“بسیار ناقص و مسئله دار”: چرا اصطلاح “موسیقی جهان” مرده است | پاپ و راک

Category: اخبار روز موسیقی | No comments

آاکثر موزیسین ها با چه ژانری بازی می کنند و به احتمال زیاد با واکنش تند مواجه خواهید شد. همانطور كه ​​یكی از نوازندگان موسیقی جاز معروف و كاملاً سرحال ، یك بار به من گفت: “اگر همه شما وسواس راجع به من در” جاز “بازی كردن را متوقف می كردید ، شاید من تاكنون به جای كلوپ های كوچك ، مراحل جشنواره را بازی می كردم.” اما در حالی که در طول تاریخ طولانی جاز بحث های پیچیده ای در مورد آن وجود داشته است ، ژانر دیگری در سال های اخیر بسیار بحث برانگیزتر شده است: موسیقی جهان.

در سال 1987 توسط دی جی ها ، تهیه کنندگان ضبط و نویسندگان موسیقی در یک میخانه لندن رویای خود را در سر می پرورانیدند ، این عبارت به عنوان یک اصطلاح بازاریابی برای بیشتر دیده شدن گروههای آفریقایی تازه محبوب شده ، پس از موفقیت Graceland سال گذشته ضبط شده توسط Paul Simon در ژوهانسبورگ تصور شد. “همه چیز برای ضبط مغازه ها بود. دیجی چارلی ژیلت ، یکی از علاقه مندان به میخانه ، در سال 2004 به گاردین گفت که این تنها چیزی بود که به آن فکر می کردیم. این گروه 35 یورو پوند از 11 برچسب مستقل برای شروع بازاریابی “موسیقی جهان” برای فروشگاه های ضبط ، جمع کرد. جو بوید ، تهیه کننده رکورد گفت: “این مقرون به صرفه ترین چیزی بود که می توانستید تصور کنید.” “3500 پوند و ژانر کامل – و امروز بخش عمده ای از فروشگاه های ضبط موسیقی دریافت می کنید.”

همانطور که سردبیر مجله fRoots یان اندرسون گفت ، بنیانگذاران این اصطلاح توجیهات مبهمی برای جمع کردن هر چیزی را که از نظر یک سنت اروپایی یا آمریکایی تلقی نمی شود ، ارائه می دهند – “نگاه کردن به آنچه که هنرمندان انجام می دهند به جای آنچه که به نظر می رسند”. جشنواره جهانی موسیقی ، هنر و رقص ، AKA Womad ، که هفت سال قبل از مطرح شدن این اصطلاح تاسیس شده بود ، به همین ترتیب از آن به عنوان جذابیت برای فهرست هنرمندان بین المللی خود استفاده کرد. پائولا هندرسون ، برنامه ریز هنری ، می گوید: “در آن زمان جشنواره های دیگری مانند ما برگزار نشده بود.” “ما پاپ یا راک نبودیم ، بنابراین خوشحال بودیم که وقتی کار را شروع کردیم آن را به عنوان جهانی تبلیغ کردیم.”

اما این اصطلاح خیلی زود با مخالفت روبرو شد. دیوید بیرن ، رهبر گروه Talking Heads ، برچسب Luaka Bop را تأسیس کرد که هنرمندانی را که ممکن است در گروه “جهان” قرار بگیرند آزاد کرده است ، از جمله ویلیام اونیابور و سوزانا باکا. در سال 1999 ، او در نیویورک تایمز سخنان تندی نوشت به نام “من از موسیقی جهانی متنفرم” که در آن استدلال می کند گوش دادن به موسیقی از فرهنگ های دیگر ، “اجازه دادن به آن” اجازه می دهد تا دید جهانی ما را تغییر دهد و آنچه را کاهش می دهد زمانی به بخشی از خودمان عجیب و غریب بود. معنای مخالف موسیقی جهانی این بود: فاصله گرفتن بین “ما” و “آنها”: بیرن نوشت: “این یک روش خیلی ظریف برای برقراری مجدد هژمونی فرهنگ پاپ غربی نیست.” “این موسیقی بیشتر موسیقی جهان را گتو می کند. یک حرکت جسورانه و جسورانه ، مرد سفید! “

Seun Kuti و Egypt 80 در حال اجرا در Walthamstow Garden Party در سال 2018.
سون کوتی و مصر 80 در سال 2018 در پارتی باغ والتهمستو ، لندن ، اجرا کردند. عکس: گار پاول-ایوانز

رئیس فعلی Luaka Bop ، ییل اِلِف می گوید: “ما همیشه آن را یک برچسب موسیقی پاپ می دانستیم. وقتی مردم گفتند ما یک برچسب ‘موسیقی جهانی’ هستیم ، ما می خواستیم به یک سوراخ برویم. به جای نشان دادن صداقت عاطفی خاص ، این یک مبحث بازاریابی است. ” موضوعی که به نظر می رسد هیچکدام نیز خیلی موفق نیستند. گروه جهانی در انتهای لیست پخش جریانی و فروش پایان سال قرار دارد که 0.8٪ از فروش آلبوم در ایالات متحده و 1.6٪ از کل جریانات در سال 2018 را تشکیل می دهد.

پس چرا این اصطلاح پابرجا مانده است؟ مدیر Strut Records ، کوینتون اسکات ، که طیف وسیعی از هنرمندان را آزاد می کند ، از جمله خواننده موسیقی روح ، پاتریس روشن ، نماد موسیقی جاز معنوی Sun Ra و Seun Kuti ، پسر پیشگام Afrobeat Fela ، می گوید: “به عنوان برچسب ، ما باید خریداران را به مکان مناسب راهنمایی کنیم. موسیقی را در اسرع وقت پیدا کنید ، به ویژه در بازار بی نظم دیجیتال. به همین دلیل ، یک اصطلاح یا ژانر عمومی هنوز هم به عنوان یک نکته در مورد خریداران موسیقی کار می کند. “

او اذعان می کند ، اما به عنوان یک اصطلاح کلی ، “احساس می کند قدمت دارد”. “موسیقیدانان در سالهای اخیر با موفقیت سبکهای بیشتری را گرده افشانی کرده اند تا مسائل را پیچیده تر کنند ، بنابراین می توان آن را به چیزی تبدیل کرد که به نظر می رسد معاصرتر باشد. اما من فکر نمی کنم که هرگز عبارتی وجود داشته باشد که از تولید بیش از حد عمومی جلوگیری کند. ” همانطور که هندرس Womad می گوید: “اگر مصرف كننده بخواهد آن را به عنوان موسیقی جهانی طبقه بندی كند ، به شرطی كه بلیط یا موسیقی را بخرد ، خوب است.”

دیگر سران صنعت کمتر مبهم هستند. پیت باکنهام ، بنیانگذار برچسب مستقل On the Corner ، می گوید: “این ضد هنر است.” “در بهترین حالت ، فرهنگ بدی است که برای یک مصرف کننده عمومی ، عمدتا غربی همانطور که یک بخش بازاریابی تصور می کند ، شماره گیری شده و امن است. در بدترین حالت ، این اصطلاح نژادپرستانه است. ” برای باکنهام ، “جهان” باید از بین برود و صنعت باید پیشگام باشد. “وقتی این اصطلاح بسیار ناقص باشد و از نظر ایدئولوژیک مسئله ساز باشد ، هیچ گزینه دیگری وجود نخواهد داشت.”

ساراتی کوروار.
“این فقط به تقویت روایت کمک می کند تا موسیقی دیگران پیشرفت کمتری داشته باشد”… Sarathy Korwar. عکس: گورنگ آناند

نوازندگانی که خود را در سطل های جهانی ثبت کرده اند عمدتاً موافق هستند. ساراتی کوروار ، درامر و سازنده جاز هند اصطلاح را تنبل می داند. او می گوید: “این فقط به تقویت این روایت کمک می کند که موسیقی دیگران نسبت به موسیقی شما کمتر تکامل یافته و مهم است و سزاوار رویکرد ظریف تری نیست.” یوسو ندور ، موسیقیدان سنگالی چند میلیون نفری معتقد است که این برچسب “هدف خود را تأمین کرده است” و فقط اکنون می توان آن را در همکاری هایی که در سراسر جهان وجود دارد ، از نظر جغرافیایی با استفاده از سنت های فرهنگی در جهان ، استفاده کرد.

برای موسیقی دان جزیره رئونیون ، جرمی لابل ، برچسب گذاری اولیه موسیقی بی نظیر الکترونیکی وی به عنوان جهان فریبنده بود ، به او این امکان را می داد تا جذابیت خود را برای شبکه ای از جشنواره ها و رویدادهای موسیقی جهانی گسترش دهد. او می گوید: “اما من به سرعت فهمیدم كه این برچسب بسیار خطرناك است ، خصوصاً برای موسیقی مثل موسیقی من كه می خواهد پلی بین زیبایی شناسی ایجاد كند.” گروه فانک کنگو Bantou Mentale با موارد مشابهی روبرو شد. راه حل آنها؟ از آنجا که “طبقه بندی برابر با تبعیض است” ، تمام توصیف کنندگان عمومی را لغو کنید.

این مسئله به همان اندازه که مربوط به اصالت و مقوله درک شده است ، مربوط به قومیت است. سه گانه Vula Viel مستقر در لندن کار خود را در اطراف زیلوفون غرب آفریقا ، gyil ، انجام می دهد ، که رهبر گروه بك بورچ وقتی سه سال را با مردم داگابا در غنا گذراند ، آموخت. سلام بورچ از یورکشایر و سایر اعضای Vula Viel سفیدپوست هستند. وی با طرح مسئله تملك فرهنگی گفت: “من از صنعت موسیقی جهان استفاده كرده ام كه ​​مردم می گویند گروه من با ژانر جهانی متناسب نیست زیرا من آفریقایی نیستم.” وی افزود: “واقعیت ناراحت کننده این است که هنوز از ویزا به موسیقی دانان کشورهای آفریقایی رد می شود و دسترسی کمتری به صنعت موسیقی دارند. بنابراین ، “ناجی” سفید تلاش می کند نوازندگان سیاه یا قهوه ای را از یک روستا به صحنه استودیو یا جشنواره بیاورد و از آنها سود ببرد. واقعیتی که به من گفتند برای احراز صلاحیت به یک عضو سیاه پوست گروه خودم احتیاج دارم ، نمونه دیگری از توکن گرایی و عجیب و غریب بودن پوست سیاه است. “

قومیت… Vula Viel.
راه آهن در برابر توکن Vula Viel. عکس: الکس بونی

در سال 2018 ، Womad با توجه به اعمال خود ، حداقل سه نفر مجبور به لغو حضور شدند ، اما هندرسون با اصطلاح “ناجی سفید” مخالف است. وی می گوید: “ویزا بسیار گران است و وزارت امور داخله می تواند بسیار ممنوع باشد در مورد آوردن هنرمندان از کشورهای دیگر به اینجا.” “اغلب ، فقط با کمک برگزارکنندگان جشنواره های غربی است که می توانیم محرومیت ها را کاهش دهیم – در غیر این صورت یک عمل 6000 پوند برای ویزا پرداخت می شود ، رد می شود و دیگر هرگز آن پول یا مخاطب جدید را نمی بیند. ما همیشه مطمئن می شویم که هنرمندان ما به طور عادلانه حقوق دریافت می کنند و مورد سو explo استفاده قرار نمی گیرند. “

اولین تجربه “موسیقی جهانی” من مورد توجه قرار نگرفت. این آهنگهای بالیوود بود که از رادیو آشپزخانه ما پخش می شد و مادربزرگم با اعتقاد مذهبی به آنها گوش می داد. این موسیقی عبادی بود که در معبد می شنیدم و شاید حتی رگی ضبط های مادر من را انجام داده است. از نظر من ، این موسیقی به سادگی موسیقی بود – که باید در کنار دیگر رکوردهای سازنده و هنرمندان کودکی ام وجود داشته باشد: Motown ، هیپ هاپ ، جاز.

نوازنده کره ای Park Jiha.
نوازنده کره ای Park Jiha. عکس: کیم جائو

وقتی گاردین پوشش موسیقی جهانی خود را آغاز کرد ، این بازتابی از یک صنعت موسیقی بود که با یک منظره جدید و جهانی شده کنار می آیند – نه تنها در حفره های فروشگاه ضبط. اکنون ، با دراختیار داشتن اینترنت در اختیار ما و سرویس های جریانی ارائه شده ساعت های بی وقفه کشف موسیقی ، جهان فراتر از مفهوم “موسیقی جهانی” رسیده است. بنابراین گاردین استفاده از این برچسب را در مقاله های خود متوقف کرده است: فقط یک برچسب ژانر مرتبط مانند پاپ و راک ، موسیقی رقص و متال استفاده خواهد شد. مطمئن باشید که ما بیش از هر زمان دیگری متعهد به روایت داستان های موسیقی در سرتاسر جهان هستیم ، اعم از دیو دیسک از هند ، تکنو از اوگاندا ، بازآفرینی سازهای کلاسیک کره ای یا روانپزشک سیاسی ترک.

در همین حال ستون آلبوم ماه جهانی ما به آلبوم جهانی ماه تغییر نام داده است ، که به شکایات معتبر هنرمندان و بنیانگذاران برچسب ضبط موسیقی که گرفتار اصطلاحات جذاب هستند ، پاسخ نمی دهد. با این وجود ، در استبداد باشکوه انتخاب بی پایان موسیقی با اینترنت ، موسیقی های حاشیه ای هنوز به قهرمان سازی و نشانه گذاری در غرب نیاز دارند. اصطلاح “موسیقی جهانی” سمی شده است ، بنابراین یک کلمه جدید برای این جمع آوری ماهانه سیاره ، هر چند تقلیل دهنده ، مورد نیاز است. همانطور که توس Vula Viel می گوید: “آیا” جهان “مفید است؟ از نظر موسیقی ، نه ، اما به عنوان یک ژانر برای قهرمان سازی و درمان این دنیای خارق العاده موسیقی ، مطمئنا. “

Womad برای آخرین نسخه خود نیز از این اصطلاح عبور کرده و خود را “جشنواره جهانی” می نامد. کریس اسمیت ، مدیر جشنواره ، می گوید: “ما می فهمیم که” موسیقی جهان “برای بسیاری از هنرمندان گتو است. “ما به این اصطلاح احترام می گذاریم زیرا میراث ما است ، اما باید آن را تکامل دهیم زیرا موسیقی تکامل یافته است. همه آنچه که مهم است قهرمانی در موسیقی جدید است تا مردم بتوانند آن را بشنوند و از آن لذت ببرند. ما نمی خواهیم ژانر این هنرمندان را عقب نگه دارد ، ما می خواهیم آنها را در Glastonbury و فراتر از آن ببینیم. ما جهانی هستیم ، هرچه می خواهید آن را بنامید – این فقط موسیقی است. “

• جشنواره Womad 25-28 ژوئیه در پارک چارلتون ، ویلتشایر است.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>