ایوان واسیلیف: “من طرفدار تئاتر چند ژانر هستم”

 Ivan Vasiliev ایوان واسیلیف. عکس – وادیم شولتز

هنرمند ارجمند روسیه ، نخست وزیر تئاتر میخائیلوفسکی ، طراح رقص ، عضو هیئت داوران پروژه بزرگ و کوچک ایوان واسیلیف بی حرکت نمی نشیند: کار در سن پترزبورگ ، نمایش در نووسیبیرسک ، نمایش در اوفا.

در 15 سپتامبر ، مورد دیگری به سابقه این رقصنده مشهور باله – طراح رقص مهمان تئاتر اپرا و باله باشکیر اضافه شد. یک ماه از روی کار آمدن وی می گذرد و طراح رقص چیزی برای تقسیم با کسانی که کارهای او را دنبال می کنند ، دارد.

و ما از فرصت استفاده کردیم و پرسیدیم که یک شرکت کننده در پروژه بزرگ و کوچک باید از چه ویژگی هایی برخوردار باشد تا بتواند رضایت خود را جلب کند. ایوان واسیلیف ، عضو هیئت داوران.

“راهی دیگر نبود”

من خودم رقصیدم ، این انتخاب آگاهانه من بود. و از کودکی هیچ راهی دیگر برای خودم ندیدم. من چهار ساله بودم سپس به گروه موسیقی محلی در Dnepropetrovsk رفتم ، و در سن هفت سالگی – به باله. مادربزرگ من به عنوان سرایدار در تئاتر کار می کرد ، من یک اجرای باله دیدم و گفتم که می خواهم این کار را انجام دهم.

در خانواده من هیچ رقصنده ای نبود ، اما خانواده من از کودکی از همه تلاش های من حمایت می کردند. آنها می دانستند که اگر من چیزی تصمیم بگیرم ، مطمئناً آن را به آخر خواهم رساند. من به همراه برادرم به رقص آمدم ، او اکنون در تئاتر Bolshoi کار می کند.

از کودکی ، من تئاتر و تئاتر را برای خودم دوست دارم – اینجا خانه است. یعنی نه خانه ای که من در آن یک خانواده دارم ، بلکه معبدی خاص هستم که دوست دارم به آنجا بروم ، نمایش ها ، نمایش های رقص را تماشا کنم. بنابراین ، چاره دیگری برای من نبود ، من به سادگی او را ندیدم. من فرد خوشبختی هستم ، زیرا کاری را انجام می دهم که به من لذت می بخشد.

من همچنین اشتیاق روشنی به تئاتر را در دخترم می بینم. من فکر می کنم تئاتر نیز در زندگی او خواهد بود و اینکه او چه راهی را انتخاب خواهد کرد – بگذارید خودش تصمیم بگیرد. من و همسرم (همسر ایوان واسیلیف – سولیست برجسته تئاتر بولشوی ماریا وینوگرادووا – اد.) اصرار به باله نخواهیم داشت ، این کار بی فایده ای است. هیچ چیز خوبی معمولاً از این طریق رشد نمی کند. اگر فردی احساساتی باشد ، خود نیز شور و شوق نشان خواهد داد.

ایوان واسیلیف: “وقتی یک هنرمند تئاتر را ترک می کند ، دیگر هیچ مشکلی وجود ندارد”

“این دو لذت متفاوت است – رقص و اجرا اجراها “

من می خواستم زمانی که هنوز یک دختر کوچک نبودم ، در سن 12 سالگی اجراهایی را به صحنه ببرم. و وقتی بزرگ شدم ، فهمیدم که نباید منتظر چیزی بمانم ، من مجبور شدم این کار را انجام دهم. اینها دو لذت متفاوت است – رقصیدن و اجرا کردن ، و آنها بدون یکدیگر وجود ندارند. هر دو برای من لذت می آورند.

اما من می فهمم که روزی رقص را تمام می کنم و یک حرفه خلاقانه دیگر را دنبال می کنم. من هنوز علاقه خاصی به تدریس ندارم. من خوشحالم که پیشنهاد می کنم ، می گویم ، مشاوره می دهم (این همان کاری است که ما در پروژه “بزرگ و کوچک” انجام دادیم!) ، اما من هنوز در مدرسه خودم تنظیم نشده ام.

از آنجا که اکنون من رئیس طراح رقص در تئاتر باشکیر هستم اپرا و باله در اوفا ، من برنامه های زیادی دارم و کارهای زیادی دارم. من فقط در ترس هنرمندان باشوپرا هستم. خوشحالم که آنها تشنه خلاقیت هستند. و این خوب است.

برای یک طراح رقص و کارگردان جوان ، کار نه تنها با هنرمندان با استعداد بلکه با کسانی که علاقه زیادی به خلق دارند مهم است. و شما ، به دلیل اینکه تجربه بیشتری دارید ، می توانید به آنها چیزهای زیادی بدهید ، چیزی را به اشتراک بگذارید ، کمک کنید. برای رسیدن به نتیجه خوب کارگردانی شده است.

باله من “اسب کوچولوی گنده” در حال حاضر در تئاتر باشکیر به صحنه می رود ؛ اکنون برای اولین بار باله های یک بازی “همسایه ها” و “1418” ​​من به موسیقی D. D. Shostakovich در ژانویه برگزار می شود در اواخر ماه مه-اوایل ماه ژوئن – اولین نمایش باله من درباره رودولف نوریه اف – یک نمایش برتر باله “Cipollino” با رقص هینریش ماریوف برگزار می شود. من واقعاً امیدوارم که همه چیز درست شود. در حالی که ما مشغول کار و تمرین هستیم ، تئاتر برای تماشاگران باز است ، نمایش ها در حال انجام است.

ایوان واسیلیف سه باله تک بازی را در تولید خودش ارائه داد

“کمک به افراد سخت تر”

در حین قرنطینه ، ما تصمیم گرفتیم که در چنین شرایط سختی باید به کسانی که از ما سخت ترند کمک کنیم. من کانال vasiliev.world @ را افتتاح کردم و در آنجا کلاسهای استادانه و آموزشی ارائه دادم. برای رقصندگان باله و دانشجویان دانشگاه رایگان بود ، برای آماتورها و تحسین کنندگان پرداخت می شد. ما با یک بنیاد خیریه سن پترزبورگ همکاری کردیم و تمام پول جمع شده صرف امور خیریه شد. مبلغ بسیار مناسبی در آنجا جمع شده بود و کافی بود تا یک عملیات جدی به یکی از بخشهای بنیاد انجام شود.

“چشمان سوزش را به من نشان بده”

نقش هیئت منصفه – نه برای من جدید است ، اما بزرگ و کوچک ، البته ، چیز خاصی است! من این پروژه را خیلی دوست دارم ، من آن را یکی از بهترین های تلویزیون می دانم. از آنجا که خلاقانه است ، کمک به کودکانی است که در اینجا جرات و احساسات می گیرند و مشاوره می گیرند. همه چیز برای پیشرفت آنها. من نمی توانم آن را مسابقه بنامم ، بیشتر یک جشنواره رقص است. من واقعاً از این پروژه حمایت می کنم و در آینده نیز از آن حمایت خواهم کرد.

در اواخر تیراندازی آنقدر از ما الهام گرفته شد که با تعدادی از هیئت داوران روبرو شدیم. این در متن پروژه نبود ، این ایده من و رامیل مهدیف بود. بقیه (سوفیا گایدوکووا و الکساندر موگیلف – اعضای هیئت منصفه) از ما حمایت کردند. تمام برنامه های رقص با جزئیات بیشتر شرح داده شده است. همه اعضای هیئت داوران حرفه ای هستند ، به این معنی که آنها همه کارها را به سرعت و به راحتی انجام می دهند. تمرین 20 دقیقه طول کشید و پس از آن بلافاصله شروع به تیراندازی کردند. این شماره در یکی از آخرین برنامه ها نشان داده خواهد شد.

ایده این بود که چهار سبک را نشان دهد که در یک ترکیب هستند. همه ما بسیار متفاوت هستیم ، اما می توانیم روی صحنه با هم باشیم. ژانر خاصی وجود ندارد که هرکدام از ما را محدود کند. من طرفدار تئاتر چند ژانری هستم که در آن بتوانید ناسازگارها را با هم ترکیب کنید.

از شرکت کنندگان در پروژه “بزرگ و کوچک” من اصولاً کسی را جدا نمی کنم ، می خواهم همه را ذکر کنم. همه آماده شدند ، خواستند ، سوزاندند ، کاملاً مشهود بود! خوشحالم که رقص های مدرن بسیار با کیفیت وجود دارد. من به خصوص از آنها انتقاد می کنم ، زیرا رقصیدن را به خاطر رقصیدن دوست ندارم. من عاشق هنر هستم ، نه تکان دهنده. و هنگامی که داستانی ظاهر می شود ، طرح در این مینیاتورهای رقص ، تماشای آن بلافاصله دلپذیر می شود.

من می گویم که به عنوان یک رقصنده و عضو هیئت داوران پروژه ، توانایی های فنی شرکت کنندگان از همه بیشتر از همه به من علاقه مند است. چشمان سوزان افرادی را که می خواهند در تئاتر زندگی کنند ، می خواهند کار کنند ، خلق کنند ، روی صحنه باشند به من نشان بده. تعداد زیادی از آنها در این پروژه حضور داشتند. بلافاصله می توانید چنین افرادی را شناسایی کنید. افراد “بیمار” با خلاقیت بلافاصله در تئاتر دیده می شوند ، اما افراد “سالم” در آنجا کار نمی کنند.

Jennet Arlt ، کانال تلویزیونی Kultura

 ایوان واسیلیف. عکس - Vadim Shultz

این مطلب هم جالب هست  تالار چایکوفسکی میزبان کنسرت "روسیه به جهان"

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *