سخنان وزیر J-Y لو درین در لاهه (28 ژانویه ، 2020)

آقای وزیر امور خارجه ، عزیز استف ،

خانم دبیر کل ،

سفیران خانم ، سفیران آقایان ،

من از حضور در اینجا بسیار خوشحالم. خوشحالم که بار دیگر استفان بلوک را ببینم ، که با آنها رابطه ای بسیار با اعتماد و دوستی دارم. من سه ماه بعد از آخرین دیدارم در لاهه به هلند برمی گردم بنابراین این یک عادت خوب است. من سه روز در آنجا گذراندم و دچار شوک معده ای نبودم که شما درباره آن می گویید. من یک خاطره نسبتاً دلپذیر از سفره دارم ، نه تنها سفیر بلکه از جداول دیگری که توانستم در آن حضور داشته باشم ، بنابراین بیشتر یک انگیزه است و در این صورت نیز توانستم توجه داشته باشم که شویینگنگن نبود. تی به اندازه بریتانی زیبا نبود ، اما از کنار دریا همه یکسان بود ، بنابراین جاذبه های مشترک و بدون شک “دریایی مشترک” وجود داشت ، بلکه به همین ترتیب است. علاوه بر این ، شاید من بعداً در مورد آن صحبت خواهم کرد ، اما در نهایت ، این زندگی مشترک است که من به دلیل ریشه خودم بسیار به آن متصل شده ام ، و پس از آن مدت طولانی وجود دارد جایی که من با فرانسوا میتران وزیر امور خارجه دریایی بودم ، تقریباً تاریخ باستان است ، اما این “مرز مشترک” باید به ما کمک کند که فکر می کنم با همدیگر را درک کنیم ، ما دوباره در مورد آن صحبت خواهیم کرد ، عواقب آن Brexit پیوند ما با ما نیز دریا است .همچنین پیوند با طرف مقابل است ، اما دقیقاً علایق ما می توانند مشترک باشند. در اینجا در هر صورت از دعوت شما بسیار افتخار می کنم ، من فکر می کنم که این نیز یک نشان اعتماد به نفس است و من نیز بسیار افتخار می کنم ، بسیار خوشحالم که توانستم ، خانمها و آقایان ، با شما تبادل نظر کنند ، زیرا موضوع مشترکی است که شما انتخاب پیروی از امسال نیز برای ما یک سؤال غیرقابل اجتناب است: چگونه می توانیم به هموطنانمان معنی عمل دیپلماتیک را که از طرف آنها انجام می دهیم توضیح دهیم؟

در یک شکل یا شکل دیگر ، برای ما و همه شرکای ما مطرح می شود ، همانطور که درست است ، اکنون ، در سراسر جهان ، موضوعات ملی و بین المللی اکنون در هم تنیده شده اند ، برای بهتر یا بهتر شدن بدترین. در همه جا ، ما می دانیم که آنچه در جاهای دیگر اتفاق می افتد ، گاهی اوقات بسیار دور ، می تواند پیامدهای قابل توجهی در اینجا داشته باشد. و ، در همه جا ، ما می دانیم که به تنهایی ، در مقابل برخی از چالش های مهم ما ، قادر به قدرت نیستیم.

و برای ما – در فرانسه و هلند – این سوال خواستار دیگری است: آیا اروپا در مقابل تحولات جدید در نظم بین المللی قدرت ندارد؟ زیرا ، در نقطه دیدار بین کشورها و جهان ، اروپا وجود دارد.

و اعتقاد من این است که او ابزارهایی دارد و می تواند خودش را به عنوان بازیکن در رقابت های بین المللی ادعا کند و سرنوشت خود را کنترل کند. و علاوه بر این ، یکی بدون دیگری نمی رود. من می خواهم آن را به زور بگویم: این اعتقاد سیاسی من است و این اعتقاد درونی من است ، هیچ چیز ما را محکوم نمی کند که به عنوان تماشاگران صرف شاهد مبارزاتی برای نفوذ باشیم که در همه جا با قدرتهای بزرگ مخالف هستند – و حتی در خاک خودمان. هیچ چیز مانع ما نمی شود ، تا زمانی که آماده باشیم ، همچنان بازیگر تاریخ خودمان باشیم.

و اعتقاد من این است که زمان انتخاب رسیده است. برای تصمیم گیری در مورد آنچه می خواهیم باشیم ، بلکه جهانی که می خواهیم در آن زندگی کنیم.

و اعتقاد من این است که ما نمی توانیم انتظارات هموطنان خود را برآورده کنیم – نیاز آنها به امنیت ، آرزوی آنها برای سعادت ، تمایل آنها برای آمادگی برای آینده – اگر نتوانیم پاسخگوی این نگرانی ها باشیم. به گونه ای عمل نکنید که در همه این مناطق ، اروپا آنجا باشد. نه اینکه من نقش ملل خود را انکار کنم. مهمتر از همه این که در کشوری که می دانم بسیار وابسته به اصل شرکت فرعی است ، بسیار جسورانه است که انجام شود! اما در مواجهه با بی نظمی جهان ، وحشت جهان ، که مشروعیت شهروندان ما را نگران می کند ، اروپا دیگر نمی تواند از پس تردید برآید و باید هر وقت لازم باشد پاسخگو باشد. و چند روز قبل از Brexit ، من این را با یک تسلیت خاص می گویم.

2020 ، خانمها و آقایان ، سفیران ، در فضایی از هیجان و نگرانی آغاز خواهند شد. و در قلب این بازگشت هولناک به مدرسه ، می فهمم که اروپایی ها موفق شده اند صدای خود را شنیده و نشان دهند که آنها یک ظرفیت واقعی برای اقدام و بسیج را دارند. و در آن زمان این امر ضروری بود

البته برای امنیت خود ما ضروری است.

ضروری است ، زیرا هر وقت بحرانی شروع می شود ، که در معرض خطر است – همزمان با زندگی جمعیت هایی که در معرض خشونت هستند ، همزمان با ثبات یک منطقه – ، ج او هنوز دید خاصی از جهان دارد. و اگر ما به بازی خالص منطق های قدرت مجدداً عمل می کردیم ، یک خطای استراتژیک سه گانه ایجاد می کردیم که در نهایت می توانستیم با قیمت بالایی پرداخت کنیم.

1) اشتباه در اختیار گذاشتن زور بر قانون غلبه دارد. گویی وحشیگری می تواند نظمی پایدار به بار آورد. به نظر می رسد راه حل اجازه می دهد اسلحه ها بدون تلاش برای بازگشت به مسیر دیپلماسی و گفتگو ، راه حل باشند.

2) خطای استراتژیک دوم این است که اعتقاد داشته باشیم که رویکردی که به ما امکان می دهد ، که اجازه می دهد قاره ما از دو جنگ جهانی بهبود یابد و به سمت اتحاد مجدد حرکت کند ، فقط برای اروپا معتبر خواهد بود.

3) و سرانجام ، اشتباه فراموش كردن كه تاریخ همیشه می تواند غم انگیز باشد و اینكه درس های تاریخ را می توان زیر سنگین حوادث و فروپاشی جهان فرو برد.

به این خطای سه گانه که بدبینی آن را با شکست گرایی مخالفت می کند ، به این خطای سه گانه می توانیم یک چهارم را اضافه کنیم ، ما نباید یک چهارم ، ما اروپایی ها ، را از روی ساده لوحی اضافه کنیم: اعتقاد به این که تنها با مثال الگوی و کلام ما به تنهایی ، ما می توانستیم جایگاه و امنیت خود را در جهانی بی رحمانه و خشن تضمین کنیم. بنابراین ما باید ابزارهای مشخصی نیز داشته باشیم ، نظامی ، اقتصادی ، تکنولوژیکی ، تا بتوانیم تصور مشترک خود را از نظم جهانی حفظ کنیم.

این مطلب هم جالب هست  تئاتر بولشوی فصل را با اپرای "دون کارلوس"

از ابتدای سال ، از خاورمیانه تا ساحل از طریق لیبی ، ما ، اروپایی ها ، اقدامات ابتکاری را آغاز کرده ایم و نشان داده ایم که اروپا می تواند دوباره برگردد.

وی می تواند با اهداف روشن برگردد: تضمین امنیت ما ، جلوگیری از تشدید ، یافتن مسیرهای مذاکره در همه جا ، بازگشت پایدار به ثبات.

بازگشت ، با یک روش عملی ، به نقل از استفت لحظه ای قبل: ترکیب قدرت موسسات ما و چابک ائتلاف های اکشن ، به صورت موردی ، مصمم ترین اروپایی ها را گرد هم می آورد. در اینجا هیچ تضادی وجود ندارد. به عنوان اثبات این امر ، Josep Borrell ، نماینده عالی عالی جدید ، این ابتکارات را ارائه داده است. این دیپلماسی چابک و عمل گرایانه ، که استف از لحظه ای به آن اشاره کرد ، من می خواستم آن را در قلب عمل فرانسه قرار دهد. و به همین دلیل اغلب خودمان را پیدا می کنیم که با هم رفتار کنیم زیرا رویکرد یکسانی داریم.

عمل گرایی اغلب کلید موفقیت است. و ، در واقع ، به لطف این روش است که سرانجام اروپا توانست کنترل خود را بدست آورد

1) اولین بار در مورد بحران لیبی.

اگر یک نشست مهم در تاریخ 19 ژانویه برگزار شد ، این به لطف تلاش های مشترک بازیگران اروپایی: فرانسه ، آلمان ، ایتالیا ، و به ویژه انگلستان است. این امر ضروری است زیرا آنچه که در لیبی رخ می دهد مستقیماً به اروپا مربوط می شود: تروریسم ، مهاجرت ، مبارزات قدرت. اینها موضوعات درگیری مداوم است.

و در برلین ، رئیس کمیسیون ، رئیس شورای اروپا ، نماینده عالی کشور در کنار ما بودند و از این پس ، اتحادیه اروپا نقش کامل خود را در اجرای آنچه تصمیم گرفته شده ایفا می کند. حمایت از سازمان ملل متحد برای تحکیم آتش بس – این اولویت فوری است. برای دستیابی به آتش بس پایدار – این اولویت دوم است. و همچنین کارهایی برای اجرای تحریم اسلحه و مستند سازی موارد آشکار نقض آغاز شده است ، با استفاده از هر وسیله ای در اختیار ما است ، همه اینها باید ادامه یابد. این توافق مهم بود ، اکنون در مورد اطمینان از اجرای برجام است تا روند سیاسی به سرعت از سر گرفته شود.

2) جوزپ بورل و چارلز میشل نیز در پائو حضور داشتند ، جایی که فرانسه دو هفته پیش یک نشست کلیدی با کشورهای G5 Sahel ترتیب داده است.

اتحادیه اروپا و کشورهای عضو از راه‌اندازی ائتلاف بین‌المللی که ما پیشنهاد داده بودند حمایت کردند. من معتقدم که این یک نقطه عطف بزرگ برای Sahel است ، که ما باید به طور جمعی با چهار اهدافی که این ائتلاف بین المللی برای خودش تعیین کرده است ، پشتیبانی کنیم:

در اقدامات خود را در مبارزه با تروریسم تقویت کنیم.

ب تقویت ظرفیت های نظامی و مداخله ای کشورهای G5 Sahel؛

در مقابل. به بازگشت دولت و خدمات آن به سرزمین های مربوط کمک کنید؛

د در توسعه بیشتر و بهتر عمل کنید

یک هفته پس از اجلاس پائو ، همکار من از نیروهای مسلح به همراه همکاران سوئدی ، پرتغالی و استونیایی خود به Bamako رفت تا از تعهدات یکدیگر اطمینان حاصل کند و من می خواهم در اینجا تأکید کنم که تعهد هلندی تا چه اندازه بوده است. مفید ، ارزشمند و ضروری در زمان وقوع. من خودم توانستم آن را ببینم ، توانستم خود هلیکوپترهای هلندی را خودم تأیید کنم.

استقرار ، طی چند هفته نیروهای ویژه اروپایی کارگروه Takouba گامی اضافی در بسیج ما در ساحل خواهد بود. من این را دوباره اینجا می گویم ، ما به هلند احتیاج داریم که در ساحل با هم همکاری کنند ، زیرا این امنیت ما و مرزهای جنوبی اروپا است که ما در مورد آن صحبت می کنیم ، این هم دلیل که در آن شما در چارچوب مینوسما مداخله کردید.

3) اروپایی ها نیز با توجه به چرخه خشونت و تشدید نظامی که ما اخیراً در خلیج فارس تجربه کرده ایم ، ابتکار عمل را گرفته اند.

با هم ، در بروکسل ، در یک جلسه اضطراری که توسط نماینده عالی کشور برگزار شد ، ما همین خواستار محدودیت و دفع اضطراب شدیم. این برای ثبات منطقه و برای مبارزه ما با داعش در چارچوب ائتلاف بین المللی ضروری است. این مبارزه علیه داعش توسط ائتلاف باید با احترام به حاکمیت عراق ضرورتاً ادامه یابد. پیامی که چند روز پیش توسط پارلمان عراق انجام شده ، حتی اگر در شرایط ویژه ای قرار داشته باشد ، باید به عنوان یک پیام سیاسی درک شود. ادامه اقدامات ائتلاف علیه داعش همچنین مفاهیم خوبی را با مفهوم حاکمیت عراق در پی دارد. من فکر می کنم ما به درستی رسیدیم.

بنابراین با هفت کشور عضو دیگر – آلمان ، بلژیک ، دانمارک ، یونان ، ایتالیا ، پرتغال و البته هلند – ما به این روحیه خویشتن داری و تسریع درآمده ایم ماموریت نظارت بر نظارت دریایی اروپا در خلیج فارس (Emasoh) را راه اندازی کنید. طی چند روز آینده عملیاتی خواهد شد. و سهم کشور شما در این مأموریت ، با عزیمت ناوچه دیرواتر به خلیج فارس ، یک اقدام اساسی است. من همچنین نسبت به تصادف ، که تصور می کنم داوطلبانه است ، بسیار حساس هستم و روزی که در اینجا صحبت می کنم ، ناوچه را خاموش کردم. به نظر من این عمل ظرافتی است که به آن حساس هستم. آنچه که ضروری بود نشانه تعهد جدی اروپایی ها برای دفاع از امنیت آنها بود.

سرانجام ، در مورد JCPoA ، اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن بار دیگر عزم خود را برای حفظ معامله و بازگرداندن ایران در اسرع وقت برای تکمیل کامل تعهدات خود تأکید کردند. با آلمان و انگلستان ، ما تصمیم گرفتیم مکانیسم حل اختلاف این توافق را فعال کنیم. ما این کار را انجام دادیم تا معامله را حفظ کنیم ، آن را تحت معامله انجام دادیم. ما این کار را انجام دادیم تا فضایی برای گفتگوی سیاسی با ایران باز شود ، منطق فشار حداکثری آمریکا را رد کرد ، که از طرف دیگر فقط حداکثر تاب آوری ایرانی را ایجاد می کند و آنچه را که قرار بود از آن جلوگیری کند ، بطور مشخص افراط می کند. ما باید همه کارها را انجام دهیم تا از بروز بحران تکثیر هسته ای به وضعیت ناپایداری فعلی جلوگیری کنیم.

بنابراین ، خانمها و آقایان ، سفیران ، همچنان به حمل این صدای مجرد که در آنجا شنیده می شد ، در ماه ژانویه ادامه دهند و هم از امنیت خود و هم از دیدگاه خود در مورد جهان دفاع کنند ، و همچنین در جای دیگر همه منافع خود ، اروپا باید در تصمیم گیری های خود و تصمیم گیری های خود مختار باشد. به طور خلاصه ، باید حاکمیتی باشد.

این مطلب هم جالب هست  الكساندر لوبیانتسف: "من نمی دانم چطور در لحظه مناسب چیزی بگویم ، به کسی لبخند زدم"

و این مسأله بزرگترین چالش ما است ، مسئلهای که توانایی ما را در مواجهه با همه افراد شرط می کند. و در همان زمان امروز ، این بزرگترین وظیفه ما نسبت به مردمی است که منتظرند ، اگر ممکن است چنین بگویم ، “ما کنترل خود را به دست خواهیم گرفت”. وظیفه ما مهمتر از همه این است که حاکمیت را به حاکمیت ها واگذار نکنیم ، در نظر داشته باشید که در دنیای جسمی مانند دنیای سیاسی ، طبیعت از خلاء خودداری می کند و بنابراین اگر میدان را باز بگذاریم ، آنها نیز با عجله داخل آن شوید

همچنین ، در مواجهه با رقابت قدرت هایی که در حال بازتعریف جهان است ، فکر می کنم زمان رسیدن به یک agiornamento اروپایی فرا رسیده است. ما باید چشم خود را به واقعیت روابط قدرت بین الملل باز کنیم. ما باید به نوعی از بی گناهی خلاص شویم.

بله ، از معصومیت خارج شوید: نه تنها برای محافظت از منافع خود ، بلکه همچنین برای دفاع از آنچه ما اروپایی ها به آن اعتقاد داریم. مثالی از آب و هوا را خواهم گرفت. البته تعیین هدف بلندپروازانه امری اساسی است. و این همان کاری است که ما با هدف خنثی کردن کربن انجام داده ایم که در سال 2050 به طور مشترک تصویب کرده ایم و این کاری است که باید به زودی با افزایش تعهدات خود برای کاهش انتشار CO2 با توجه به COP 26 انجام دهیم. گلاسکو اما این کافی نیست: ما باید عدالت و کارآیی رویکرد خود را ، هم زمان را با مکانیزم شمول کربن در مرزها تضمین کنیم تا از دامپزشکی زیست محیطی جلوگیری کنیم ، زیرا نه عادلانه است و نه برای منافع خود مؤثر است ، این همان کاری است که ما باید با هماهنگی سیاست تجارت خود با تعهدات زیست محیطی خود نیز انجام دهیم. این دقیقاً به معنای “پیمان سبز” است که کمیسیون در ماه دسامبر پیشنهاد کرد و فرانسه نیز از آن پشتیبانی می کند. در جهانی در شرایط اضطراری آب و هوایی ، اروپایی ها مصمم هستند راه را نشان دهند ، همانطور که در سال 2015 با COP در پاریس انجام دادند.

و در مورد این مسئله حیاتی ، مانند بسیاری دیگر ، آگاهی جمعی که خیلی مورد نیاز بودیم آغاز شد. و دستور کار جدید استراتژیک ما در اروپا شاهد این امر است.

اما شما ، من می دانم که شما به این وضعیت جدید بین المللی توجه کرده اید و تمام پیامدهای آن را به دنبال دارید. من در سخنان مقامات هلندی – به ویژه سخنان نخست وزیر در زوریخ و برلین – بیان نگرانی ها از نظر تلافی ، از نظر دفاع از شرایط رقابت منصفانه ، از نظر حمایت از منافع استراتژیک اشاره کردم و همچنین مالکیت معنوی شرکتهای اروپایی ، من این نظرات را از نظر همگرایی اجتماعی نیز ذکر کردم. چند هفته پیش ، دولت شما پیشنهادهایی را برای بررسی سیاست رقابت اروپا اعلام کرد.
شما به طریقی نقش خود را انجام داده اید. و من آمد تا به شما بگویم که ما نیز خودمان را انجام دادیم. حاکمیت اروپا ، مانند آنکه ما آن را تصور می کنیم و مواردی که به شما پیشنهاد می کنیم آن را با ما بسازید ، زیرا اعضای بنیانگذار در مرحله جدیدی از اروپا ، این یک حمایت گرایی نیست که اسمش را نگوید ، یا رویکردی مبتنی بر یارانه عمومی تنها. این – به بیان دقیق آن – کلبرتیسم جدید 27 عضو است که ما سعی خواهیم کرد به سیستمهای خود تزریق کنیم. و اگر فرانسوی به شما می گوید ، منطقی است!

و برای نشان دادن این دیدگاه ، می خواهم مثالی را در نظر بگیرم که به نظر من اصلی است ، که نمونه دیجیتال است. در میان بسیاری از نمونه ها ، من فقط به این موضوع می پردازم ، اما این ممکن است سمبل اقدامات دیگری باشد که باید در مناطق دیگر انجام شود. این منطقه ای است که در آن ما اکنون باید شرایط را برای استفاده مجدد از حاکمیت خود تعریف کنیم.

از آنجا که فناوری دیجیتال در حال حاضر بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره ما است. صحبت با عزیزان ، کار کردن ، کسب اطلاعات ، تفریح ​​، یادگیری: همه اینها به لطف فناوریهای جدید امروزه نیز انجام می شود. آنها اکنون در قلب زندگی ما قرار دارند. و ، هنگامی که وسایلی که ما از آنها استفاده می کنیم در چین ساخته شده است ، وقتی محتوای ما مشاهده می کند در ایالات متحده تولید می شود ، وقتی مشاغل ما توسط نوآوری هایی طراحی شده در خارج از قاره ما تهدید می شوند ، وقتی حریم شخصی ما مورد بررسی قرار می گیرد و ما از دست می دهیم. با کنترل اطلاعات شخصی ما ، هموطنان ما حق دارند از خود سؤال کنند و از آنها سؤال کنند. و ما وظیفه داریم که به آنها پاسخ دهیم.

و آنچه در مورد اروپایی ها – برای ایالت ها ، برای شرکت ها ، برای شهروندان – در اصل وجود دارد این است که آزادی عمل را حفظ کنیم ، در حالی که اتاق مانور مان محدود است یا تهدید می شود. توسط ظرفیت ها و اقدامات دیگران از ما غیرقابل مشاهده است و این مشاهده ای است که امروز می توانیم با هم انجام دهیم.

این توانایی ما برای داشتن چشم انداز اصلی اروپائیان است ، دیدگاهی که نه هدف از برتری ما را تضمین می کند و نه به درون خودمان می کشد بلکه تضمین کننده فضای دیجیتال ایمن ، باز ، بی نظیر و بی طرف است. این دیدگاه است که او ما را به معرض نمایش می گذارد.

1) یک فضای امن ، زیرا در یک فضای دیجیتالی که در آن زیرساخت ها و داده های ما محافظت نمی شود ، هیچ حاکمیتی وجود نخواهد داشت ، و حتی می تواند برای اهداف تروریستی منحرف شود.

2) فضای آزاد ، زیرا اگر فضای دیجیتالی محدودیت دسترسی را که توسط دیگران غیر از ما تصمیم گرفته شده است اعمال کنیم ، نمی توانیم حاکمیت خود را اعمال کنیم.

3) یک فضای منحصر به فرد ، زیرا یک فضای دیجیتالی که به صورت جدا شده و جدا شده بر روی خود باشد ، با مقادیری که ما حمل می کنیم ناسازگار است.
4) سرانجام ، فضای خنثی ، زیرا به دلیل سود و یا سیاسی ، بسته به ماهیت و منشأ داده های منتشر شده در شبکه های دیجیتال ، نمی توان تبعیض قائل شد.

اخیراً در پراگ ، من درباره پروژه هایی که برای ارتقاء این دیدگاه در مورد حاکمیت دیجیتالی اروپا انجام شده است صحبت کردم: امنیت فضای مجازی؛ ظرفیت ما برای نوآوری؛ نقش ما به عنوان یک قدرت هنجاری. حمایت از کالاهای مشترک که زیرساختهای دیجیتالی رایج و باز هستند.

این مطلب هم جالب هست  Simone Gramaglia: "در زندگی بعضی اوقات بسیار مهم است که" Serioso "باشید"

هیچ یک از این چهار پروژه ای که من فقط ذکر کردم نمی توان بجز تبلیغ مدلهایی که با ما مطابقت ندارند ، کنار بگذاریم: ما الگویی از حاکمیت دیجیتالی که صرفاً مبتنی بر امنیت باشد ، نمی خواهیم. در راستای دموکراسی های لیبرال که هستیم؛ اما هیچکدام الگویی از نوآوری بی حد و حصر را نمی خواهیم که با هیچ قواعدی اداره نشود ؛ و نه مدلی که فقط سازگار و انعطاف پذیر با فن آوری های در حال تغییر باشد ، یا حتی آرمانشهر و ناتوان از تضمین امنیت آن باشد.

اما این در بعد اقتصادی و تکنولوژیکی این مبارزه برای حاکمیت دیجیتالی ماست که امروز می خواهم بر آن تأکید کنم. کاملاً اساسی است

در چند سال ، جریان نوآوری های رادیکال که جهان را متحول کرده ، جای خود را به چند بازیکن بزرگ و بسیار انحصاری جهانی ، که اکنون موقعیت های سلطه اقتصادی را با قدرت بی سابقه نسخه ای اشغال می کنند ، داده است. به این نکته که امروزه برای شرکتها و ادارات اروپایی دشوار است که بدون توسل به منابع مشترک ، تحت شرایط خاص ، توسط غول های این بخش ، نوآوری کنند. چقدر دشوار – اما غیرممکن نیست – اما میزبانی اطلاعات شما بدون یافتن آن در ایالات متحده و براساس قوانینی مانند قانون ابر بسیار دشوار است. و فروش کتاب ، رزرو هتل و بزودی بلیط هواپیما کار سختی است بدون اینکه از طریق یک غول کارگزاری بگذرید

و همچنین یک حلقه شرور است زیرا هر بار که از منابع این شرکت ها استفاده می کنیم ، با دسترسی به داده های جدید ، آنها را در موقعیت غالب خود تقویت می کنیم. بدون اینکه ما به طور کلی متوجه شویم مال ماست و سپس منحصراً به آنها تبدیل می شویم.

همانطور که در مسائل امنیتی یا دفاعی ، تقاضای اروپا برای حاکمیت باید قطب نمای ما باشد. اروپایی ها محکوم به صرفاً مصرف کننده محصولات و خدمات تولید شده در جای دیگر نیستند. آنچه در اقتصاد واقعی صادق است ، در اقتصاد دیجیتال نیز کمتر صدق نمی کند. بنابراین ما باید بجنگیم تا شرکتها ، ادارات ، محققان ، هموطنان ما بتوانند از شرایطی که به آنها اجازه می دهد نوآوری بپردازند ، بدون توجه به فن آوری های تحت مالکیت یا تحت کنترل دیگران استفاده کنند. بدون اینکه به شرایط عمومی استفاده طبق قانون کالیفرنیا محدود شود ، و نه به شرکت های چینی یا روسی بستگی دارد که مدل های ملی آنها مال ما نیست.

و اعتقاد من این است که با ایجاد صفر – همانطور که گاهی تصور می شد – به آنجا نخواهیم رسید – با ایجاد غول های صنعتی که توسط دولت تعیین شده اند یا به آنجا نخواهیم رسید. ایالتها به نظر من آنچه نیاز داریم ، نوعی سیاست صنعتی است. چندین کشور اروپایی قبلاً این مفاهیم را در سطح ملی اجرا کرده اند. اکنون باید از این تلاشهای محلی به سمت یک الگوی جهانی و منسجم حرکت کنیم.

1) و ما باید یک استراتژی واقعی را برای ترغیب شرکتهای خود به پیشرفت نوآوری پیاده سازی کنیم. ما باید این کار را با هدف قرار دادن روشهای فناوریهای آینده ، از جمله فناوریهای طاقچه انجام دهیم ، که فردا به ما این امکان را می دهد که استقلال ، بسته ، عقب نشینی نشویم ، بلکه به ما وسیله ای برای انتخاب خودمان می دهد ، آزاد ، در جهانی آزاد و جهانی. به عنوان مثال در حال تحقیق در مورد محاسبات کوانتومی یا عناصر خاصی از محاسبات ابری هستم. چالش در اینجا افزایش یارانه های عمومی نیست ، حتی اگر ما باید در تلاش برای تحقیق باشیم ، بلکه سازماندهی و ترغیب شهروندان ، محققان ، مهندسان ما برای نوآوری و آماده سازی نسل بعدی فناوریهای دیجیتال.

2) بنابراین باید خودمان را در مورد نبردها قرار دهیم ، با اعتماد به شرکتهای ما ، شرکتهای اروپایی خود با دادن امکانات ، چارچوب ، قواعد لازم برای نوآوری و نهایی ساختن یک بازار دیجیتالی اروپایی که یکپارچه باشد این نیاز به حاکمیت اروپا است. به عنوان مثال ، به لطف نوکیا یا اریکسون ، اروپا یکی از معدود بازیکنانی است که از نظر تجهیزات 5G از ظرفیت های صنعتی برخوردار است. این می تواند یک دارایی فوق العاده باشد که به قاره ما اجازه می دهد تا راه حلهای مطمئن برای این چالش صنعتی قابل توجه داشته باشد.

3) و البته ، در همان زمان ، ما باید استراتژی های جدید تسلط و کار دیجیتال را شناسایی کنیم ، در کنار هم ، برای یافتن راه ها و وسایل برای تنظیم آنها. من به ویژه به سوال هوش مصنوعی و داده های بزرگ ، داده های بزرگ معروف فکر می کنم. این مسئولیت تسلیم شدن بر آنچه که من آن را “اشتیاق هنجاری” یا “رانش هنجاری” اروپا می نامم نیست ، شور و هیجان فرانسوی تر از هلندی ها است ، علاوه بر این ، جایی که ما چیزی به اندازه قانونگذاری دوست نداریم. ! نه ، این در مورد تنظیم حداقل قوانین مطابق با مدل حاکمیت دیجیتالی آن و مقادیر زیر آن است. ما قبلاً توانسته ایم این کار را با سند عمومی حفاظت از داده ها ، GDPR انجام دهیم. هیچ دلیلی وجود ندارد که ما نباید بدانیم که چگونه این کار را بعنوان پسوند این پویا انجام دهیم.

در آنجا شما آن را دارید ، این دستور کار برای ایجاد حاکمیت دیجیتال بلند پروازانه است. من به خوبی از این امر آگاه هستم. اما اروپایی ها هرگز از دشواری و قطعاً اعضای موسس اتحادیه دور نمانده اند.

“همه چیز زیبا و دشوار و همچنین نادر است” “Omnia praeclara tam difficileilia quam rara sunt”. این کلمات چندین قرن پیش توسط یکی از قابل تحسین ترین هموطنان شما اسپینوزا نوشته شده است ، این کلمات هیچ یک از نیروی خود را از دست نداده است ، و فکر می کنم حتی امروز ، ما باید به آنها اجازه دهیم که ما را راهنمایی کنند.

*

از آنجا که دو کشور ما مشترکات زیادی دارند – منافع ، ارزشها ، دیدگاه مشخصی از جهان ، جاه طلبی بزرگ برای اروپا – ما باید به نیروهای خود بپیوندیم و فکر می کنم ابتکارات مشترک را چندین برابر کنیم ، ما قبلاً کارهای بسیاری انجام داده ایم ، اما ما هنوز باید برای اختراع ، همراه با شرکای خود ، حاکمیت اروپایی برای قرن بیست و یکم ، حاکمیت با اعتماد به نفس ، حاکمیت باز ، حاکمیت وفادار به ارزشهای لیبرال اروپا را انجام دهیم. خلاصه ، این اعتقاد است که امروز آمده ام تا اینجا را بیاورم.

از توجه شما متشکرم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *