پخش جریانی: بهترین فیلم های جاز | فیلم

Category: اخبار روز موسیقی | No comments

تیاو اولین چیزی که کسی در فیلم شنیده است جاز است – در اولین فیلم صوتی سینما ، خواننده جازالبته یک درام پشت صحنه صحنه پرده انداز 1927 که اکنون فقط پیشنهاد می کند از لحاظ تاریخی یک نقطه عطف تاریخی باشد. (اگر کنجکاو باشید در آمازون است.) تاکنون ، خوشبختانه ، سینمای جاز یک زیر ژانر پیچیده و پرمصرف است ، با کارگردان انگلیسی جیمز ارسکین بیلی (سینمای باربیکان در صورت تقاضا) جدیدترین موارد اضافه شده.

زندگی پر فراز و نشیب و مرگ بیلی هالید مدت هاست که خواستار یک مطالعه مستند بزرگ است و فیلم ارسکین با استفاده از آرشیو مصاحبه گسترده و تاکنون ناشناخته حفاری می کند: شهادتهای صریح دوستان و همکارانی مانند کنت بیسی و تونی بنت ، ضبط شده در دهه 1970 توسط روزنامه نگار فقید لیندا لیپناک کوئل ، برای زندگی نامه ای برنامه ریزی شده که هرگز عملی نشد. آنها بی درنگ معتبری را به سندی اعطا می کنند که در غیر این صورت رویکرد آشنایی با یک داستان غم انگیز ستاره افتاده دارد و به عنوان آغازگر تعطیلات برای بینندگان ناآگاه کار می کند. بدون تعجب تصمیم هنری سوال برانگیز برای رنگ آمیزی بخش قابل توجهی از آن ، صحنه های اجرایی ، تعجب آور نیست. آیا آن صدا به اندازه کافی سایه خاص خود را ندارد؟

تریلری از بیلی را تماشا کنید.

متأسفانه ، اگر کنجکاو هستید که آن را با نسخه بیوگرافی Holiday مقایسه کنید بانو بلوز می خواند، با بازی دیانا راس ، هیچ راه حل جریان وجود ندارد. اما چندین مستند جدید جاز باعث تماشای مکمل مناسب می شود. در نت فلیکس می توانید هر دو نامزد اسکار لیز گاربوس را ببینید چه اتفاقی افتاده ، خانم سیمونه؟، که نبوغ موسیقی و آتش سوزی سیاسی نینا سیمون تا اثر شورانگیز و کاسپر کولین را بررسی می کند من او را مورگان صدا کردم، مرثیه ای نفیس و بسیار نادیده گرفته شده برای زندگی و حرفه کمتر شناخته شده شیپور شیپوری مورگان. ازدواج با تصاویر دلخراش و دلخراش دهه 1960 نیویورک توسط فیلمبردار نابغه بردفورد یانگ ، لیاقت آن را دارد که یک کلاسیک باشد ، مثلاً صمیمانه صمیمی بروس وبر بیا بریم گم شیم (در iTunes) ، تصویری از چت بیکر در انتهای زندگی اش که پر از شور است و همدلی غیر احساسی دارد تا با چشم عکاس کنجکاو آن مطابقت داشته باشد.

این ، به نوبه خود ، می تواند مقایسه ای مستند در مقابل داستان با چرخش عمیق سرمایه گذاری شده ایتان هاوک به عنوان بیکر در شبه بیوگرافی متلاشی شده و تفسیری رابرت بودرو باشد. متولد آبی بودن (موجود در Google Play). به هر حال ، ریتم های دندانه دار موسیقی جاز ، رویکردهای آزمایشی بیشتری را به خود جلب می کند: زندگی نامه عجیب و غریب دون چیدل ، مایلز دیویس مایل جلوتر (Netflix ، دوباره) مطمئناً یکی را ترجیح می دهد ، در مورد زندگی دیویس کمتر از هاله عمومی عرفانی اش است. در همین حال ، خلاصه داستان چارلی پارکر ، موسیقی مالیکولیک ، کلینت ایستوود ، و با عملکرد تور فارست ویتاکر ، پرنده (در آمازون) یکی از خالصان است. و اگر این فقط واقعیت ها و فیلم هایی است که دنبال آن هستید ، یک مستند سریع و لذت بخش است Blue Note Records: فراتر از یادداشت ها (iTunes) – پوشش تاریخچه افسانه ضبط افسانه ای از Coltrane تا Norah Jones – کار را به زیبایی انجام می دهد.




فارست ویتاکر ، سمت چپ ، به عنوان چارلی پارکر در پرنده ، 1988.



فارست ویتاکر ، سمت چپ ، به عنوان چارلی پارکر در پرنده ، 1988. عکس: Allstar

اما روح جاز اغلب در فیلم هایی یافت می شود که هرگونه نگرانی بیوگرافی را از بین می برد. نمایندگی برتراند تاورنیه کارگردان فرانسوی نیمه شب دور (روی چیلی) جازمن واقعی زندگی ، دکستر گوردون را در درامی دودی ، اختراعی و پس از ساعت کار قرار داده است. اسپایک لی Mo ‘Better Blues (در یوتیوب) ، که در انتشار آن دست کم گرفته است ، در مطالعه شخصیت سقوط آزاد از یک شیپور وحشی که زندگی می کند ، به نخست وزیر دنزل واشنگتن و یک هوای تکان دهنده شورش ارائه می دهد. سرانجام ، موزیکال های جاز کلاسیک ، اندام شل مانند کابین در آسمان (دوباره YouTube) به هیچ وجه نیازی به طرح و تمرکز ندارد: وقتی استعدادهایی مانند لنا هورن و لوئی آرمسترانگ روی صحنه می آیند ، ما می پریم و تکان می خوریم و با آنها می رقصیم.

همچنین جدید در جریان و دی وی دی




پتر کوتلار در پرنده نقاشی شده.



پتر کوتلار در پرنده نقاشی شده. عکس: AP

پرنده نقاشی شده
(یورکا ، 18 ساله)
رمان هولوکاست در سال 1965 از جرزی کوشیسکی به عنوان خاطره انگیزی بی اعتبار شد ، اما برای حماسه سه ساعته زنده ، احشایی واسلاو مارهول ، کارگردان چک ، واسلاو مارهول ، ماده مناسبی را ایجاد می کند. پس از پیاده روی طاقت فرسا و طاقت فرسای کودک در یک زمین بایر نامشخص اروپای شرقی در پایان جنگ جهانی دوم ، تقریباً ظاهراً مجازات کننده است ، اما در کل زیبایی زیبایی دارد.

آنچه می خواستیم
(نتفلیکس)
اولین حضور اولریک کوفلر کارگردان اتریشی به عنوان ورود رسمی کشورش برای بهترین فیلم بین المللی اسکار انتخاب شده است و دلیل آن را می بینید. درباره یک زوج متاهل که درگیر مبارزات ناباروری در مورد تعطیلات مهم تابستانی هستند ، این یک ملودرام صیقلی و کشنده رشته است که هالیوود ، وقتی هنوز کرایه بزرگ و براق خود را تحویل می گرفتند ، در یک چشم انداز دوباره ساخته می شد.

مادر صحنه
(ارتفاع ، 15)
راه بازگشت به سال 1997 ، کارگردان کانادایی همجنسگرا ، تام فیتزجرالد ، با قصه تکه تکه و بیرون آمدن ، اولین هنرمندانه و از نظر روانشناختی را آغاز کرد باغ معلق. او در جدیدترین مدل دلفریب و کمدی خود که جکی ویور را به عنوان یک محافظه کار تگزاسی کلیسایی که وارث باشگاه درگ پسرانش در سن فرانسیسکو است بازی می کند ، تا حدی از این استاندارد دور شده است: این کرکی با گل ختمی به رنگ صورتی روشن است ، اما ویور غیرقابل فشار آن را می فروشد.

دوست دختر
(سونی)
علامت شاخص کلودیا ویل در سال 1978 – با بودجه ای ناچیز 80000 دلار ساخته شد – سرانجام نسخه مورد نیاز مجموعه Criterion را بدست آورد. غیر معمول برای زمان خود (جهنم ، غیر معمول حتی در حال حاضر) در صریح ، تصادفی دوستی زن جدا از نگرانی ها و نفوذ مردان ، آن را به زیبایی نگه می دارد: سست ، خنده دار و تأثیرگذار ، در حالی که تأثیر آن بر سازندگان فیلم مانند گرتا گرویگ ، نوح باومباخ و لنا دونهام برای دیدن ساده است.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>