است که درونگرایی کری و لاول را برای شعرهای ظاهری عوض می کند ، و با فرهنگ آمریکایی که او آن را شعله ور می داند دست و پنجه نرم می کند. او می گوید: “من می خواستم به تغییرات جو سیاسی و تغییرات در تعامل انسانی ، تحت تأثیر اینترنت و فناوری پاسخ دهم.”

این مطلب هم جالب هست  Deftones: بررسی اهم - زمان و جزر و مد با وحشیگری کم نور

در آهنگ اصلی The Ascension ، America – که به وضوح در روز استقلال منتشر شد – استیونز با احترام آواز می خواند: “من شرمنده ام که اعتراف می کنم دیگر اعتقادی ندارم.” این بسیار دور از هنرمندی است که زمانی مشهور بود که می خواست آلبومی درباره هر ایالت در آمریکا بنویسد – نیتی که بعداً به عنوان یک شوخی کنار گذاشته شد و از آن نوشت. در آن زمان باورپذیر بود زیرا ترانه های او اغلب شبیه جشن های آمریکانا بود و دائماً به مکان های برجسته و رهبران سابق استناد می کرد. از آن زمان ، وطن پرستی او با ظهور “دونالد داک” پیچیده تر شد ، همانطور که او گاهی اوقات اشغالگر فعلی دفتر بیضی می نامد. وی در سال 2017 پس از امضای فرمان اجرایی ترامپ برای ممنوعیت ورود مردم هفت کشور دارای اکثریت مسلمان به آمریکا ، در Tumblr نوشت: “مسیح از همه ما شرمنده خواهد بود.” در ادامه این نامه آمده است: “آمریكا ، چیزی به عنوان مهاجر غیرقانونی واقعاً وجود ندارد.” “همه ما مهاجر و پناهنده در دنیایی هستیم که به شدت تغییر می کند و مرزهای زائد ساخته شده توسط خون و جنگ در آن تسلط دارند.”

امروز ، ناامیدی او حتی بیشتر و چشم انداز او تا حدودی گسترده تر است: ترامپ “یک علامت است ، نه مشکلی” که دوره ریاست جمهوری او گواه یک پوسیدگی اساسی و بنیادی است ، او عصبانی است. “آن خاطرات مضحک هیلاری کلینتون را به یاد می آورید که پس از باخت در مسابقه [انتخابات 2016] منتشر شد؟ آنچه اتفاق افتاد نامیده می شد. چی شد؟ گه اتفاق افتاد! برای قرن ها و قرن ها ، مردم به زور از یک قاره برداشته شده و به مدت 400 سال به آنجا منتقل شدند که به کار آزاد مجبور شدند! “

تجربه همه ما را احمق می کند … با افزایش سن ایمان خود را نسبت به ساختارهای جامعه از دست می دهید سوفجان استیونز

او از پاسخ ها مطمئن نیست: “من سیاستمدار یا کارمند دولت یا دانشمند نیستم ، من فقط یک ترانه سرا هستم.” وی همچنین از نزدیک بودن خوش بینانه بودن انتخابات ریاست جمهوری در ماه نوامبر مطمئن نیست: “چه چیزی به من امید می دهد؟ وای خدا دیازپام! لیتیوم! ” اما استیونز یقین دارد که پیروزی بایدن “مشکلات آمریکا را به تنهایی حل نخواهد کرد” و بیماریهای ملت ، از وحشیگری پلیس گرفته تا نژادپرستی نهادی ، ابتدا نیاز به گفتگوهای ناخوشایند دارند. او می گوید: “این دشوار است.” “این ارزش س questionsالات و پاسخهای بسیاری از نسلهاست که جمع شده اند. اما ما باید حاضر شویم و کار را انجام دهیم. “

این تمایل در تولیدات اخیر استیونز بسیار زیاد است. در ژوئن 2019 ، ترانه سرای Love Yourself ، EP EP از آهنگ های “عشق بدون درگیری ، اضطراب یا خودپسندی” را به مناسبت ماه غرور سال 2019 منتشر کرد ، پس از دهه ها که از آن به عنوان زیرنویس عجیب و غریب در آهنگ های او تعبیر شده است. در مورد هفت قو برای اینکه با شما تنها باشم ، استیونز جزئیات مردی را که “همسر و خانواده اش را تسلیم کرد … تا با من تنها بماند”. یک سال بعد با آهنگ ایلینوی The Wasp Predatory Wasp of the Palisades Out To Get Us! ، راوی او با شنیدن یک شنا در یک دریاچه با یک دوست مرد آواز خواند و در آغوش همجنسگرایان پایان یافت.

استیونس اکنون 45 ساله است که هرگز از بحث در مورد زندگی عاشقانه خود به صورت عمومی و نه این موضوع در کارش خودداری کرده است ، و ممکن است این منابع غیر زندگینامه ای باشند. صرف نظر از این ، او یک پایگاه بزرگ LGBTQ + جمع آوری کرده است که EP را به عنوان برجسته ترین اعتراف خود به حقوق همجنسگرایان جشن گرفته است ، در زمانی که این حقوق به طور خطرناکی تحت تهدید قرار گرفته است.

این مطلب هم جالب هست  "در را باز کن وگرنه آن را منفجر می کنم!" افسانه های جاز که باعث ضرب وشتم تلویزیونی

این وضعیت آشفته جهان است – همراه با احساس “تمام غم و اندوه شخصی من را در مورد کری و لاول بیرون کشیده است” – که استیونز را به این دیدگاه جدید تبدیل کرده است. وی با اشاره به استفاده سنگین معراج از اعلامیه ها و الزامات ، می گوید: “من یک احساس فوریت دارم و نمی دانم قبلاً داشته ام.” جایی که قبلا شعرهای او انتزاعی و شاعرانه بودند ، آلبوم جدید او با مطالب مختلفی روبرو شده است: “با من فرار کن”. “پیشنهادی به من بدهید که نمی توانم رد کنم” ؛ “آنچه با آمریکا کردی با من انجام نده”.

در آمریکا خطی وجود دارد که به ویژه احساس تاسف می کند. او با اندوه آواز می خواند ، گویی که برای افسانه نویسی قبلی خود از ایالات متحده توبه کرده است: “من زندگی خود را با یک تصویر از مناظر معامله کردم.” او ادعا می کند که امروز از موسیقی قدیمی خود “جدا” شده است. آیا احساس می کند که با نادیده گرفتن تاریکی ، کارت پستالهای ایالات متحده را در آن مسیرها نقاشی کرده است؟ آهی طولانی در خط تلفن شناور است. او می گوید: “تجربه همه ما را احمق می کند.” “با تجربه زیاد و پیرتر شدن ، فهمیدم که قطعاً یک ساده لوحی در مورد خود سابق من وجود دارد. در بسیاری از رکوردهای اولیه که در طول سالها به آرامی در حال عقب نشینی بودند ، یک امید ، شادی و بازی وجود داشت. برای من دشوار است که به جای آن صحبت کنم زیرا این اتفاق خیلی آرام رخ داده است ، مانند تماشای رشد یک درخت. اما با افزایش سن ایمان به ساختارهای جامعه را از دست می دهید و فکر می کنم اکنون این مسئله به سطح زمین می آید. “

با این وجود یک کارت پستال تصویری آمریکا سهم بزرگی در ساخت واقعی فیلم “عروج” داشت. استیونز امروز در کوههای واقع در ایالت نیویورک توقیف شده است ، پس از 20 سال اقامت در این شهر 18 ماه پیش به اینجا نقل مکان کرده است. او می گوید: “من در دهه گذشته به اینجا آمده ام تا فکر کنم و کار کنم.” “حرکت دائمی یک تحول کامل در زندگی ، سلامت روان و دیدگاه من بود. من فکر می کنم در اعماق خودم بیشتر یک طبیعت شناس هستم. روح من متعلق به بیابان است. “

انتظار می رود که ظاهر خوبی داشته باشیم ، همیشه احساس خوبی داشته باشیم ، کارهای خوبی انجام دهیم اما ناامنی ، بی ثباتی و بی نظمی نیز وجود دارد سوفجان استیونز

استیونز از کودکی وقت زیادی را در طبیعت گذراند: اگرچه در شهر به دنیا آمد ، اما بیشتر دوران کودکی خود را در مناطق روستایی شمال میشیگان گذراند ، جایی که پدر و نامادری “هیپی ، عجیب و غریب” او تمام تلاش خود را برای محافظت از استیونز انجام دادند و شش خواهر و برادرش از آنچه او قبلاً به عنوان “فاجعه خانگی و مالی” متصورانه توصیف کرده بود. در این سالها ، بیرون از خانه اغلب صدا می زد. او می گوید: “ایجاد زندگی در نیویورک وقتی بزرگتر شدم واقعاً بسیار سخت بود.” “من باید یاد بگیرم که یک ساکن شهری باشم. از نظر من غیر طبیعی بود. “

او سال گذشته دوباره به محل سکونت خود نقل مکان کرد ، اما ریشه کن کردن در سال 2016 پس از گشت و گذار در کری و لاول آغاز شد. او “به دلایل مختلف صاحبخانه شلخته” از استودیوی خود در بروکلین اخراج شد ، او فقط پس از قرار دادن وسایل خود در انبار می توانست به ماشین درام و کامپیوتر دسترسی پیدا کند. “به همین دلیل ماهیت این ضبط بسیار ساده است: من فقط می توانم از چیزهایی استفاده کنم که می توانم آنها را به کامپیوتر وصل کنم. ذهن من دیگر واقعاً در اصطلاحات مردمی نبود. من گیتارهایم را در انبار بسته بندی کرده ام و فکر می کنم از نظر ذهنی نیز زیبایی آن را بسته ام. “

این مطلب هم جالب هست  باشگاه کتاب گاردین استرالیا: برای گفتگوی موسیقی ، خاطرات و لحظات ارزشمند

او نمی داند این ابزارها بودند که او را به سمت موضوع سیاسی-اجتماعی معراج سوق دادند یا بالعکس ، اما او می دانست که صداهای “سرد ، غیرشخصی ، ترکیبی” که با او بازی می کند و اضطرابهایی که دور مغزش می چرخید همسو بود. وی می گوید: “برای من اصطلاحات عامیانه بستر مناسبی برای قصه گویی و روایت است.” “چیزی در مورد مکانیک ، ارگونومی ساز وجود دارد ، که بسیار شخصی است. بسیار جسمی ، بسیار صمیمی است بنابراین وقتی روی گیتار یا بانجو می نویسم ، گفتن یک داستان طبیعی است. ضرباتی که هنگام کار با لپ تاپ ساختم ، از طرف دیگر با بسیاری از چیزهایی که فکر می کردم موازی است. “

یکی از موضوعات مورد توجه وی رسانه های اجتماعی بود ، فناوری او گفت که تعاملات ما و همچنین دموکراسی ما را از نو ساخته است. او می گوید: “مردم نسبت به اینكه كیستند و كسی كه احساس می كنند باید احساس اضطراب كنند ، ایجاد می شود و بین آنها چیز واقعی ایجاد می شود. انتظار می رود که همیشه خوب به نظر برسیم ، احساس خوبی داشته باشیم ، کارهای خوبی انجام دهیم اما ناامنی ، بی ثباتی و بی نظمی در سیستم آن نهفته است. “

سوفجان استیونز

تازه کار Angelic… Sufjan Stevens در جشنواره Outside Lands در سانفرانسیسکو ، 2016 اجرا می کند. عکس: FilmMagic

، رسانه های اجتماعی “فرهنگ افراد مشهور و بت پرستی” را تشدید کرده اند ، و “این ما را تحت نظارت قرار می دهد ، و غریزه انسان را کالایی می کند. در آن معامله هویت شما از بین رفته است. ” علاوه بر این ، “نژاد پرستی سیستمی چیز جدیدی نیست. طمع شرکت چیز جدیدی نیست. فساد سیاسی مانند تپه ها قدیمی است. همین حالا که ما سیستمی را ساخته ایم که در آن همه این بیماری های اجتماعی قابل مشاهده و در معرض دید است. در بعضی موارد ، آنها جشن گرفته می شوند و بسیار زشت است. “

از زمان اتمام The Ascension ، استیونز قفل کار را برای کار بر روی موسیقی جدید صرف کرده است ، که به عقیده او چرخش دیگری در سمت چپ حرفه ای پر از آنها خواهد بود (“او دوست دارد یک آلبوم فولکلور دیگر بسازم ،” او طعنه می زند). او در حال برنامه ریزی برای کراس اوور پاپ مانند دوستش آرون دسنر از National نیست ، که در آخرین آلبوم خود با تیلور سویفت کار کرد: “من قانون اساسی چنین چیزی را ندارم. اگر کانیه زنگ بزند ، من در خانه نیستم ، خوب؟ “

در عوض ، اولویت استیونز بیشتر موسیقی است که شنوندگان را ترغیب کند “س “ال کنند. در حال حاضر واقعاً احساس خوبی دارم ، زیرا در یک لحظه بحران به سر می بریم و فرصتی باورنکردنی داریم ، “او با اشاره به همه گیری ویروس کرونا گفت: “تجارت به طور معمول پایدار نبود. اکنون لحظه ای است که باید از شر شعور قبلی خود خلاص شویم و روی چیز بهتری کار کنیم این مثل یک تولد دوباره است. ما به عنوان یک جهان و جامعه به یک تجربه کاملاً متولد شده احتیاج داریم. ” بنابراین بالاتر از یک جایزه پلاستیکی.

معراج هم اکنون در آسمیتی بچه گربه بیرون است

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *