خواننده ، فعال ، ماشین جنسی ، معتاد: درخشش بیلی تعطیلات

Category: دسته‌بندی نشده | No comments

T این یک لحظه برازنده در بیلی است ، یک مستند جدید در مورد بیلی تعطیلات ، زمانی که جاناتان “جو” جونز ، یک درامر متواضع و با نفوذ آمریکایی آفریقایی تبار که از دهه 1930 با Holiday بازی می کرد تا دهه 50 ، مصاحبه کننده سفیدپوست خود را به چالش می کشد. وی با اشاره به مسافرت از طریق جنوب با اتوبوس تور کنت باسی گفت: “شما نمی دانید ما در آن زمان چه چیزی را گذرانده بودیم.” “چه چیزی را پشت سر می گذاشتی؟” از مصاحبه کننده ، لیندا لیپناک کوئل می پرسد. “ما از جهنم عبور می کردیم!” او داد می زند. “خانم بیلی هالید این امتیاز را ندارد که از توالت فرنگی در یک ایستگاه پرکردن استفاده کند. پسرها حداقل می توانستند در جنگل بیرون بروند. شما در مورد آن چیزی نمی دانید زیرا هرگز مجبور نبوده اید خود را مقهور آن کنید. هرگز! “

فیلم جیمز ارسکین کاملاً از چنین مصاحبه هایی توسط کوئل ، یک معلم دبیرستان و یکی از طرفداران تعطیلات ساخته شده است که در روزنامه نگاری هنر حاشیه ای دارد. در سال 1971 ، او برنامه های زندگی نامه خود را آغاز کرد: Holiday در سال 1959 در 44 سالگی درگذشت و 11 سال بعد ، کوئل می خواست با کسانی که در طول زندگی خود آنجا بودند صحبت کند. او مصاحبه و مصاحبه کرد و هنوز در سال 1978 افرادی را پیدا می کرد – تقریباً 200 نفر از آنها. پروژه او را تحت فشار قرار داد و او هرگز آن را تمام نکرد و در سال 1979 او را در پیاده رو واشنگتن مرده پیدا کردند. پلیس خودكشی دانست ، كوهل ظاهراً از اتاق هتل خود پریده بود ، اگرچه هیچ مدرکی در این مورد وجود نداشت.

مصاحبه های او به یک مجموعه دار خصوصی راه پیدا کرد و بعدا در زندگینامه نویسندگان دیگر از Holiday. اخیراً ، کارگردان مستند Erskine حق خرید نوارهای Kuehl را خریداری کرده است. فیلم او سفر به زندگی هالیدی است که با صدای آن نوارها روایت می شود – شاهدان عینی یکی از برجسته ترین هنرمندان قرن بیستم.

 مبارز و آسیب پذیر ... بیلی تعطیلات در دهه 40.

مبارز و آسیب پذیر Holiday بیلی تعطیلات در دهه 1940. عکس ارسکین اکنون با شنیدن مصاحبه های کوئل می گوید: “Photofest / New Black Films

” اولین نواری که ما گذاشتیم چارلز مینگوس بود. ” “بلافاصله ما را با آن صدای عمیق به دهه 1950 منتقل کردیم. روشی برای گفتگو که شبیه خود موسیقی است ، یک محافظ نیست ، اما همچنین یک چشم مستند است. واقعاً احساس می شد که شما در دهه 50 به شیکاگو برگشتید و همه بزرگان موسیقی جاز در آنجا حضور داشتند ، الا [فیتزجرالد] هنگام اجرای بیلی در بال و بال منتظر ماند. مسکرآور بود. “

گوش دادن به موسیقی دانان ، عاشقان ، دلالان ، دوستان دوران کودکی و عوامل FBI که زمان خود را با تعطیلات تعریف می کنند یک تجربه خاطره انگیز و انتقال دهنده است. ما کوئل را نیز می شنویم ، یک مصاحبه گر عالی که براقیت را بریده است. این یک مطالعه خام و غیرقانونی از شخصیت است که در آن Holiday هم مبارز است و هم آسیب پذیر ، دنج و انقلابی: یک فرد هیجان طلب آتشین و با دهان ناپاک که هرگز صداقت خود را فدا نکرد. با توجه به اینکه Holiday’s ، که در سال 2012 توسط شرکت موسیقی Concord خریداری شد ، به عنوان تولیدکننده این طراوت بیشتر است. میشل اسمیت ، مدیر املاک ، می گوید: “آنچه من در مورد فیلم دوست دارم این است که ما شخص او را تغییر نمی دهیم.” “ما عیب های او را تغییر نمی دهیم. او بی عذر خواهی بیلی است. او فقط می داند که چگونه خودش باشد. “

توصیفات آشوب آور است. جان سیمونز ، که با او نوازنده بیس بود ، با او مواد مخدر مصرف کرد و با او خوابید ، می گوید: “او یک شب بین برنامه ها پایین آمد و گفت:” امشب مرا بردار! ” “و ، همانطور که من از در قدم می زدم ، او با جوجه از در بیرون می رفت. اما شب بعد … او مرا جمع کرد. او با یک جوجه ، یا چیزی شبیه به آن می رفت. احتمالاً آنها را مجبور می کند که یک سیرک سه حلقه ای اجرا کنند. بعد از آن او احتمالاً می رفت و یک فاحشه می گرفت. او یک ماشین جنسی بود. “

 بیلی تعطیلات

” دولت به دنبال او رفت “… بیلی هالید. عکس: فیلم های جدید سیاه

این فیلم از چنین مطالبی فروگذار نمی کند ، یا در طول عمر سو abuse استفاده تعطیلات متحمل شده است. اسمیت می گوید ، این یک امر حیاتی است. “بسیاری از مردم فقط به اعتیاد او فکر می کنند اما از تربیت او اطلاعی ندارند. نمی توانید درباره او قضاوت کنید بدون اینکه بدانید او واقعاً کیست. وی در سال 1915 در ایالات متحده آمریکا به عنوان یک دختر سیاه پوست فقیر متولد شد ، در حالی که بزرگ شده بود زنی است که در 10 سالگی مورد تجاوز جنسی قرار گرفته ، مورد تجاوز قرار گرفته و سپس در این دنیا برای خود جایی پیدا کرده است. “

از طریق مصاحبه های کوئل ، ما در مورد شوهرها و دوست پسرهای افتضاح Holiday ، یک گالری متهم به استثمارگران و سو ab استفاده کنندگان ، مردانی که او را در خیابان بیرون می کشند ، دست اول می شنویم. تعطیلات جواب می دهد: “او با یک بطری کک یا چیزی به بالای سر او زد و یک جورایی سرش را باز کرد و هر دو به بیمارستان رفتند.” ، ترامپونیست Melba Liston از یکی از این قسمت ها می گوید. اما این مردان زندگی را از او بیرون کشیدند و اعتماد به نفس او را کنار زدند ، و از نظر جسمی و روحی او را لت و کوب کردند.

اسمیت می گوید: “او همه بهترین انتخاب ها را نکرده است” . “اما شما باید بفهمید که چرا او روش خاصی بود.” علاوه بر آسیب های دوران کودکی ، “او اجازه نداشت به رستوران ها برود ، از توالت استفاده کند ، زیرا به عنوان یک انسان کامل رفتار نمی شد.”

فیلم مستند این نژادپرستی است. به او اجازه ورود از طریق درهای ورودی به مکان ها داده نشده بود ، مبادا مشتری سفیدپوستی را که برای دیدن او در آنجا بودند ، آزرده کند. او ماهها با گروه سفید Artie Shaw در جنوب گشت و گذار کرد ، که در آن مجبور شد هتل ها را برای خوابیدن شکار کند و از ممنوعیت بقیه اعضای گروه در آن منع شود. “بعد از خوردن ما همیشه یک همبرگر اضافی سفارش داد و او” یکی از دوستانش در این فیلم می گوید. “این را در کیف خود قرار داد ، زیرا او هرگز نمی دانست چه زمانی نمی تواند به او خدمت کند.”

این با تصمیم هالید افزایش یافت برای خواندن Strange Fruit ، آهنگ اعتراضی که توسط نویسنده Abel Meeropol در سال 1939 به وی ارائه شده است. در این فیلم ، بارنی جوزفسون ، صاحب باشگاه جداگانه Café Society ، جایی که برای اولین بار آن را اجرا کرد ، جزئیات نحوه سفیدپوستان را توضیح می دهد ، “یکی مهمانی بعد از دیگری “، همانطور که او این کار را کرد از پرونده خارج می شود. هالید در قراردادش نوشته بود که او در هر کنسرت ، در همه جا ترانه را می خواند. کمی پس از آن FBI تعقیب او را آغاز کرد – ظاهراً به جرم مواد مخدر.

Film پوستر بیلی.

پوستر فیلم بیلی. عکس: فیلم های سیاه جدید

اسمیت می گوید: “از 1939 تا مرگ او در سال 1959 دولت به دنبال او رفت زیرا او سیاه بود ، او ثروتمند بود و جرات آواز خواندن میوه عجیب را داشت”. خود هالید گفت که در ماه مه 1947 ، به او دستور داده شد که آن را در کنسرتی در فیلادلفیا نخواند. در آن شب ، ماموران مواد مخدر به اتاق هتل وی یورش بردند و هنگام بازگشت او از محل برگزاری بازی ، هنگام دیدن آنها به سمت اتومبیل هالیدی شلیک کردند و از سرعت دور شدند. وی بعداً دستگیر و به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

پرونده های FBI در سال 1949 اظهار داشت که Holiday برای اینکه سرمشق دیگران باشد ، بی اعتبار شده است. یکی از ماموران ، سرهنگ جورج وایت ، به کوئل گفت که “کتهای فانتزی و اتومبیل های فانتزی و جواهرات و الماسهایش” باعث کینه و نارضایتی زیادی شد.

“آنها او را دشمن عمومی کردند. شماره یک و زندگی او را از بسیاری جهات نابود کرد. ” به معنای واقعی کلمه ، برخی می گویند. هالید به دلیل سیروز کبد ، ناشی از سو abuse مصرف الکل ، درگذشت ، اما بدون تردید ، او تحت آزار و اذیت دو دهه منجر به مرگ شد. حتی در پایان وی به دلیل داشتن مواد مخدر در تخت بیمارستان دستگیر شد.

متأسفانه ، همه چیز مهم به نظر می رسد. ارسکین می گوید: “ما سال گذشته فیلم را به پایان رساندیم و من تا سپتامبر دیگر آن را ندیدم.” “من از احساس سیاسی بودن آن شوکه شدم. وقتی ما در حال ساخت آن بودیم ، احساس کردیم که در حال ارائه حقایقی درباره چیزهایی هستیم که همه می فهمند ، قدرت سفیدپوست ، نژادپرستی ساختاری. من قصد داشتم فیلمی درباره بیلی بسازم و یکی از خوشحالی های آن این است که شما واقعاً او را می بینید. اما حدس می زنم این به ما بگوید که ما واقعاً به هیچ زخم نسلی در جامعه نپرداخته ایم. “

 بیلی تعطیلات و همکاران ، 1939.

Coy انقلابی… تعطیلات و همکاران ، 1939. عکس: فیلم های سیاه جدید

با این وجود ، بیشتر اوقات می گوید: “اگر فیلم احساس ارتباط می کند ، دلیل آن این است که او احساس می کند که مرتبط است. او در مورد رابطه جنسی ، در مورد نژاد ، در مورد خشونت ، موضوعاتی صحبت می کند که در قلب نحوه ارتباط ما امروز است و در مورد آنها در پشت پا صحبت نمی کند. بیلی هالید در سال 1939 برخاست و آواز Strange Fruit را خواند ، پس از آن تقریباً 20 سال در هر شب از زندگی خود می خواند. او به خاطر آن زندانی شد و آن را برای مخاطبان سفیدپوست آواز خواند ، و این 16 سال قبل از روزا پارک بود. “

تعطیلات تصوری از تأثیرات طولانی مدت آن نداشت. آواز خواندن Strange Fruit به دلیل اتهام مواد مخدر به مدت یک سال در زندان خواهد بود. برای همیشه از آواز خواندن در مکانهایی که مشروبات الکلی داشتند ممنوع شد ، بنابراین مقدار زیادی از درآمد آینده را از بین برد و او را مجبور به سفر بی پایان تا زمان مرگ کرد. با این حال ، اسمیت می گوید ، او سازش نمی کند. “او با خواندن آن می دانست که چیزهای زیادی را از دست خواهد داد. و او این کار را کرد. با جنبش حقوق مدنی در دهه 60 مردم جان خود را از دست دادند و در اصل او با خواندن این آهنگ زندگی خود را از دست داد. “

این ، او می گوید در بالای موسیقی ، به همین دلیل است که میراث Holiday دوام آورده است. “او جای خود را می دانست. و گاهی اوقات نمی خواست در جای خود بماند. به همین دلیل او Billie Holiday است – او یک مبارز بود. و به عنوان یک نماد ، زنده مانده است. “

جو جونز آن را خلاصه کرد. “چگونه او آن را گرفت؟” او پاسخ داد ، وقتی لیندا کوئل پرسید که تعطیلات چگونه با تفکیک برخورد می کند. “دمار از روزگارمان درآورد! او می خواست وارد شود و آواز بخواند! برو اونا رو فاک کن! او کاری را که انجام داد انجام داد تا اینکه درگذشت. “

• بیلی از 16 نوامبر به صورت دیجیتالی در آمازون و iTunes در دسترس است. یک پرسش و پاسخ با جیمز ارسکین در 15 نوامبر به عنوان بخشی از جشنواره جاز لندن برگزار می شود.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>