نه تنها “Chipollino”

 Karen Khachaturyan کارن خاچاتوریان

آهنگساز یاروسلاو سودزیلوفسکی – درباره تأثیر کارن خاچاتوریان بر همه موسیقی های شوروی.

” من یک چیپولینوی سرحال هستم. / من در ایتالیا بزرگ شدم. / جایی که پرتقال می رسد ، / و لیمو ، و زیتون ، / انجیر و غیره “…

آهنگ های کارتون” Cipollino “برای همه شهروندان اتحاد جماهیر شوروی سابق شناخته شده است. اما همه به یاد نمی آورند که موسیقی برای آنها توسط کلاسیک مدرسه آهنگسازی شوروی کارن خاچاتوریان نوشته شده است. و حتی کمتر شناخته شده است که تقریباً همه آهنگسازان آوانگارد با کارن سورنوویچ تحصیل می کردند ، بنابراین بدون این چهره ، تاریخ فرهنگ روسیه متفاوت بود. در صدمین سالگرد تولد این هنرمند مردم ، وقت آن رسیده است که شخصیت و سهم وی در فرهنگ ما را بخاطر بسپاریم. فعالیتهای او همیشه تحت تأثیر احساسات شخصی ناشی از سالها ارتباط فشرده بوده است.

هنگامی که قبل از ورود به هنرستان برای کار ممیزی نزد کارن سورنوویچ آوردم و برای اولین بار او را دیدم ، فکر کردم 70 ساله است. خاچاتوریان در آن زمان 84 ساله بود. و آنچه شگفت آور است: با وجود چنین فاصله سنی بین ما ، ما بلافاصله درک متقابل ایجاد کردیم و کار شروع به جوشیدن کرد.

من فکر می کنم این فقط در مواردی است که پدران و فرزندان یکدیگر را از پدربزرگ و مادربزرگ و مادربزرگ بدتر درک می کنند … او برای من چنین پدربزرگ شد. کارن سورنوویچ بیش از درسهای آهنگسازی و سازندگی داشت. اینها درس زندگی بود. زیرا وی در طول نیمه دوم قرن 20 شاهد و شرکت کننده در توسعه فرهنگ بود.

این مطلب هم جالب هست  اجلاس G7 در بیاریتز (24 تا 26 اوت 2019)

به عنوان مثال ، وی مجبور بود در طول سفر افسانه ای و تنها بازدید از مسکو در 1962 ، ایگور استراوینسکی را همراهی کند. آنها دوست شدند ، استراوینسکی پیش نویس ها ، طرح هایی از “بهار مقدس” را به او داد.

یک بار من به خانه کارن سورنوویچ می آیم. ما در حال مطالعه هستیم ، ناگهان او یک نت برگ زرد شده را از کمد بیرون می آورد و می گوید: “می بینی ایگور فدوروویچ چطور اینجا کار کرد؟” در ابتدا من حتی نمی فهمیدم که این “بهار مقدس” است ، و حتی بیشتر از این که اینها اصیل هستند!

صدمین سالگرد تولد کارن خاچاتوریان جشن گرفته می شود

او چهره های برجسته بسیاری را می شناخت – او تحصیل کرد در شوستاکوویچ ، با کارل اورف مکاتبه کرد (من این نامه ها را در دستان خود داشتم) ، با روستروپوویچ گشت و گذار داشتم … و معلوم شد هر موضوعی را که در طول کلاس ها لمس می کردیم ، ما را به تاریخ جهانی موسیقی هدایت می کند.

در عین حال ، البته ، او از نظر کاملاً حرفه ای و فنی چیزهای زیادی برای یادگیری داشت. او یک استاد برجسته است که توانایی نوشتن در همه ژانرها را دارد: از سمفونی و باله تا ترانه های کودکان. این مدرسه قدیمی است ، که افسوس امروز عملاً از بین رفته است.

در تاریخ موسیقی شوروی دو خاچاتوری وجود دارد: آرام و کارن. و اگرچه آنها خویشاوند هستند ، اما از نظر روحیه و سبک کاملاً متفاوت هستند. آرام ایلیچ همیشه یک آهنگساز بسیار صادق و کاملاً م nationalثر بوده است. او تصویری جهانی از شرق شوروی خلق کرد – “گایانه” و به ویژه “رقص با صابر” را بخاطر بسپارید.

این مطلب هم جالب هست  بنای یادبود فیودور شالیاپین در Plyos

“آیا ابتذال می خواهید؟ شما آن را دریافت خواهید کرد! ” – فریاد کشید خاچاتوریان. “

کارن سورنوویچ بیشتر به سمت خط آکادمیک متمایل شد و از این نظر وارث شوستاکوویچ شد ، هرچند که او گاهی نیز از فولکلور ارمنستان استفاده می کرد. در همان “سیپولینو” بازتاب فرهنگ قفقاز وجود دارد و در فیلم “Viy” با ناتالیا وارلی.

جالب است که بعداً خاچاتوریان آثار سینمایی خود را برای صحنه دانشگاه اقتباس کرد. بنابراین ، “سیپولینو” به باله تبدیل شد ، که سالها با موفقیت در تئاتر بولشوی اجرا می شد و موسیقی “وی” سمفونی دوم شد.

کارن سورنوویچ جهت دیگری برای فعالیت داشت. او سالها دبیر اتحادیه آهنگسازان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود و در تبلیغات موسیقی شوروی نقش داشت.

امروز کلمه “تبلیغات” و همچنین “کارکرد” احساسات بسیار منفی را در ما برمی انگیزد. اما آن وقت چه فایده ای در آنها داشت؟ وی در ترویج موسیقی شوروی در خارج از کشور مشارکت داشت – او ترتیب اجرای اجراهای آهنگسازان شوروی در چکسلواکی ، رومانی ، بلغارستان ، در جشنواره های سراسر اتحاد جماهیر شوروی را داد.

آیا این می تواند یک کار سیاسی تلقی شود؟ بله ، اگر منظور ما سیاست فرهنگی استراتژیک است – چیزی که امروز واقعاً فاقد آن هستیم. اما در اینجا به سختی می توان در مورد سیاست برنامه متفاوتی صحبت کرد ، زیرا اتحادیه آهنگسازان یک نهاد عمومی بود ، نه یک سازمان سیاسی. همانطور که امروز می گوییم این یک دفتر مدیریت بود.

این مطلب هم جالب هست  هنرستان مسکو آثار برندگان مسابقه آهنگساز سوم آوانتی

و حتی در چنین موقعیتی کار می کرد ، خاچاتوریان از لحاظ باطنی مردی بسیار آزاد باقی ماند ، اگرچه تقریباً هرگز نظرات عمومی خود را در جمع ابراز نمی کرد. این همیشه من را شگفت زده کرده است که این نسل ، که در دوران استالین تشکیل شده بود ، ترجیح دادند سکوت کنند. بنابراین کارن سورنوویچ سعی کرد قبل از هر چیز در مورد موسیقی صحبت کند ، اما در آن واقعاً به روی همه چیز باز بود. تقریباً همه هنرمندان آوانگارد نیمه دوم قرن از او عبور کردند.

وی از سال 1952 در کنسرواتوار مسکو تدریس می کرد ، ریاست گروه ابزار دقیق را به عهده داشت و شنیتکه ، گوبیدولینا و بسیاری دیگر با او تحصیل می کردند. بنابراین ، او نه تنها با ساخته های خود و با ترویج کار آهنگسازان ما در خارج از کشور ، بلکه همچنین با کار با یک نسل جدید ، در آن زمان مترقی ، که همیشه اهمیت پیوستگی در فرهنگ را درک می کند ، بر تاریخ موسیقی روسیه تأثیر گذاشت. خدا را شکر که نه با تغییر سیستم و نه با تحولات اجتماعی قرن 20 از بین نرفت. برای حفظ این در آینده باقی مانده است.

نویسنده آهنگساز ، ویولن سل ، رئیس اتحادیه بین المللی آهنگسازان جوان “مولوت” اتحادیه موسیقی روسیه ، بنیانگذار گروه جوانان و عضو شورای اتحادیه آهنگسازان فدراسیون روسیه است.

Izvestia “

 کارن خاچاتوریان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *