“ما یک زندگی وحشتناک زندگی کردیم”: بیسیست لئون بوش در زمینه صلح با آفریقای جنوبی

A یک فرد رنگین پوست که در دهه 1970 در آفریقای جنوبی بزرگ شد ، لئون بوش بازیکن کنترباس از نظر جسمی و روحی توسط رژیم آپارتاید این کشور دچار زخم شد. او می گوید: “آنها از من سو ab استفاده کردند ، مرا زندانی کردند ، بدرفتاری کردند و من نمی خواستم با آنها ارتباط برقرار کنم.” او در اوایل دهه 80 به انگلستان پناهنده شد و در اینجا زندگی موفقیت آمیزی ایجاد کرد. اکنون ، او صلح خود را با آفریقای جنوبی برقرار کرده است ، و آخرین گفتگوی وی روحیه آشتی را برجسته می کند.

بوش با ربکا عموردیا ، پیانیست نیجریه ای-رومانیایی ، در ساخت یک رپرتوار باس در کشور متولدش ، مجموعه ای از قطعات را برای باس و پیانو ضبط کرده است که از آهنگسازان آفریقای جنوبی سفارش داده است. وی توضیح می دهد: “ایده پروژه فقط ضبط موسیقی نیست ، بلكه سفارش دادن هرچه بیشتر موسیقی توسط آهنگسازان خوب آفریقای جنوبی است تا نسل های آینده موسیقی برای پخش داشته باشند.” در طول چهار سال گذشته او تقریبا 40 قطعه سفارش داده است و 9 قطعه از آن به دیسک جدید راه یافته اند: “قطعات” ، او می گوید با صدای بلندترین حرف من است.

بوش در سال 1961 در یکی از شهرهای نزدیک کیپ تاون متولد شد. سیستم آپارتاید او را به عنوان “کیپ رنگی” طبقه بندی کرد و او گفت که زندگی در این شهر فقیر ، ضد انسانی و خطرناک است. پدر و مادر او هر دو معلم بودند ، اما پدرش به دلیل فعالیت سیاسی منع شد و مجبور شد به جای آن به عنوان کارگر در شورای محلی کار کند. او می گوید: “شعبه ویژه به طور منظم به خانه ما یورش می برد.” “ما زندگی وحشتناکی داشتیم.”

لئون بوش در تالار ویگمور

لئون بوش در تالار ویگمور. عکس: لیندا نایلند / گاردین

این مطلب هم جالب هست  Toto، ELO، Queen ... چرا از زمان های شادتر لیست های پخش قفل Covid بالای

علی رغم آشفتگی ، والدین وی اطمینان حاصل کردند که وی تحصیلات همه جانبه ای عالی را شامل موسیقی ، با دروس از 5 سالگی آغاز کرده است. بوش می گوید: “نسل پدر من همه این کار را برای بچه های خود کردند.” “او یک پیانوی ایستاده ، Hi-Fi و محتویات یک کتابخانه ضبط خریداری کرد که از کار خارج شده بود.” شب ها به گوش دادن به سمفونی ها اختصاص داشت.

هنگامی که این سطح از تروما را تجربه کرده اید ، سخت کار کردن دیوانه کننده تنها راه خنثی سازی درد است

بوش خود از نظر سیاسی در مدرسه فعال بود و در 1976 به سازماندهی راهپیمایی با هدف رفتن به ساختمان پارلمان در کیپ تاون کمک کرد. پلیس به معترضین حمله کرد و پس از آن ضرب وشتم ایجاد شد. بوش فرار کرد اما بلافاصله پس از آن توسط پلیس انتخاب شد و به عنوان یکی از سرکردگان گروه شناخته شد. همراه با نه فعال دیگر ، وی مورد ضرب و شتم ، شکنجه ، حملات روانی قرار گرفت – پلیس تهدیدی علیه دیگر اعضای خانواده وی انجام داد – و به مدت یک ماه بازداشت شد. وی بعداً به جرم فتنه محاکمه شد اما تبرئه شد.

“همه با این تجربه زخمی شدند”. “همه چیز در مورد من توسط آن شکل گرفته است. چیز اعتیاد به کار اکنون ، با نگاه به گذشته ، می فهمم که وقتی این سطح از تروما را پشت سر گذاشته ای ، کار سخت دیوانه وار تنها راه خنثی سازی درد است. ” وی بعداً تحت درمان قرار گرفت تا با روش درمانی خود کنار بیاید.

این مطلب هم جالب هست  "چیزی برای فریاد زدن وجود دارد": بیداری سیاسی همه گیرانه افق را برای من به ارمغان بیاورید

بوش برای تحصیل در رشته حقوق در دانشگاه کیپ تاون اقدام کرد ، اما به دلیل سابقه فعالیت وی رد شد ، بنابراین تقریباً به عنوان یک شوخی برای تحصیل موسیقی در عوض درخواست شد. وی پذیرفته شد و شروع به تحصیل ویولن سل کرد و در سال دوم به پیشنهاد یکی از معلمانش به کار باس روی آورد. او می گوید: “من کارهای زیادی برای انجام کار داشتم.” “همه بچه هایی که برای تحصیل موسیقی آمده بودند تحصیلات تخصصی داشته اند و به مدارس عالی رفته اند. فهمیدم که یک انتخاب دارم: می توانم تسلیم شوم یا می توانم بجنگم. من تصمیم گرفتم که بجنگم و روزانه هشت ساعت تمرین را شروع کردم. آنها هنگامی که من برای اولین بار در کلاس های اجرا شروع به بازی کردم ، به من برخورد کردند ، اما دو سال بعد دیگر این موارد را نمی زدند. “

او در سال 1982 آفریقای جنوبی را ترک کرد و با حمایت مالی از طرفداران موسیقی در کیپ تاون ، آمد برای تحصیل در انگلستان برای تحصیل در کالج موسیقی سلطنتی شمال در منچستر. او به زودی مشغول ایجاد شغل در انگلستان بود ، در تلاش برای مبارزه با وزارت امور داخله برای اخراج وی در سال 1985 به عنوان یک مهاجر غیرقانونی ، مبارزه کرد و به عنوان کنترباس اصلی آکادمی سنت مارتین در فیلدز ، مقام تقریباً 20 سال سالها.

بوش ، 59 ساله ، در سال 2014 از ارکستر بازنشسته شد. او می گوید: “من فهمیدم که یک شخص می تواند نهادینه شود.” “آکادمی یک ارکستر عالی بود ، اما من فکر کردم که باید کنار بروم تا بفهمم چه اتفاقی می افتد بدون اینکه من به یک سازمان ملحق شوم. آیا می توانم هویت موسیقی یا هویت شخصی داشته باشم؟ ” پاسخ ، با قضاوت از کار انفرادی ، ضبط ها ، رهبری گروه موسیقی خود و موسیقی وی و تدریس ، مثبت به نظر می رسد.

این مطلب هم جالب هست  Monteverdi: بررسی L'Orfeo | آلبوم کلاسیک هفته آندرو کلمنتس

او می گوید یک موسیقی دان کلاسیک سیاه پوست در انگلیس هرگز آسان نبوده است. “من با خصومت و نژادپرستی روبرو شدم. به من گفته شد كه وقتی در یك جشنواره موسیقی حضور داشتم ، در یورك شایر مورد آزار و اذیت نژادی پلیس قرار گرفت. مردم به من “پسر کوچک مستعمرات” می گفتند ، و من آژانسی را به یاد می آورم که فقط مایل بود مرا به عنوان “باسیست سیاه” به بازار عرضه کند. این برای من آناتما بود. “

بوش از کار چینکه استقبال می کند! . او آنچه خانواده Kanneh-Mason به دست آورده اند را تحسین می کند ، اما از اینکه آیا اجازه ساخت مشاغل با دوام را دارند ، تعجب می کند. او می گوید: “همیشه جوانان رنگین پوست بوده اند که نوازنده درخشانی بوده اند ،” اما همیشه این خطر وجود دارد که آنها را به پایین خط ریخته اند. آنچه برای خانواده Kanneh-Mason آرزو می کنم این است که آنها مشاغلی داشته باشند که دهه های گذشته طول می کشد ، و نه فقط تا زمانی که در کانون توجه هستند. “

دوبل باس آفریقای جنوبی توسط Meridian Records منتشر می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *