“ما به آنجا رسیدیم!” گروه موسیقی پاپ فرقه بعد از 27 سال دوباره غیرمادی است

T < span class = "css-38z03z"> به طور سنتی ، این دومین آلبوم است که مشاغل را تهدید می کند: فشار برای تکرار یا پیشی گرفتن از دستاوردهای اولیه سقوط بسیاری از نوازندگان را برانگیخته است. لیکن لی لیورپول It’s Immaterial همیشه غیرمتعارف بوده است.

آنها با رانندگی دور از خانه (لحن جیم) شناخته می شوند ، پاسخی غیر عادی به سنت آمریکا در آهنگ هایی در جاده که M62 را به سمت منچستر ، نیوکاسل و گلاسگو می برد. در سال 1986 در جدول بریتانیا به رتبه 18 رسید و اولین آلبوم آنها در آن سال ، Life’s Hard و When You Die ، تحت تأثیر موج جدید به سالن موسیقی بود. در 1990 آهنگ ، آنها خود را به عنوان هم سن و سالهای غیرمعمول سواد به نیل آبی ، که مالیخولیایی محکم خود را با ویکتهای گفتاری همدل و صمیمی درباره زندگی در حومه شهرها و رویاهای ناامید شده تزئین کردند.

در عوض ، این سومین آلبوم آنها با نام “خانه برای فروش” است که کار دشواری بوده است – در کارهای طولانی مدت که آنها به سختی به خاطر می آورند چه زمانی شروع به کار کردند. در حقیقت ، اواخر تابستان سال 1993 بود. “ما تصمیم داشتیم کاری سریع انجام دهیم” ، قبل از اینکه پاشنه پا را بپذیرد ، نیمی از دو نفره ، جارویس وایتهد ، آه می کشد. “در عین حال ، ما باید راضی باشیم.” چنان اصرار آنها به سوی کمال بود که حتی کمک های پاول بوکانن ، جبهه نخست وزیر نیل آبی ، کنار گذاشته شد و آلبوم تنها 27 ماه بعد در این ماه منتشر می شود.

خواننده جان کمپبل این در اصل 1980 در کنار جان دمپسی و هنری پریستمن در کنار جان دمپسی و هنری پریستمن تشکیل شد ، این همه غیرمادی است که همه از گروه Yachts به همراه درام نواز پاول بارلو کشتی می گیرند. به زودی آنها در حاشیه صحنه های DIY در اطراف مکان افسانه ای لیورپول ، اریک ، جایی که وایتهد کمپبل را برای تپانچه های جنسی در 1976 با نام مستعار آلبرت داک و جنگجویان کاد نامیده می شد ، کار می کردند.

این مطلب هم جالب هست  آهنگ های هفته بررسی شده: رمی ولف ، کاردی B ، Blink-182

وایتهد در سال 1982 به این سازمان ملحق شد ، اما به دنبال یک سری تغییرات در پرسنل – از جمله عزیمت پریستمان برای تشکیل مسیحیان – و کمپبل خود را تنها یافتند. یک برس کوتاه با موفقیت اصلی در سال 1986 با Driving Away from Home ، تهیه شده توسط جری هریسون از Talking Heads ، که اغلب با آنها مقایسه می شد ، وارد بازار شد. هنگامی که من برای مصاحبه در سال 2015 با کمپبل در مورد آن صحبت کردم ، وی گفت: “ما کمی با جری کار داشتیم. او می خواست یک رکورد کشور و غرب بسازد. ما این را نمی خواستیم ، زیرا قرار بود این یک رکورد بسیار انگلیسی باشد. ما در طول روزها با جری شروع به ضبط صدا کردیم و با مهندس صحبت کردیم. عصرها نوار دیگری به دست ما رسید و ما نسخه خود را انجام دادیم. “

این تجربه طعم ناامیدی های قریب الوقوع بعدی را نیز ارائه می دهد. کمپبل اکنون می خندد: “شرکت ضبط کننده به ما موقعیت نمودار را می گوید ،” پس آنها رکورد تمام کردند! نمایش رادیویی دیوانه بود و آنها چیزی برای فروش نداشتند. این یک اتفاق بسیار غیرمادی است که اتفاق می افتد. ” Life’s Hard و سپس می میری در 65 قرار گرفت. علیرغم تحسین منتقدان ، سانگ نیز با بسته شدن برچسب آنها به سرعت ناپدید شد و مهلت های House for Sale را با خود همراه کرد. نیشخند کمپبل گفت: “سرانجام ما به آنجا رسیدیم ،” که برای هر دوی ما حیرت آور است. “

عکسبرداری از فیلمبرداری برای رانندگی دور از خانه.

عکسبرداری فیلمبرداری برای رانندگی دور از خانه. عکس: Moira Kenny

این مطلب هم جالب هست  دی جی اواخر اریک موریلو متهم به تجاوزات جنسی بیشتر

استانداردهای غیرممکن و لجستیکی گروه فقط تا حدی مسئول حاملگی طولانی آلبوم بودند. دیری نگذشت که جلسات با مهندس نیل آبی ، کالوم مالکوم ، که آنها Song را ضبط می کردند ، شریک کمپبل در آن زمان به سرطان مبتلا شد ، آغاز شد. او می گوید: “ما یک قرار ملاقات در بیمارستان دریافت کردیم که با تاریخ درگیر شد.” “اما با روحیه ادامه زندگی به صورت عادی ، تصمیم گرفته شد که من بروم. من برای لذت بردن از مهمان نوازی کالوم و همسرش ، چیزی برای خوردن داشتم که او به من اطلاع داد که سرطان کاملاً تهاجمی دارد. من اولین قطار را به لیورپول برگشتم. ” او کمتر از یک سال بعد درگذشت.

اگرچه او و وایتهد به ملاقات خود ادامه می دادند ، کمپبل می گوید این “بیشتر موسیقی درمانی بود” و او تمرکز خود را برای حمایت از سایر اعضای خانواده قرار داد. نوارهایی از آهنگ هایی که آنها شروع کرده بودند فقط شش سال پیش پیدا شد – “ما فکر کردیم ، بیایید این را تمام کنیم” – و سپس باید با زحمت از یک قالب باستانی منتقل شوند. بعضی از آهنگ ها همچنین دارای سوره های کر ، یا هشت های میانی نبودند که به سوراخ هایی نیاز داشتند. کمپبل می گوید: “و ما ترانه سرایان سنتی نیستیم.” “اغلب اوقات روند کار با پیشرفت جارویس در موسیقی شروع می شود که دوست دارد ، و من ایده ای از یک داستان می توانم متناسب باشم. اما این بدان معنا نیست که بگوییم این ترانه ای است که ما با آن ساخته ایم. مدام شکل می گیرد و به آهنگی متفاوت تبدیل می شود. باید جایی پیدا کنیم که بتوانیم متوقف شویم وگرنه برای همیشه ادامه خواهد یافت! “

جارویس وایتهد و جان کمپبل امروز.

جارویس وایتهد و جان کمپبل امروز. عکس: Moira Kenny

این مطلب هم جالب هست  Reading and Leeds festival 2021

سرانجام آنها راضی بودند و خانه برای فروش – مشاهدات فروتنانه و نوستالژیک آن جایی که سونگ متوقف می شد ، با مقایسه مجدد نیل آبی – به پایان رسید. اما سایر موارد قابل پیش بینی Itsy هنوز در حال آشکار شدن بودند. همانطور که برای انتشار آن از طرفداران کمک مالی جمع می کردند ، شخص کمپبل به سرطان مبتلا شد (چیزی که ترجیح می دهد در مورد آن بحث نکند). سپس پلت فرم سرمایه گذاری جمعی آنها PledgeMusic ورشکست شد و نیمی از پول اهدا شده توسط سایت مریض بیمار را گرفت. این دو از طریق JustGiving کمبود را پوشش دادند و سرانجام ، با بهبودی سرطان کمپبل ، آلبوم در مارس سال جاری تولید شد.

“سپس ،” کمپبل می گوید ، ” ویروس کرونا وارد شد. ” تاریخ اکران در تابستان برگردانده شد ، اما وایتهد در مورد یک تاخیر (البته امیدوارم) نهایی متعصب باقی ماند. “سه ماه در مقایسه با 30 سال؟ این کار عملی شد! “

• خانه برای فروش اکنون خارج است و از طریق Burning Shed قابل دسترسی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *