جیمز برود از سیلور سان ، جنبه جدیدی خیره کننده را به Britpop | موسیقی

Category: اخبار روز موسیقی | No comments

مناین یک کنجکاوی بیرحمانه از هنر است که وقتی دیگر هنرمند برای شنیدن آن نیست ، ستایش اغلب شدیدترین حالت را دارد. وقتی خبر مرگ جیمز برود ، خواننده سیلور سون ، به دلیل سرطان روده منتشر شد ، اینترنت با تحسین درک ملودی ذاتی ترانه سرا ، به درستی همراه بود. شما بسیار امیدوارید که برود – که در اواخر 40 سالگی بود – نیز بداند که استعداد او در زندگی چقدر قدردان است.

متاسفانه ، بعید است اگرچه گروه وی در صحنه Britpop آشنایی داشتند – اولین آهنگ گروه با عنوان “1997” و “گدازه هلیوم” به طور گسترده ای به عنوان کلاسیک ژانر شناخته می شود – آنچه در غم و اندوه جمعی جمعه شب آشکار شد این بود که تعداد کمی از خلاقیت Silver Sun آگاه بودند پس از آنکه توسط Polydor در سال 1999 حذف شد. ششمین آلبوم عالی این گروه ، سوئیس ، در آوریل منتشر شد.

بریتپاپ نعمت و نفرین نقره سان بود. این گروه در دوره ای که دفترچه چک باز بود و پیشرفت زیادی داشت ، برجسته شد ، اما گروه ، با آکورد های ترد تیز ، آوازهای بزرگ و هارمونی های پیچیده چند لایه ، بیشتر مناسب صحنه های پاورپوک یا پاپ پانک آمریکایی بودند از آنها لکه های کامدن در دهه 90 بودند. Silver Sun بیشتر از Blur ستاره بزرگ ، Green Day بیشتر از Gene بود ، و خیلی بیشتر شبیه بازی Cheap Trick عالی از بازیگران بود.

در حالی که کیفیت ترانه سرایی برود از سه دهه گذشته بود ، این تک آهنگ Lava بود که همچنان آهنگ امضای آنها بود. دو بار منتشر شد (در سال 1996 نتوانست به جمع 40 تیم برتر برسد ، و بعد از یک سال در 35 قرار گرفت) ، این یک ترکیب کاملاً منحصر به فرد است: سریع ، گازدار ، با ورق غنایی که حتی اکنون نیز گیج می شود (“خون گاو برای نوزاد عیسی ، برای گدازه ، برای گدازه “). این ترانه و آلبوم اصلی آن – که توسط یک جوان نایجل گودریچ تهیه شده و شامل تک آهنگ های سنگین وزن Last Day ، Golden Skin و جولیا – اسناد اصلی دوره ای است که ایندی پاپ زمان آن بود.

همچنین برای گروهی که توسط آهنگساز توانایی برود هدایت می شود ، بیرحمانه است که بزرگترین موفقیت آنها آهنگسازی از خودشان نبود. در سال 1998 با جلوه ترد آنها از خیلی زیاد ، خیلی کم ، خیلی دیر – توسط جان والینس ، ترانه سرای استرالیایی و شماره 1 آمریكایی 1978 برای جانی ماتیس و دنیس ویلیامز ، – درهای تلویزیون بچه ها را از جمعه و شنبه صبح صبح باز كرد. برود وقتی فقط یک هفته پیش با او مصاحبه کردم گفت: “در واقع چیز مورد علاقه من نیست.” “ما این کار را برای تفریح ​​به عنوان یک طرف B انجام دادیم ، و سپس برخی از افراد فکری گفتند ،” چرا شما جلد EP را نمی گیرید؟ “” یک آهنگ برتر برتر 30 ، You See You Around ، دنبال شد ، اما آلبوم دوم Neo موج فقط به شماره 74 رسید و آنها را از خانه اصلی خود اخراج کردند.

من نمی دانستم که برود مبتلا به سرطان است وقتی برای پروژه ای که با قهرمانان مستقل گمنام سالهای نوجوانی ام مصاحبه کردم با او تماس گرفتم. در سالهای گذشته من او را در اطراف دیده بودم – بدون هیچ حرفی برای گفتگو – در سوپرمارکت ها و بارها در شرق لندن رفت و آمد می کرد ، بدون اینکه هیچ وقت پولدار او باشم. من به دوچرخه و تی شرت های وارداتی که او به عنوان بخشی از تجارت آنلاین خود ، Old Skool Hooligans فروخته بود ، آرزو می کردم.

کیفیت سازگار… نقره ای خورشید در سال 1998.
کیفیت سازگار… نقره ای خورشید در سال 1998. عکس: پاتریک فورد / Redferns

و من از خروجی Silver Sun آگاه بودم ، و تقریباً نسبت به کیفیت ثابت آنها حتی به عنوان کنسرت های اصلی آنها مورد تحسین قرار می گرفتم. Broad همه سازهای Disappear Here (2005) را می نوازد اما گروه یک سال بعد برای رویای عجیب و غریب Dad دوباره برگزار می شود ، قبل از اینکه دوباره به جای ثابت خود در A Lick & A Promise (2013) برود. وقتی اواخر سال 2017 ترکیب اصلی ریچارد باکتون (باس) ، پل اسمیت (گیتار) و ریچارد سایس (درامز) برای حمایت از یک خواببر تازه بهم پیوسته در امپراطوری چوپان بوش به Broad پیوستند ، احساس می شد که آنها ضرب و شتم را از دست نداده اند ؛ آینده احساس گشودگی کرد

بنابراین وقتی او از بیماری آخر خود به من گفت یک شوک بود. وی گفت: “من احتمالاً حداکثر حدود چهار سال فرصت دارم – مگر اینکه کسی به زودی با چیزی بسیار چشمگیر روبرو شود تا من را برطرف کند.” “من یاد می گیرم که با این واقعیت زندگی کنم. کار آسانی نیست. من واقعاً نگران خودم نیستم. نگران بودن در مورد چیزی که واقعاً هیچ کنترلی روی آن ندارید سخت است. من بیشتر نگران همسر ، دخترم و مادرم هستم که همه نوع کارهای مختلف به من اعتماد می کنند. من همه تلاشم را می کنم تا همه گه هایم را مرتب و مرتب کنم تا وقتی که من در آنجا نیستم کارهای زیادی ندارند.

وی ادامه داد: “با عرض پوزش برای پایان دادن به این چت با یک یادداشت پایین”. “من همیشه در تاریکی راه نمی روم. سعی می کنم مثبت بمانم من ضبط زیادی انجام نداده ام زیرا آواز با صدای بلند بسیار سخت است ، اما مطمئن هستم که به زودی به موارد جدیدی برسم. “

من حداقل سپاسگزارم که در روزهای قبل از مرگ او یک حجم ایمیل از من دریافت کرد که به او می گفت یک نابغه است. اگر Broad میراثی دارد – فراتر از حجم ترانه های درخشان نام او – این باید بگوییم که وقتی به اینجا می آیند که هنرپیشه هایشان آنها را بشنوند ، به سازندگان می گوییم که هنرشان کارهای زیادی برای ما انجام می دهد.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>