استیوی واندر ، فستاک 1977: یک لحظه متحد کننده غرور سیاه آتلانتیک

S < / span> که در لاگوس ، نیجریه برگزار می شود ، Festac 77 (دومین جشنواره جهانی فرهنگ و هنر سیاه و آفریقایی ، برای نامگذاری کامل این نام)) اوج فرهنگی پان آفریقایی بود جنبش ، جمع کردن نوازندگان ، رقصندگان ، طراحان مد ، هنرمندان و نویسندگان نماینده 70 کشور از آفریقا و قفقاز آفریقا. این نمایشی از وحدت و خودمختاری سیاه در سراسر جهان بود ، و عامل اصلی اعتراضات ضد دولتی فلا کوتی فوق ستاره نیجریه بود. همچنین این بستر استیوی واندر” برای تحکیم وابستگی خود با این قاره.

فستاک 77 نیز در سطح آزمایشی بسیار بزرگ بود. در واقع ، حتی به معنای معاصر آن را “جشنواره” می نامیم ، این کار را یک بی نظمی می کرد – این مقیاس بازی های المپیک بود. چهار هفته از وقایع در 10 سالن از جمله 5،000 ظرفیت ویژه تئاتر ملی ساخته شده است. 15،000 شرکت کننده در 5،000 آپارتمان رده بالا و دو هتل لوکس مستقر بودند ، که همگی برای این رویداد ساخته شده اند. شبکه ای از بزرگراه ها برای جلوگیری از ازدحام ترافیکی افسانه ای لاگوس ایجاد شده است. این برنامه 12 سال بود که در این مدت از یک جنگ داخلی ، یک ترور ریاست جمهوری و دو کودتای (یک موفق ، یک غیر)) جان سالم به در برد و این لایحه به 400 میلیون دلار یا 1.75 میلیارد دلار در پول امروز رسید.

هزینه خودش یک زیر مجموعه بود: نیجریه نفت خیز با ادعای “غول آفریقا” و چنین مواردی بزرگ به علت وحدت آفریقا جعبه های مختلفی را نشان داد. هماهنگ کننده بین المللی Festac ، استاد چیکی اونووچی ، در آن زمان گفت: “میلیارد ها دلار برای جمع کردن افراد سیاهپوست هزینه می شود – غیرممکن کردن پول زیادی برای جمع آوری سیاه پوستان غیرممکن است.”

این مطلب هم جالب هست  انجمن فیلارمونیک کالینینگراد

این رویداد مجریانی از سراسر جهان به ارمغان آورد. در میان نوازندگان آمریکایی ها سان Ra ، دونالد برد و Archie Shepp بودند. گیلبرتو گیل از برزیل؛ از کارائیب ، گروه فولادی ترینیداد All-Stars و the calypsonian the Mighty Sparrow ، که عملکرد خود را پشت سر می گذارد شوق نیجریه ای معروف به discolypso. Miriam Makeba از آفریقای جنوبی؛ و اوبییبیسا ، گروه تفریحی آفریقایی / کارائیب از لندن ، بخشی از یک هیئت انگلستان است که در مراسم افتتاحیه ، در اطراف پیاده روی استادیوم ملی در پشت یک پرچم برگزار شد و خود را به عنوان “سیاهپوستهای بریتانیا” اعلام کردند.

چنین حسی از آزادی آشکار بود از سر عنوان استیوی واندر ، در زمان بازگشت پنج سال اجرای پنج آلبوم زمینی و در میان بزرگترین ستارگان این سیاره . او چند سال در ریشه های آفریقایی خود کاوش کرده بود – حتی قصد داشت در سال 1975 به غنا حرکت کند – که جمعیت فستاک از آن قدردانی کردند. میریان Makeba ، راهنمای منصوب خود ، در مورد چگونگی “او مانند یک آفریقایی به نظر می رسید ، صحبت کرد ، موهای او با مهره ها”. در حقیقت ، آلبوم Talking Book وصیت خاصی با جمعیت فستیاک وارد کرده بود و وقتی او در برنامه آخر این رویداد را بست ، پس از Makeba ، بعد از Makeba ، حضار باعث شد که وی شش بار خرافات را اجرا کند.

استیوی واندر پس از تعطیل جشنواره در لاگوس ماند ، وقتی که با Makeba ، او یک لینک ماهواره ای برای دریافت چهار جایزه گرمی خود برای Fullfillingness ‘First Finale به صورت زنده از لاگوس ترتیب داد. برنامه آنها این بود که پس از آنکه رسانه های جهانی عمدتاً آن را نادیده گرفتند ، فستاک را مورد توجه بین المللی قرار دهد. متأسفانه ، حضورهای این خواننده بیشتر بخاطر کرونی اندی ویلیامز (که در حال نمایش جوایز بود) به خاطر داشت از استیوی واندر پرسید: “می توانید ما را ببینید؟”

این مطلب هم جالب هست  Fleet Foxes: Shore؛ سوفجان استیونز: بررسی معراج - کارت پستال های لبه
فلا کوتي در سال 1977 در حرم اجرا شد. عکس: کارگا کوفی مووی / گتی ایماژ

با این همه همه چنین تأییدیه ای از این رویداد ارائه ندادند. فلا کوتی ، به طور واضح ، در کمیته سازمان دهنده حضور داشته است ، اما پس از اعتراض به یک ژنرال ارتش به جای اینکه یک خلاق در رأس آن باشد ، استعفا داد و در اعتراض به مبالغ هنگفتی که خرج می شود ، همه اینها به سود جشنواره نیست. خودش وی یک خبرنامه عصبانی را توزیع کرد و محکوم به نحوه برگزاری آن شد. در کنار محبوبیت مدرن سازی فلا از زندگی مرتفع ، که او لقب صدای جدید خود را “آفراتورات” خواند – این امر به گالوانیزه کردن جوانان نیجریه در برابر فساد ادراک شده و دستکاری فرهنگی حاکمانشان انجامید.

از راه از زمان اعتراض ، وی در حین این رویداد میزبان کمابیش زنده موسیقی بی حد و حصر مداوم در کلوپ شبانه اش-مسکونی-مجتمع حرم بود و این مکان به مکان تبدیل شد. رویدادها و پذیرایی برای قطع و وصل کردن با فلا. به طور منظم ، مانند Sun Ra و Osibisa بود. همراه با حملات شبانه تاول زده ستاره روی دولت ، این موضوع خجالت آور شد. بعد از اینکه فستیاک بسته شد و بازدیدکنندگان خارجی از آنجا خارج شدند ، ارتش حمله به حرم ، ضرب و شتم مردم ، تجاوز به زن و اموال زباله – مادر 77 ساله این خواننده را از پنجره طبقه اول پرتاب کرد و هرگز از مجروحیت خود بهبود نیافت. فلا دعوت خود را به عنوان رهبر انقلابی یافت. در همین حال ، فستیاک سوم برنامه ریزی شده (اتیوپی ، 1981) هرگز اتفاق نیفتاد. تلاش استیوی واندر برای خنک شدن ریشه های او و پان افریقاییسم فرهنگی دچار عیب بزرگی شد.

خوشبختانه ، این ضربه مهلکی نبود. در سال 2019 ، گریس لادوجا ، مدیر اسکپتا ، متولد میراث نیجریه در لندن ، Homecoming را در لاگوس برگزار کرد ، یک جشنواره فرهنگی با لهجه موسیقی ، جشن گرفتن از هنرهای آفریقایی و آفریقایی-دیاسپورا ، روشنفکری و ایده های در مقیاس به مراتب بیشتر. روح Festac ، جایی که Wonder با ظرافت دو طرف اقیانوس اطلس را گره زد ، بار دیگر زنده شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *