تئاتر وین در وین فصل و اپرای فراموش شده Leoncavallo

را آغاز کرده است  عکس: مطبوعات سرویس تئاتر an der Wien عکس: مطبوعات مطبوعات تئاتر an der Wien

آیا حداقل یکی را می شناسیم اپرا توسط Ruggiero Leoncavallo ، به جز “Pagliacci”؟

اکنون می توان به این سوال پاسخ مثبت داد. اکنون – این بعد از تئاتر an der Wien (تئاتر در رودخانه وین) در پایتخت اتریش است که اپرای Zazà لئونکاوالو را به صحنه برد و با موفقیت زیادی بازی کرد.

در نقش اصلی – سوتلانا آکسیونوا.

یافتن و به صحنه بردن اپرای یک بار محبوب و سپس فراموش شده یکی از جهات فعالیت های مدرن این تئاتر است که در سال 1801 توسط لیبرتیتست “فلوت جادویی” موتزارت ، امانوئل شیکانیدر ساخته شد و اکنون به عنوان یک آزمایشگاه مهم اروپا فعالیت می کند. اپرای کارگردان.

“زازا” توسط کریستف لوئی کارگردانی شد – یکی از چهره های برجسته کارگردانی اپرای مدرن. نتیجه این کار یک کار استثنایی از تئاتر موسیقی واقع گرایانه است.

اگر اپرای لئونکاوالو اثری از وریسمو ، یعنی از رئالیسم در موسیقی باشد ، لوی این اجرا را دو برابر وریسمو ساخت. و او یک پدیده کل نگرانه از هنر به دست آورد ، جایی که هر کلمه ، هر عبارت موسیقی ، و هر حرکت هنرمندان در یک وحدت جدا نشدنی یک درام انسانی ایجاد می کند که شما با آن همدردی می کنید.

یک بار و هرگز دیگر

بزرگ نخواهد بود اغراق است اگر بگوییم این روزها استاد لوئی آلمانی روح پسرش را كه در خاستگاه هدایت اپرا واقع گرایانه بود ، بنیانگذار كمیشه اوپر برلین ، والتر فلسنشتاین ، به وین بازگرداند (8 اكتبر 45 سالگرد مرگ او است). < از آنجا که فلنشتاین بود که وظیفه تئاتر موسیقی را تعیین کرد: آواز باید تنها راه ممکن برای بیان احساسات و افکار قهرمان در لحظه عمل باشد. در "زازا" چنین احساسی وجود داشت.

این مطلب هم جالب هست  در "هلیکون-اپرا" اولین نمایش "آدم و حوا. زندگی پس از بهشت ​​»

خلاصه داستان این اپرا ، که در سال 1900 نوشته شده است ، ساده است: دیوای معاشقه تئاتر استان زازا (یا تاتسا ، به ایتالیایی در اپرا نامیده می شود) ، به یاد او کودکی دشوار ، از ملاقات مادری الکلی که فقط پول از او بیرون می کشد ، میلیو دوفرسن تاجر-تماشاگر تئاتر را گمراه می کند و عاشق او می شود.

معشوق سابق او ، و اکنون دوست و شریک صحنه ، كاسكار كه روزگاری او را از غرفه خیابانی به تئاتر حرفه ای آورده بود ، به او اطلاع می دهد كه دوفرن زن دیگری در پاریس دارد. زازا ، می خواهد برای خوشبختی خود بجنگد ، به پاریس می رود ، اما متوجه می شود که دوفرن نه تنها همسر ، بلکه دختری جذاب نیز دارد.

با یادآوری دوران کودکی دشوار خود بدون پدر ، خودش را متوقف می کند – بدون اینکه چیزی بگوید می رود خانم دوفرسن. و سپس ، با درد برای خودش ، معشوق خود را به آب تمیز می برد و او را ترک می کند. همه. هیچ کس خود را نمی کشد ، هیچ کس کسی را برش نمی دهد. اپیزود تمام شد ، زندگی ادامه دارد.

موتزارت در معرض خطر است

اما درام در موسیقی ، در متن شعر و در تولید لویا واقعی است! اینجا و الان اتفاق می افتد ، جلوی چشمان ما. فضای زندگی تئاتری با جزئیات دقیق (که ارزش رقصنده های تمرینی را دارد که با باز شدن درب اتاق رختکن زازا لحظه ای می بینیم!) به حقیقت منتقل می شود.

این مطلب هم جالب هست  "یک بار برای همیشه لازم است مدارس هنری کودکان از سیستم PFDO حذف شوند"

برخی از لحظات اپرا – به عنوان مثال ، آریای کوتاه هنگام شخصیت اصلی از پنجره بیرون نگاه کردن ، تماشای معشوق در حال عزیمت یا دیالوگ بین زازا و دختر میلیو ، الماس واقعی لئونكاوالو هستند.

اما در اینجا نیز باید از برخی تلاش های فكری برای جدا كردن آنچه توسط آهنگساز (كه همچنین نویسنده لیبرتو بر اساس بازی پی. برتون است) از آنچه به كارگردانی لوی ساخته شده استفاده شود. و توسط هنرمندان بازی می شود – این اپرا به عنوان یک اثر هنری کامل در صحنه تئاتر وین وین تلقی می شود.

سهم بزرگی از موفقیت در اجرا متعلق به سوپرانو سوتلانا آکسنوا است. این خواننده با تحصیل در هنرستان سن پترزبورگ ، سپس در میلان و بازل ، در سالهای اخیر به طور فعال در تئاترهای مختلف اروپا فعالیت می کند. اما در وین آنها هنوز او را نمی شناختند.

آکسنووا-زازا به مدت دو ساعت که اپرا طول می کشد صحنه را ترک نمی کند و به زیبایی ارکستر را بر روی نت های اصلی “مشت” می کند و شنونده را مجبور می کند نفس خود را در لحظات غنایی حفظ کند. او می رقصد ، رنج می برد ، سوگند یاد می کند ، از غصه مست می شود ، عشق می ورزد – در یک کلام ، با هنرمندی کاملاً هماهنگ بازی می کند.

اسرار احساسات موسیقی. مصاحبه با سسیلیا بارتولی

باریتون معروف جهان کریستوفر مالتمن در نقش کسکار نیز در اجرای نمایش بسیار باشکوه بود. اما تنور مشهور اتریشی ، نیکولای شوکوف (ملیو) به عنوان یک نوع مناسب برای قسمت اصلی مرد مناسب بود ، اما حداقل در دو اجرای آخر با ثبت نام فوقانی مشکلات محسوسی را تجربه کرد. با این حال ، حتی مشکلات صوتی شوکوف نیز تجربه کلی تئاتر را از بین نبرد.

این مطلب هم جالب هست  منصوب مدیر نگارشی نووسیبیرسک

جادوی تیرانداز در هامبورگ

رهبر اترشیایی مجارستانی Stefan Scholtes ، که تجربه زیادی در تئاترهای موسیقی آلمان دارد ، برای اولین بار در کنسول بود Teatro an der Wien و با هدایت موسیقی هر دو اجرا به طور کلی و ارکستر ORF به طور خاص کار بسیار خوبی انجام داد.

باید اضافه کنیم که در Teatro an der Wien ، که یک سرسرای بزرگ ندارد ، تصمیم به اجرا بدون وقفه گرفت و به مخاطبان اجازه داده شد از طریق ورودی های مختلف مشخص شده در بلیط های شخصی شده ، مربوط به قسمتهای مختلف سالن ، به صندلی های کم سالن وارد شوند ، بنابراین تماس بین مخاطبان به حداقل می رسد.

و اگر چیزی برای ” Zaze “، بنابراین این انرژی سالن است که به دلیل نشستن کم و سایر محدودیت های زمان ویروس کرونا به طور محسوسی کاهش می یابد. با این حال ، جای خوشحالی است که این مکان موسیقی و تئاتر ، که مهمترین آن برای وین و اروپا است ، دوباره شروع به کار کرده است.

در نیمه دوم ماه اکتبر ، Porgy و Bess از گرشوین انتظار می رود در صحنه تئاتر an Wien و در ماه نوامبر “عروسی فیگارو” ساخته موتزارت.

آندره زولوتوف ، “روسیایسکایا گازتا”  عکس: مطبوعات سرویس تئاتر an der Wien

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *