اثر پروانه ای با بررسی مارکوس J مور – فلج شده توسط اصطلاحات مخصوص یک صنف

عنصر

تی هنر فشار همتا ، برجسته آهنگ موجود در آلبوم Kendrick Lamar در سال 2012 Good Kid، MAAD City ، روایتی ناخن آور از فاجعه جلوگیری شده است. به عنوان یک داستان واقعی ، این یک روز پر حادثه را توصیف می کند که لامار 17 ساله تحت تأثیر دوستان بی نظم خود در کامپتون ، لس آنجلس گذرانده است. پس از سرقت از خانه ، آژیرهای پلیس وارد مخلوط می شوند و لامار تصور می کند که برای اولین بار دستگیر شده است ، اما یک پیچ و تاب مشخص وجود دارد: “آنها یک راست کردند ، سپس یک چپ کردند / سپس یک راست کردند ، سپس یک راست دیگر کردند / یک خوش شانس شب با همسفران. ” کیفیت مشابه داک ورث ، آهنگ آخر در Damn 2017 ، وجود دارد. لامار یک درگیری بالقوه مرگبار در دهه 1990 بین پدرش ، کنی داکورث و آنتونی تیفیت را بازگو می کند ، مردی که بعداً کار خود را از طریق Top Dawg Entertainment آغاز می کند. لامار نتیجه گیری می کند: “اگر آنتونی داکی را می کشت ،” داوپ داگ می تواند زندگی سروین باشد / در حالی که من بدون پدر بزرگ شدم و در یک درگیری با اسلحه می میرم. “

آلبوم های او فیلم های گانگستری یا مانیفست سیاسی نیستند بلکه اخلاق بازی می کند

کندریک لامار داکورث به این سمت کشیده می شود این لحظات دوراهی او در مورد درامی که کاملاً اتفاق نیفتاده یا برای شخص دیگری اتفاق افتاده است ، تجاوز می کند: دوستان در زندان یا تابوت ها ، که سرنوشت برای آنها به جای راست چرخید در حالی که لامار نه تنها زنده ماند بلکه رونق گرفت. او در اوایل سال 2010 به عنوان یک مرد اعتیاد به مواد مخدره برای رپ جی راک پس از کشته شدن سلف خود توسط اعضای باند به دلیل پوشیدن تی شرت رنگی نامناسب ، تعطیل شد. چنین حوادثی س theالاتی را که کار لامار را متشنج می کند توضیح می دهد: چرا او؟ چگونه می تواند خوش شانسی خود را توجیه کند؟ در حالی که نسل قبلی MC Compton ، از جمله استاد Lamar ، دکتر Dre ، جرم خود را اغراق آمیز یا اختراع کردند ، بیشتر درگیری در اشعار Lamar درونی است. شعری که از طریق 2015 To Pimp a Butterfly می پیچد ، او را در حالی که از گناه بازمانده و مسئولیت های موفقیت رنج می برد ، در یک تور هتل در هنگام گشت و گذار توصیف کرد. این مبارزه اخلاقی ، حتی فراتر از فضیلت او به عنوان MC و داستان سرای است که باعث می شود لامار بسیار تحسین شود. آلبوم های او فیلم های گانگستری یا مانیفست سیاسی نیستند بلکه اخلاق بازی می کنند.

این مطلب هم جالب هست  آریانا گراند: بررسی مواضع - همه شب رمپ اما بدون اوج

از آخرین روز سال 2009 ، هنگامی که او نام مستعار K-Dot خود را از دست داد و شخصی تر شد در EP EP کندریک لامار ، حرفه لامار به آسمان رسیده است. هشت سال بعد ، او می توانست با سه آلبوم کلاسیک روی تروت ، جنگلی از غنائم (از جمله اولین جایزه پولیتزر برای موسیقی که همیشه به یک هنرمند پاپ تعلق گرفت) ، و تحسین های تونی موریسون و باراک اوباما. او که یک کودک خجالتی و لکنت است ، ساکت ، مراقب و ناخوشایند از نظر عاطفی است. او که به یک شریک ثابت ، خدمه وفادار و ایمان عمیق مذهبی خوشبخت است ، توسط مواد مخدر و دشمنی آسیب ندیده است. دوستان و همكاران مصاحبه شده توسط ماركوس جی مور در اثر پروانه چیزی غیر از ارادت خارق العاده او به كار خود گزارش ندارند ، و این شوخی در مورد نامزد شغلی را كه می گوید بدترین كیفیت او كمال گرایی است به ذهن متبادر می كند. پدر لامار یک بار به او گفت: “من نمی خواهم مثل من باشی … من هرگز نمی خواهم که این اشتباهات را بکنی.” رپر خیلی سخت است که بتواند موافقت کند اما از بیرون ممکن است به نظر برسد که او هیچ اشتباهی نکرده است.

اگر راهی برای سیم کشی مجدد این وجود دارد صعود بی عیب و نقص به یک روایت جذاب ، پس مور آن را پیدا نکرده است. حتی وقتی او از دقت کلامی لامار تمجید می کند ، نثر خودش با اصطلاحات اصطلاحات صنعتی و استعاره های ناسازگار سر و صدا دارد: چگونه می توان هیپ هاپ را “به شعله های آتش ساختمان ها متصل کرد”؟ یک فصل با عنوان یک ستاره متولد شده است ، کلیشه ای که حتی به عنوان کنایه دقیق عمل نمی کند. هیبربول شورش را اجرا می کند. لامار پس از دستیابی به “خیزش که قبلاً هرگز ندیده بودیم ، و امثال آن را هرگز نخواهیم دید” ، اکنون “تقریباً یک موجود افسانه ای یا یک ابرنواختر” است. اصطلاحات اجمالی Giddy بهتر از زندگینامه نویسان به خوانندگان رپ خدمت می کنند.

این مطلب هم جالب هست  بهترین فرهنگی که ممکن است در سال 2020

قوی ترین فصل ، خسته کننده ساخت To To Pimp a Butterfly است. مانند ماروین گی با What’s Going ، لامار یک تیم کراک از نوازندگان را جمع کرد تا بیانیه ای پانوراما ، و با افتخار سیاه درباره بی عدالتی آمریکا را صدا کند که از طریق آن می تواند با ستاره خود صلح کند. او مانند گای افق ژانر خود را منفجر کرد. این ضبط موسیقی ، موسیقی دانان جاز Thundercat و Kamasi Washington را به جریان اصلی سوق داد ، در حالی که از بیانسه گرفته تا دیوید بووی بر همه تأثیر داشت. واشنگتن شهادت می دهد: “این فقط موسیقی را تغییر نداد.” “این باعث تغییر مخاطب شد.”

مقدس شدن سریع این آلبوم مدیون ظهور اخیر Black Lives Matter بود ، که برای آن آهنگ Alright به یک سرود تبدیل شد ، اما وسواس لامار در ریاکاری و مشارکت پیام پیچیده تری ایجاد می کند. یک مصاحبه در سال 2015 (“اما وقتی که ما برای خود احترامی قائل نیستیم ، چگونه انتظار داریم که آنها به ما احترام بگذارند؟”) اتهاماتی را برای سیاست احترام برانگیز مطرح کرد ، که وی پاسخ داد که او خود را مورد بررسی قرار می دهد ، نه نماینده جنبشی. به نظر می رسد که مور ، BLM را به عنوان یک کتاب لاینفک در کتاب ، مایل نیست دریابد که چگونه هنرمندان بزرگ همیشه فعال ناقص هستند.

بنابراین ، ادامه دارد. در حالی که لامار هرگز از پرسیدن س difficultالات دشوار دست نمی کشد ، مور خیلی کم می پرسد. اگر واقعاً می خواهید درک بهتری از پیچیدگی های رپ داشته باشید ، به پادکست عالی Dissect Cole Cuchna یا بهتر از این ، سوابق خود لامار گوش دهید. از آنجا که این بررسی های روح جویانه در مورد گذشته و حال وی ، اگر یک زندگینامه مداوم نباشد ، به چه چیزهایی اضافه می کنند؟

این مطلب هم جالب هست  استارت آپ های جریانی که سعی در نجات صنعت موسیقی در اواسط همه گیر

• اثر پروانه: چگونه کندریک لامار روح امریکای سیاه را آتش زد توسط Marcus J Moore توسط Hodder & Stoughton منتشر شده است (20 پوند). برای سفارش کپی به Guardianbookshop.com مراجعه کنید. ممکن است هزینه تحویل اعمال شود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *