“تغییر ضامن” مخفی Alla Dubilier

 Alla Dubilier Alla Dubilyer

در 18 اکتبر سال 2020 ، مدیر گروه کر دانشگاهی آکادمی مسکو ، آلا آرکادیوونا دوبیلیر ، سالگرد خود را جشن می گیرد.

– Alla Arkadyevna ، نوازندگان ، به عنوان یک قاعده ، کودکی ندارند. ترازو ، طرح … کودکی شما چه زمانی پایان یافت؟

– در سن پنج سالگی. من عاشق آواز خواندن بودم و پدر و مادرم مرا به نزد معلم موسیقی معروف در دونتسک بردند. وی گفت: “این دختر دارای ضرب آهنگ کامل و ریتم خوبی است.” از آن لحظه دوران کودکی من به پایان رسید.

– شما به عنوان پیانیست از دانشگاه فارغ التحصیل شدید و وارد دانشکده تاریخ موسیقی در انستیتوی آموزشی موسیقی دولتی دونتسک شدید. چرا پیانوی بزرگ را با تاریخ موسیقی “عوض” کردید؟

– من چیزی عوض نکردم. امتحانات دولتی در مدرسه – یک تخصص ، یک گروه مجلسی و یک کلاس استاد کنسرت – من نمرات را قبول کردم و می توانم در گروه پیانو وارد موسسه شوم. اما این مدرسه یک معلم فوق العاده داشت – نورا Arkadyevna Spektor ، در آن زمان دانشجوی تحصیلات تکمیلی در موسسه Gnesinsky ، پس از آن موسسه ما نیز ایجاد شد. او ادبیات موسیقی را رهبری می کرد.

او یک بار گفت: “شما خوب فکر می کنید ، سرتان خوب است. اگر به بازی خود ادامه دهید ، همراهی خوبی خواهید داشت. بهتر است نزد موسیقی شناس بروید. شما پشیمان نخواهید شد”. واقعاً پشیمان نشدم. من دیپلم خود را “دو هملت” از شوستاکوویچ با نورا آرکادیونا نوشتم و برای بررسی به مورخ برجسته موسیقی دانیل ولادیمیرویچ ژیتومیرسکی فرستادم ، که در آن زمان کتابهای او را مطالعه کردند.

مدرسه موسیقی دونتسک 80 سالگرد خود را جشن گرفت < p> – بیشتر روس ها دو ارتباط با دونتسک دارند: معدنچیان و وقایع سیاسی فعلی. دونتسک برای شما چگونه بود؟

– من در آنجا متولد شدم. اگرچه اجداد – هم توسط مادر و هم از پدر – از بلاروس هستند. دونتسک یکی از بزرگترین شهرهای صنعتی اتحاد جماهیر شوروی بود. غنی از زغال سنگ ، فلز ، کشاورزی ، با زیرساخت های پیشرفته. علی رغم صنعت ، نظافت شهر از نزدیک تحت نظارت بود.

تصادفی نیست که دونتسک ، که در پارکها و تخت گلهای آن یک میلیون بوته گل رز (!) ، جایزه یونسکو را در سال 1967 به عنوان یکی از بهترین شهرهای صنعتی جهان دریافت کرد. البته ، این جایزه دارای یک نقطه ضعف بود: بوی تند و غروب خورشید قرمز – سلام به ساکنان و مهمانان دونتسک از متالوژیست ها.

آنها در مورد محیط زیست لکنت زبان نداشتند ، و من برف سیاه را از بچگی به یاد می آورم: آن در هنگام استپ قوی استقرار یافت گرد و غبار زغال سنگ گاهی اوقات تزئینات بسیار زیبایی وجود داشت: نخود سیاه در برف. افرادی که برای اولین بار به دونتسک آمده اند پرسیدند: “اینها چه نوع کوههایی هستند؟” و اینها انباشت زباله ، زباله زباله بودند.

– با صنعت دونباس کاملاً مشخص است ، اما در مورد فرهنگ چطور؟

– می دانید ، شاید از این واقعیت که کار استخراج یک کار خطرناک و اغلب کشنده است ، مقامات برای اوقات فراغت کارگران معدن کار زیادی انجام دادند ، اول از همه ، عملکرد آنها را به عنوان تأمین اشیا cultural فرهنگی به شهروندان درک کردند.

در سال 1957 ، زمانی که این شهر هنوز یک میلیونر نشده بود ، در جامعه فیلارمونی عضوی ساخت. برای این کار ، شرکت معروف چک Rieger-Kloss دعوت شد. لئونید رویزمن به دهانه اعضای ارگ آمد.

از دوران کودکی ، کنسرت های Emil Gilels ، Svyatoslav Richter ، Lev Oborin ، Stanislav Neuhaus ، Rudolf Kerer ، Daniil Shafran ، Dmitry Kabalevsky ، Aram Khachaturian را به خاطر می آورم. مشاهیر جهان!

هر ساله ، در آخرین یکشنبه ماه اوت ، دونتسک روز معدنچی را جشن گرفت. این مهمترین تعطیلات برای 6 میلیون نفر از ساکنان منطقه بود. هر کی به تعطیلات اومد! ستارگان سینما ، ستاره های پاپ: از مارک برنز ، یوگنی لئونوف ، بوریس چیرکوف گرفته تا مسلمان ماگومایف ، لیودمیلا گورچنکو ، لیودمیلا زیکینا و از کلاوادیا شولژنکو تا آلا پوگاچوا.

این مطلب هم جالب هست  جشنواره V تئاترهای موسیقی "See Music" در مسکو

سه روز قبل از تعطیلات ، هنرمندان “پنیرها” را تنظیم کردند: روزی 4 کنسرت. از ساعت هشت صبح شروع شد ، اواخر شب به پایان رسید. و آنها با رضایت از هزینه های سخاوتمندانه ، غذاهای خوشمزه و دختران زیبا به مسکو رفتند. زمان جالبی بود.

والنتینا لیسیتسا: “بگذارید پروکوفیف سکوت خرابه های فرودگاه دونتسک را بشکند”

– آیا دونتسک قرن بیستم روسی صحبت می کرد؟

– بله بسیاری از سورجیک ، نوعی مخلوط عبارات روسی و اوکراینی استفاده می کنند ، اما این عمدتا جمعیت روستایی است. منطقه چند ملیتی بود. در نزدیکی ماریوپول ، جامعه بزرگی از یونانیان پونتی وجود داشت. تاتارها زیاد هستند. و ارمنیان زیادی وجود دارند – آنها در جریان نسل کشی در سال 1915 به امپراتوری روسیه فرار کردند.

هنگامی که من برای کار در فیلارمونیک منطقه ای دونتسک آمدم ، ریاست آن را ایوان پتروویچ بدایانتس بر عهده داشت. هرگز به ذهن شخص خطور نکرده باشد که بپرسد: چرا کارگردان اوکراینی نیست؟ اما موضوع با زبانها جالب است – من در مدرسه ادبیات اوکراینی تحصیل کردم ، اما از تحصیل در اوکراین آزاد شدم! این امکان وجود دارد ، آیا می توانید تصور کنید؟

خوشحالم که این زبان زیبا را می شناسم ، که در آن اکتبر “zhovten” نامیده می شود: برگها زرد می شوند و ماه مه “چمن”: چمن ها شکوفا می شوند. واکه های زیادی دارد ، بنابراین من فکر می کنم موسیقی اوکراینی ، حرفه ای و عامیانه ، به ویژه بسیار خواننده و خوش آهنگ است.

فیلارمونیک دونتسک ابزاری به ارزش بیش از نیم میلیون روبل را به عنوان هدیه دریافت کرد

< strong> – در فیلارمونیک دونتسک ، شما به عنوان سردبیر شروع به کار کردید. و سپس آنها رئیس بخش کنسرت شدند. برگزار کننده کنسرت و موسیقی شناس چهره های مختلفی هستند. شما دوباره بردار موسیقی را تغییر داده اید. چرا؟

– نه ، من بردار را تغییر نداده ام. من قبل از انتقال به مسکو در فیلارمونیک کار کردم. اما من بیشتر از ویرایش برنامه های کنسرت می خواستم. ابتدا کنسرت هایی را به عنوان موسیقی شناس در یک سالن سخنرانی موسیقی برگزار کردم و سپس تصمیم گرفتم خودم را در برگزاری کنسرت ها امتحان کنم. ضمناً ، در حین کار به عنوان رئیس گروه کنسرت ، من به عنوان پیانیست با ارکستر مجلسی ویولا خود اجرا کردم.

– سخت ترین کار در کار کنسرت چیست؟

– برای کنسرتی که می خواهید روی صحنه ببینید ایده بگیرید. مجری و برنامه را حدس بزنید و مخاطبی را که کنسرت برای آن در نظر گرفته شده بشناسید. و البته ، شما نیاز به ایجاد یک تبلیغ مناسب دارید. به عنوان مثال ، در سال 1987 من تئاتر Taganka را به تور دونتسک برای یک تور دو هفته ای با مشاهیر وقت – والری زولوتوخین ، سمیون دعوت کردم. فرادا ، ماریا پولیتسیماکو ، ویتالی شاپووالوف و دیگران.

قبل از آن من به مسکو آمدم و با یوری پتروویچ لیوبیموف مصاحبه کردم ، چون با مدیر تئاتر تلفنی توافق کرده بودم. سپس امکان تماس و جلب توجه وجود داشت. یوری پتروویچ بسیار مهربان بود. من با آرزوی لذت از یک تور خوب به مردم دونتسک مراجعه کردم! در تلویزیون دونتسک آنها یک ویدئو درست کردند و به مدت یک ماه رایگان تبلیغات کردند! در عوض ، من قول مصاحبه با هنرمندان محبوب را دادم.

تزئینات اپرا که درهم شکستند ، در دونتسک بازسازی شدند

– آیا این آغاز کار بود؟

– نه ، اولین شخصی که به دونتسک دعوت کردم آهنگساز یان آبراموویچ فرنکل بود. او 10 کنسرت برگزار کرد! فیلارمونیک ، دانشگاه ، پلی تکنیک و غیره. سپس میکائیل لئونویچ تاریوردیف با گروه “مریدین” حضور داشت. اما ابتدای این خاطره فراموش نشدنی در سال 1977 اتفاق افتاد ، هنگامی که به پیشنهاد V.P. Akulov ، که در Soyuzconcert کار می کرد ، من یک بازیکن نوازنده ویولا ، یوری باشمت را به همراه میخائیل مانیان پیانیست دعوت کردم.

من نمی دانستم او کیست. باشمت ، و ویولون های انفرادی – بیش از حد ، اما من در مورد آخرین کار دیمیتری دیمیتریویچ شوستاکوویچ – سونات آلتو که به فیودور دروژینین اختصاص داشت ، همانطور که بعداً مشخص شد – به معلم یوری باشمت اطلاع داشتم.

این مطلب هم جالب هست  رهبر ارکستر بوریس وورون

این برنامه برای من جذاب بود. آخر فصل بود و تعداد کمی از مردم آمدند ، اما سکوت مرده بود. این برای زندگی سقوط کرد – یوری باشمت کمان را انداخت ، میخائیل مونتیان دستان خود را از روی پیانو برداشت ، و در سالن سکوت بود. هنرمندان نمی روند … ترسناک شد – نمی فهمی؟ و ، به نظر می رسید ، از طریق ابدیت – کف زدن های ترسو و نامطمئن ، که به یک تشویق ایستاده تبدیل می شود … یک احساس فراموش نشدنی.

از افسانه های یوری باشمت و درباره خودش

– از آن چه در فیلارمونیک منطقه ای دونتسک چه کاری انجام داده اید ، بیشتر از همه به آن افتخار می کنید؟

– من قبلاً به شما چیزی گفته ام. در دهه 90 ، م institutionsسسات دولتی مانند Soyuzkontsert و Rosconcert دیگر متوقف شدند. هنرمندان به حال خود رها شدند. من زنگ زدم ، مقدمات اجرا را فراهم کردم. ترجیح می دهم فقط این نام ها را بگذارم: میخائیل کوزاکوف ، الکساندر فیلیپنکو ، ارکستر فیلارمونیک مسکو به رهبری دیمیتری کیتاینکو – چنان هیجان وجود داشت که اجرا از سالن فیلارمونیک 400 نفری به کاخ فرهنگ و با هزار صندلی منتقل شد. Saulius Sondeckis و گروه کر Minin ، گروه Igor Moiseyev ، النا اوبرازتسوا ، سرگئی یورسکی ، ارکستر سازهای محلی به مدیریت نیکولای نیکولایویچ نکراسوف ، جشنواره های جاز – با تشکر از ویکتور دوبیلیر! به طور خلاصه ، من کاری را که دوست داشتم دوست داشتم و دوست دارم.

– چگونه و چه زمانی با ولادیمیر نیکولاویچ مینین آشنا شدید؟

– در مارس 1984 من برای دوره های آموزشی پیشرفته برای فرهنگیان به مسکو آمد. این برنامه شامل بازدید از تمرین گروه کر مینین بود: در کلیسای جامع Znamensky در خیابان Razin (Varvarka فعلی). همکارانم ناپدید شدند. و من منتظر ماندم تا پایان تمرین ، خودم را معرفی کردم و از ولادیمیر نیکولاویچ پرسیدم: او چگونه به اجرای نمایش در دونتسک نگاه می کند؟ او گفت: “درست سال دیگر.” و وی تصریح کرد: “با کدام ارکستر؟” ولادیمیر نیکولاویچ در سال 1985 با Virtuosi Moscow به دونتسک آمد.

ولادیمیر مینین 90 ساله است!

– آیا شما از سال 2001 در گروه کر کر مینین حضور داشتید؟

– بله اولین روز کاری 4 اکتبر است.

– ولادیمیر نیکولایویچ چه وظایفی را برای شما تعیین کرد؟

– پیش فرض ها و اعطای آن. این گروه کر برای دهه ها در یک کلاس رقص 60 متری در مرکز تئاتر در دوبروکا تمرین می کرد. و او خانه خودش را نداشت. در تاریخ 2 آوریل 2002 ، مصوبه ای از دولت مسکو برای تأمین محل برگزاری گروه کر دانشگاهی دولتی مسکو در املاک واقع در خیابان نوایا باسماننا صادر شد. “بخاطر شایستگی در حفظ و توسعه هنرهای سرود روسی.” مسکو) اما 15 سال از انتشار قطعنامه تا خانه نشینی خور در نوایا باسمانایا می گذرد. ما مجبور شدیم در دادگاه دعوا ، نامه های ناشناس و حتی یک رسوایی بزرگ را طی کنیم …

و هنگامی که در سپتامبر 2014 به جشنواره موسیقی V-Shostakovich V-All-Russian در Kurgan رفتیم ، گروه کر جدیدی داشتیم! ولادیمیر نیکولاویچ مینین در عرض سه ماه موفق شد! در مورد وظیفه دوم ، گروه کر از سال 2009 به طور منظم کمک هزینه دریافت می کند. بنابراین تحقق یافته است.

و در اینجا می خواهم صمیمانه و با سپاس از یک نکته مهم تأکید کنم: نقش افرادی که در اداره فرهنگ کار می کنند. شاید من هنوز عاشقانه ام را از دست نداده ام (که به آن افتخار می کنم!) ، اما اطمینان ندارم که گروه کر بدون حمایت آنها زنده می ماند! چطور ممکن است وقتی مخاطبان به سالن اتاق ما می آیند ، چنین ترمیم املاک ، خانه نشینی و شادی ما وجود نداشته باشد.

– آیا به عنوان یک موسیقی شناس ، برنامه ای برای خود در گروه کر پیدا کرده اید؟

– من افتخار می کنم که در سال 2004 در سالن بزرگ کنسرواتوار مسکو میزبان کنسرتی به مناسبت 75 سالگرد ولادیمیر نیکولاویچ مینین و همچنین تقریباً همه کنسرت های گروه کر در تور بوده ام. من به آشنایی و همکاری خلاقانه ام با گیا کانچلی برجسته ، که گروه کر در روسیه برای اولین بار اجرا کرد ، افتخار می کنم. ارتباطات خلاقانه و انسانی فراموش نشدنی با ادوارد نیکولایویچ آرتمیف ، نویسنده توده “نه قدم تا تغییر شکل” برای گروه کر ، تقدیم به ولادیمیر نیکولاویچ مینین. و آشنایی با وادیم عبدرشیتوف ، والنتین گفت ، اولگا استرومووا به دوستی خوب تبدیل شد.

این مطلب هم جالب هست  RMS کتابخانه موسیقی الکترونیکی

– چگونه گروه کر از بیماری همه گیر جان سالم به در می برد؟

– در کار. وقتی فرصت تمرین در محل کار از بین رفت ، من به هنرمندان پیشنهاد کردم که خودشان را برای انزوای خود بنویسند. به نظر خوب رسید – کانال های تلویزیونی مرکزی ، مسکو و منطقه ای در مورد ویدیوی ما گفتند. سپس فیلم هایی وجود داشت که هنرمندان “تشییع جنازه کوچک” توسط G. Rossini را اجرا می کردند ، آهنگ هایی برای روز پیروزی. اما ، البته ، هیچ چیز نمی تواند جای صحنه ها را بگیرد. این آزمون بزرگی برای فرم آوازی و صحنه ای هر هنرمند ، به ویژه یک جوان ، برای انگیزه او برای تمرین است ، زمانی که شما نیاز به تسلط بر رپرتوار لازم برای هر گروه کر دارید.

در سپتامبر ما فصل را باز کردیم. سپس – یک کنسرت و دو کلاس استاد توسط برجسته برجسته سرگئی لیفرکوس. متأسفانه ، تعدادی از کنسرت ها باید به تعویق افتاد.

گروه کر Minin بدون عزیمت از خانه یک فوگ از مراسم بزرگداشت کوچک روسینی اجرا کرد

– موافقید این واقعیت که امروزه هنرهای گروه کر نخبه است؟

– بله و نه. یک بار گروه کر در کلوپ 16 تنی اجرا کرد. تصور کن ، ها؟ ایده این بود که سعی شود گروه کر آکادمیک برای بازدیدکنندگان کلوپ ، جایی که گروههای راک ماکارویچ ، نیکولسکی ، مجالس راک اجرا می کنند ، جالب باشد … محل برگزاری در مقایسه با سالن بزرگ کنسرواتوار مسکو عمود است. خوشبختانه برای ما ، مدیر هنری مرد جوانی بود که در یک مدرسه موسیقی تحصیل می کرد ، و هنگامی که ما با هم ملاقات کردیم ، بلافاصله هشدار دادم که “ما در مورد پول نیستیم ، بلکه در مورد علاقه حرفه ای هستیم.

مردم پشت میز نشسته بودند ، هیچ کس به مدت یک ساعت سیگار نکشید ، دستگاه قهوه را روشن نکرد – این شرایط ما بود و گروه کر با خواندن هندل ، شوبرت ، سویریدوف ، گاوریلین ، آهنگ های محلی و در پایان “شانزده تن” – محبوب معروف دهه 50 آمریکا ، که تاکنون منسوخ نشده است ! – میزان استخراج زغال سنگ در دوران رکود بزرگ.

من از برگزاری کنسرت و “جاسوسی” از تماشاگران خوشحال شدم. مطمئناً ، بسیاری از گروه کر برای اولین بار شنیدند ، اما سخنان ارزشمندانه بعد از اجرا با ارزش تر بود و من بار دیگر متقاعد شدم: یک مجری با کیفیت ، برنامه ، تبلیغات کلید موفقیت هر مخاطب است.

– شما اغلب می خندید ؟

– حتی در مزخرفات لبخند پیدا می کنم. در طول سالهای زندگی ام ، چنین “غلتکی” در سرم رشد کرده ، آن را به یک جهت یا آن جهت چرخانده ، سعی می کنم تا آنجا که می توانم ، در چیزهای کوچک شادی پیدا کنم و در طول آزمایشات از خودم می پرسم: “برای چه؟” من خودم می توانم دیگران را با لذت بخندانم و بخندم ، اما جوک گفتن ، به عنوان مثال ، چگونگی النا واسیلیوانا اوبرازتسوا یا گریگوری کووالوسکی ، یک موسیقی دان و دوست قدیمی من ، می توانند این کار را انجام دهند ، داده نمی شود.

– و اغلب گریه می کنم ؟

– نه ، ممکن است اشکهای من فقط جاری شود. من می توانم به آرامی بیرون بنشینم ، و اشک سرازیر خواهد شد … اما من به تنهایی دلیل آن را می دانم …

سرویس مطبوعاتی گروه کر مسکو  Alla Dubilier

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *